Η ελληνική κοινωνία είναι σε ένα μεταίχμιο. Από τη μια παγιώνεται μια συνθήκη όπου η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας είναι δυσαρεστημένη με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας και επιθυμεί πολιτική αλλαγή. Από την άλλη, μέχρι στιγμής, το υπάρχον πολιτικό σκηνικό δεν φαίνεται να προσφέρει μια πειστική εναλλακτική και δείχνει να είναι εν αναμονή της διαμόρφωσης νέων κομματικών σχηματισμών, παρότι φάνηκε ότι οι δηλώσεις της κ. Καρυστιανού είχαν κόστος στο κατεξοχήν κοινό που τη στήριξε. Όλα αυτά προκύπτουν από την δημοσκόπηση της Metron Analysis που παρουσιάστηκε στο δελτίο του MEGA την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, υπογραμμίζοντας ότι βρισκόμαστε ακόμη εντός μιας μετάβασης προς ένα πολιτικό τοπίο τα χαρακτηριστικά του οποίου παραμένουν αχαρτογράφητα. 
«Το 2019 είχαμε μεγαλύτερη οικονομική άνεση» – η ακρίβεια παραμένει κορυφαίο πρόβλημα
Σχετικά Άρθρα
Σε αυτό το φόντο γίνεται κατανοητό γιατί η ακρίβεια παραμένει στην κορυφή των σημαντικότερων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, με την οικονομία να ακολουθεί και να έπονται η κρίση θεσμών και η διαφθορά.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση παίρνει ιδιαίτερα αρνητικές βαθμολογίες σε όλους τους τομείς της δραστηριότητας με την εξαίρεση της εξωτερικής πολιτικής όπου και εκεί υπάρχει υποχώρηση των θετικών γνωμών.
Καθόλου τυχαία, ότι και ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης, δηλαδή ο μέσος όρος του ισοζυγίου της αξιολόγησης της σημερινής οικονομικής κατάστασης της χώρας (θετικά-αρνητικά) και του ισοζυγίου της πρόβλεψης για την οικονομία (θα καλυτερέψει-θα χειροτερέψει), παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.
«Κόκκινη κάρτα» σε κυβέρνηση, πρωθυπουργό και αξιωματική αντιπολίτευση 
Ως προς την αξιωματική αντιπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ, η δημοσκόπηση δείχνει ότι παραμένει η ίδια ιδιαίτερα αρνητική αξιολόγηση που είχε καταγραφεί και σε όλες τις προηγούμενες έρευνες, στοιχείο που επεκτείνεται και στην αρνητική αξιολόγηση για την παρουσία και του ηγέτη του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη. 
Πώς βλέπει η ελληνική κοινωνία το μεταναστευτικό
Ωστόσο, παρότι αναγνωρίζουν τον καθοριστικό ρόλο της μετανάστευσης σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, την ίδια στιγμή θεωρούν ότι η μεταναστευτική πολιτική πρέπει να αποφασίζεται κατεξοχήν από τα ίδια τα εθνικά κράτη και όχι από υπερεθνικούς οργανισμούς. Έχει ενδιαφέρον ότι αριστεροί και κεντροαριστεροί ψηφοφόροι είναι πιο έτοιμοι να αναγνωρίζουν ότι τον πρώτο λόγο έχουν διεθνείς οργανισμοί, κάτι που ισοδυναμεί και με την αναγνώριση ότι το ζήτημα αφορά ανθρώπινα δικαιώματα. Αντιθέτως, από το κέντρο και δεξιότητα προκρίνεται σαφώς η προτεραιότητα της εθνικής απόφασης.
Ως προς την αποτίμηση των μετακινήσεων πληθυσμών στον Ελλαδικό χώρο ειδικότερα, η δημοσκόπηση της Metron Analysis δείχνει ότι το 52% την εκτιμά αρνητικά, το 20% θετικά και το 27% ουδέτερα. Πιο θετικά την αποτιμούν όσοι αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί ενώ όσο δεξιότερα πάμε στον πολιτικό χάρτη τόσο αυξάνονται οι αρνητικές γνώμες.
Ωστόσο, την ίδια στιγμή οι πολίτες είναι ιδιαίτερα επικριτικοί για τις μεταναστευτικές πολιτικές που έχου εφαρμοστεί την τελευταία τριακονταετία, με τις απαντήσεις που κυριαρχουν να είναι «άστοχη» και «ανύπαρκτη», την ώρα που μόνο το 20% τη θεωρεί «ανθρωπιστική».
Αρνητική εικόνα για τον πρόεδρο Τραμπ
Ως προς τις σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι γνώμες των ερωτώμενων διχάζονται, στοιχείο ενδεικτικό της ευρύτερης γεωπολιτικής αβεβαιότητας που έχει διαμορφώσει η νέα αμερικανική κυβέρνηση. Ειδικότερα, το 47% πιστεύει ότι θα συνεχίσουν να είναι συμμαχικές δυνάμεις ενώ το 49% ότι θα ακολουθήσουν ξεχωριστούς δρόμους. Πιο αισιόδοξοι για τη διατήρηση της «ατλαντικής ενότητας» οι κεντροδεξιοί και δεξιοί ψηφοφόροι.
Δημοτικότητες πολιτικών προσώπων
Αντιθέτως, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης κατορθώνει να έχει ένα πιο ισορροπημένο ισοζύγιο θετικών και αρνητικών γνωμών
Στους πολιτικούς αρχηγούς η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει την υψηλότερη δημοτικότητα, αν και με μικρή υποχώρηση σε σχέση με την περασμένη μέτρηση, ακολουθούμενη από τον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, με τον πρωθυπουργό να είναι στην τρίτη θέση.
Καταλληλότερος πρωθυπουργός σταθερά ο «Κανένας»
Πώς διαμορφώνονται οι κομματικοί συσχετισμοί
Η Νέα Δημοκρατία έχει διαρροές κυρίως προς την Φωνή Λογικής, το ΠΑΣΟΚ και την Ελληνική Λύση ενώ έχει συσπείρωση 65%. Το ΠΑΣΟΚ έχει την υψηλοτερη συσπείρωση (68%) και διαρροές προς την Πλεύση Ελευθερίας, το ΚΚΕ και τη Νέα Δημοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει συσπείρωση μόλις 23% και διαρροές προς την Πλεύση Ελευθερίας και το ΠΑΣΟΚ αλλά και πολύ υψηλο ποσοστό διαρροών προς «λοιπά κόμματα» και προς την αδιευκρίνιση ψήφο.
Το ΠΑΣΟΚ έχει την πιο ισχυρή παρουσία στους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, όμως βλέπει τη Νέα Δημοκρατία να το ξεπερνά στους κεντρώους, την ώρα που το κυβερνών κόμμα παραμένει πιο ισχυρό στους κεντροδεξιούς, αλλά υποχωρεί κάπως σε όσους αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί.
Η Πλεύση Ελευθερίας από την άλλη έχει την ισχυρότερη παρουσία συγκριτικά μεταξύ των αριστερών, κεντροαριστερών και κεντρώων ψηφοφόρων.
Παραμένει κάτω του 30% η εκτίμηση ψήφου για τη Νέα Δημοκρατία 
Ισχυρό αίτημα πολιτικής αλλαγής 
Ωστόσο, στην ερώτηση εάν η χώρα χρειάζεται πολιτική σταθερότητα ή πολιτική αλλαγή, η πλειοψηφία των πολιτών, δηλαδή το 62% επιμένει ότι χρειάζεται πολιτική αλλαγή. Πολύ πιο έντονο το αίτημα πολιτικής αλλαγής αριστερά του κέντρου, υπέρ της σταθερότητας οι κεντροδεξιοί και διχασμένοι όσοι αυτοτοποθετούνται ως δεξιοί.
Πιο έντονο το αίτημα σταθερότητας μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, πολύ έντονο το αίτημα της πολιτικής αλλαγής μεταξύ των ψηφοφόρων των άλλων κομμάτων.
Οι δυναμικές ενδεχόμενων νέων κομμάτων
Κυρίως δείχνει να έχει απήχηση μεταξύ ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της Πλεύστη Ελευθερίας αλλά και του ευρύτερου φάσματος της αδιευκρίνιστης ψήφου.
Ένα ενδεχόμενο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά θα ήταν πολύ πιθανό να το ψηφίσει το 3% του εκλογιοκού σώματος και αρκετά πιθανό το 9%. Ισχυρότερη απήχηση μεταξή των κεντροδεξιών και δεξιών ψηφοφόρων.
Ισχυρότερη απήχηση μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, της Ελληνικής Λύσης και της αδιευκρίνιστης ψήφου.
Ως προς ενδεχόμενο κόμμα υπό την Μαρία Καρυστιανού έχουμε μια υποχώρηση αυτών που δηλώνουν ότι είναι πολύ πιθανό να το ψηφίσουν, καθώς αυτό το ποσοστό υποχωρεί από το 16% στο 13%, ενώ αυξάνεται στο 51% το ποσοστό αυτών που δηλώνουν ότι είναι απίθανο να το ψηφίσουν. Ισχυρότερη απήχηση έχει μεταξύ των κεντροαριστερών, κεντρώων αλλά και δεξιών ψηφοφόρων.
Σε κομματικό επίπεδο η κ. Καρυστιανού δείχνει να έχει ιδιαίτερη απήχηση μεταξύ των ψηφοφόρφων του ΠΑΣΟΚ, της Ελληνικής Λύσης, της Πλέυσης Ελευθερίας και της ευρύτερης αδιευκρίνιστης ψήφου.
Υποχωρεί η δημοτικότητα της Μαρίας Καρυστιανού
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η σημαντική υποχώρηση της δημοτικότητας της κ. Καρυστιανού μεταξύ των αριστερών, κεντροαριστερών και κεντρώων ψηφοφόρων, ενώ ενισχύθηκε η δημοτικότητά της μεταξύ των δεξιών ψηφοφόρων.
«Εκτός των τειχών» αισθάνεται η πλειοψηφία της κοινωνίας
Ως προς την πολιτική κατανομή της ανασφάλειας η Νέα Δημοκρατία κατεξοχήν εκπροσωπεί τα στρώματα που αισθάνονται εντός των τειχών, ενώ και το ΠΑΣΟΚ έχει ισχυρή παρουσία σε αυτά τα στρώματα όπως και η Φωνή της Λογικής. Αντιθέτως, το ΚΚΕ, η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας έχουν ισχυρότερη παρουσία μεταξύ των στρωμάτων που αισθάνονται εκτός των τειχών. Αντίστοιχα, «εκτός των τειχών» αισθάνεται και μεγάλο μέρος της ευρύτερης αδιευκρίνιστης ψήφου.
Η δύσκολη αναμονή ενός νέου πολιτικού τοπίου
Όλα αυτά παραπέμπουν στις δυσκολίες και τις αντιφάσεις ενός μεταβατικού πολιτικού σκηνικού. Η δημοσκόπηση δείχνει ότι η ΝΔ ανεβάζει ως ένα βαθμό τη συσπείρωσή της, αλλά πάντα εντός ορίων που δεν υπόσχονται σε καμία περίπτωση αυτοδυναμία. Είναι η ισχυρότερη μειοψηφική δύναμη, συσπειρώνει κατά βάση τη μειοψηφία της κοινωνίας που θεωρεί ότι τα πράγματα πάνε στη σωστή κατεύθυνση, έχει μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα, αλλά εξακολουθεί να έχει τα δύο τρίτα της κοινωνίας απέναντί της. Και όλα αυτά σε ένα τοπίο όπου δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αντίπαλοί της θα είναι τα κόμματα που αυτή τη στιγμή μετρούν οι δημοσκόποι στην πρόθεση ψήφου.
Την ίδια στιγμή το πολιτικό σκηνικό έχει όλη τη ρευστότητα και την αβεβαιότητα που γεννά το ενδεχόμενο να υπάρξουν νέοι σχηματισμοί, την απήχηση των οποίων η δημοσκόπηση μετράει, αλλά με όλα τα προβλήματα που δημιουργεί το γεγονός ότι πρόκειται για κόμματα που δεν έχουν ανακοινωθεί. Να το πούμε σχηματικά με την εξαίρεση, ως ένα βαθμό, της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΚΕ, που δείχνουν να έχουν μια σταθερή σχέση εκπροσώπησης με ένα σημαντικό μέρος του ακροατηρίου τους, όλα τα άλλα κόμματα που σήμερα καταγράφονται θα αντιμετωπίσουν διαφόρων ειδών πιέσεις και ανακατατάξεις εάν υπάρξουν νέοι κομματικοί σχηματισμοί.
Την ίδια στιγμή η υποχώρηση της δημοτικότητας της κ. Καρυστιανού κυρίως σε ανθρώπους αριστερά του Κέντρου, δείχνει ότι σημαντικό μέρος της απήχησής της αντανακλούσε την ανάγκη να υπάρξει ένα αντίπαλο δέος σε δημοκρατική και προοδευτική κατεύθυνση, μια προσδοκία που συγκρούεται με τις δημόσιες τοποθετήσεις της. Από την άλλη, ο Αλέξης Τσίπρα διατηρεί μια σταθερή αφετηρία, αλλά μένει να φανεί πώς θα ανταποκριθεί η κοινωνία όταν εμφανιστεί όντως ο σχηματισμός στον οποίο παραπέμπουν οι δημόσιες παρεμβάσεις του και καταγράψει πολιτικές θέσεις.
Πράγμα που σημαίνει ότι εξακολουθούμε να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε τους κραδασμούς ενός αναδυόμενου νέου τοπίου, χρησιμοποιώντας ακόμη το πρίσμα μιας προηγούμενης συνθήκης που δεν πρόκειται να επαναληφθεί.