“Εάν η καλύτερη άμυνα των Ισχυρών είναι η επίθεση, των αδύναμων είναι η ευφυΐα.”
Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός
Όντας Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κατά την κρίση των Ιμίων, δεν είχα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. Το ηθικό και πολιτικό μου “παρών” εξέφραζε τη στήριξη προς το Ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη.
Και ναι μεν επανεκλεγόμενος το Σεπτέμβριο του ΄96, διέψευδα τους συκοφάντες μου, οι οποίοι είχαν ήδη σπεύσει να γράψουν στους τοίχους της Αλεξανδρούπολης: “Στη Βουλή “παρών”, στην κοινωνία απών”, όμως ευγνωμονώ αναδρομικά όλους τους επικεφαλής του εν Αθήναις ΠΑΣΟΚ. Αυτό διότι, χωρίς παραπομπές, διαγραφές και εξοστρακισμό που υπέστην, δεν θα αποκτούσα την παιδεία, ως προς την παραγωγή ιδεών και προτάσεων, όπως οι σημερινές.
Θα ήμουν ένας ακόμη πρώην, όπως οι εκατοντάδες πρώην Βουλευτές και Υπουργοί που αριθμούν ίσαμε ένα Σύνταγμα. Και σε μια χώρα, όπου η Κυβέρνηση των εξήντα τόσων μελών, αριθμεί ίσαμε ένα Λόχο. Το Λόχο Διοίκησης του Συντάγματος. Γι αυτό και δεν γράφω πια το πρώην Βουλευτής.
Όσο για τη φράση Μητσοτάκη ότι “Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων”, μάλλον παραπέμπει στο “Ποιο είναι το τελευταίο καταφύγιο των εθνικοφρόνων” και εκείθεν στο ότι “Η εθνικοφροσύνη είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων”.
Επιπλέον ο πατριωτισμός δεν κατοικοεδρεύει στις πολυκατοικίες της Δεξιάς ή της Αριστεράς. Ούτε βέβαια σε όσες και όσους, εκ των νεόκοπων, μπερδεύουν την ιστορία, με την υστερία. Αν εδρεύει κάπου, είναι στο μόχθο για τον εμπλουτισμό των ιδεών και της πολιτικής της Εθνικής Στρατηγικής.
Με βλέπω, όσο ζω, να συνεχίζω το από 25ετίας ταξίδι της Αποχής. Που τη βλέπω να αυξάνεται και να πληθύνεται. Και που δεν τσιμπάω από το κουτοπόνηρο: “Απέχοντες όλης της Ελλάδας ενωθείτε”. Απλά, λέω μήπως φυσήξει κανένας άγιος Βαρδάρης με την καθαρτική, λυτρωτική και θαυματουργή του ιδιότητα κι ανατείλει η Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία. Που όμως δεν φαίνεται από πουθενά.
Παρόλα αυτά, με την πεποίθηση ότι, η πρόταση μου για παραχώρηση, επί μια 30ετία, της χρήσης και των δικαιωμάτων των δύο Ιμίων, σε ΗΠΑ και Ρωσία, θα αποδειχθεί εφικτή, μπορεί τότε, να συμβούν τα εξής φαντασιακά.
Δεν είναι λίγες οι Ελληνίδες ψυχές, από τα Μαράσια του Έβρου έως την Κάλυμνο, και από τη νησίδα Ρω του Καστελόριζου, έως την Αγία Νάπα της Κύπρου και τη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, που αγναντεύουν από ψηλά, τα Ίμια, όσο και το Εθνικό Πολιτισμικό Δόγμα του Ελληνισμού, που επίσης προτείνω. Με έναρξη την ομαδική αδελφοποίηση τεσσάρων πόλεων και τόπων: Αλεξανδρούπολη, Καστελόριζο, Αγία Νάπα, Μονή Σινά.
Και με τις ομοεθνείς ψυχές των τριών αντιπλοιάρχων Καραθανάση, Γιαλοψού και Βλαχάκου, να κάνουν το ίδιο άνωθεν αγνάντεμα, στο διηνεκές. Ότι δηλαδή δεν θα έχει πάει χαμένη η θυσία τους. Γιατί το Εθνικό αυτό Πολιτισμικό Δόγμα του Ελληνισμού μπορεί να εμπνεύσει εκ νέου το Εθνικό Αμυντικό Δόγμα, “Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος”, που παραμένει έως τώρα στα χαρτιά.
Όσο για την τριάδα των Σημίτη, Πάγκαλου και υιού Παπανδρέου, δεν έχω να πω κάτι επιπλέον. Ας τους κρίνει ο θεός.
Άφησα την Τουρκία τελευταία, γιατί η θερμή της φιλία με τις δύο ως άνω χώρες, ΗΠΑ και Ρωσία, θα την εμποδίσει να απορρίψει την ιδέα παραχώρησης της επικαρπίας των δυο Ιμίων. Και ναι μεν δεν θα συμφωνήσει αλλά ούτε και θα διαφωνήσει. Επιτήδεια γαρ Ουδετερότητα της κάτωθεν προς τις άνωθεν.
Εμπνέει η σοφία του Θουκιδίδη που γράφοντας την ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου, μας διδάσκει διατυπώνοντας αιώνιους ιστορικούς νόμους. Π. χ. “Οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν ενώ οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι πρέπει”. Όμως αν για τους ίδιους ισχυρούς, προστέθηκε αργότερα και το χειρότερο: “Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση”, που έλκει την περιφραστική καταγωγή από το Μακιαβέλι, που βρίσκεται άραγε η δύναμη των αδύναμων; Και που η εξασφάλιση της Ειρήνης;
Καλό είναι το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας, καλοί και οι εξοπλισμοί, με τα F-35 και τις BELHARA, αλλά εκεί που κυρίως κρίνεται η εθνική ιστορία, είναι η ευφυής και επεξεργασμένη διανοητικά και πολιτικά Ελληνική Εθνική Στρατηγική. Και για να το πούμε πιο ολοκληρωμένα: Αν η καλύτερη άμυνα για την αδύναμη δύναμη, είναι η ευφυΐα, η Ειρήνη είναι η όμορφη κόρη τους.”
Σ. Σ. Επίκειται και η δημοσίευση της εργασίας μας: “Ιμιοδοσία”,


