Από τον Επισιτισμό – Τουρισμό ξεκινάει στη Γερμανία η νέα επίθεση στον εργάσιμο χρόνο, καθώς μεθοδεύεται η μεγαλύτερη «ευελιξία» και «διευθέτηση» σ’ αυτούς τους κλάδους. Προωθείται συγκεκριμένα η επέκταση της περιόδου αναφοράς για τον εργάσιμο χρόνο σε εβδομαδιαία βάση, ώστε να ξεχειλώσουν τα ημερήσια όρια. Το μέτρο εξαγγέλλεται στο πλαίσιο της «εθνικής στρατηγικής για τον Τουρισμό», με στόχο να γίνει η Γερμανία «πιο ελκυστικός ταξιδιωτικός προορισμός». Να ενισχυθούν δηλαδή οι μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου και να «τονωθούν» οι επενδύσεις. Οι καιροί όμως είναι πονηροί… Στη Γερμανία, στην Ελλάδα και παντού οι αντεργατικές ανατροπές στοχοποιούν ολοένα και περισσότερο τον εργάσιμο χρόνο, με στόχο να καταλύσουν κάθε όριο. Στην Ελλάδα, ο πιο πρόσφατος κρίκος σ’ αυτήν την αλυσίδα ήταν ο νόμος για το 13ωρο, που οι πραγματικοί στόχοι του αποκαλύφθηκαν και πολεμήθηκαν από τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους. Πώς εξηγείται η κλιμάκωση σε όλη την ΕΕ; Πρώτα απ’ όλα, είναι αποτέλεσμα της μεγάλης δυσκολίας που έχει η ευρωπαϊκή οικονομία να ανακάμψει. Με μέτρα σαν κι αυτό αυξάνουν τον βαθμό εκμετάλλευσης για να ανεβάσουν την ανταγωνιστικότητά της. Κυρίως όμως παίρνουν τα μέτρα τους για να μη μείνει από «καύσιμο» η πολεμική οικονομία, έχοντας ήδη διαπιστώσει ότι λείπουν εργατικά χέρια και ότι οι ανάγκες σε εργατοώρες θα εκτοξευτούν το επόμενο διάστημα. Σε τέτοιες συνθήκες, δεν είναι μόνο αναγκαιότητα για το κεφάλαιο να επιβάλει τους πιο άθλιους όρους δουλειάς, αλλά και ευκαιρία να διαλύσει εντελώς τον χρόνο εργασίας, με ωμούς εκβιασμούς στους εργαζόμενους.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .