Με χιλιοειπωμένα παραμύθια προσήλθε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην άτυπη Σύνοδο της ΕΕ. Χρειαζόμαστε – είπε – μεγαλύτερη ενοποίηση στην αγορά Ενέργειας, ώστε τελικά να έχουμε χαμηλότερες τιμές για τους Ευρωπαίους καταναλωτές, αλλά και για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Το άγχος του βέβαια είναι για την ανταγωνιστικότητα των ομίλων, αφού το κόστος της Ενέργειας παίζει καθοριστικό ρόλο στον ανταγωνισμό με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Τα λαϊκά νοικοκυριά ξέρουν καλά τι τους περιμένει όταν η ΕΕ και τα μονοπώλια ασχολούνται με τις τιμές του ρεύματος. Θυμίζουμε ότι η «απελευθέρωση» της αγοράς και το χρηματιστήριο Ενέργειας έγιναν στο όνομα του «να ανοίξει ο ανταγωνισμός» και «να μειωθούν οι τιμές», με εντελώς αντίστροφα αποτελέσματα. Στη συνέχεια οι τιμές απογειώθηκαν εκ νέου με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, τις κυρώσεις στη Ρωσία στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών κ.ά. Οσο πιο «ενιαία» γίνεται η καπιταλιστική αγορά, τόσο θωρακίζεται η πολιτική του κέρδους και η Ενέργεια – εμπόρευμα, τόσο μεγαλώνει η ενεργειακή φτώχεια για τη λαϊκή πλειοψηφία. Διέξοδος για τους λαούς δεν είναι μια «μεγαλύτερη ενοποίηση της αγοράς», αλλά η κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και ο κεντρικός σχεδιασμός από το κράτος της εργατικής εξουσίας, που θα αναπτύξει τις παραγωγικές δυνάμεις με συνδυασμένη αξιοποίηση όλων των εγχώριων πηγών Ενέργειας, για την ικανοποίηση των αναγκών του λαού.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .