«Τα κεφάλια μέσα». Αυτό είναι το «δόγμα» που εφαρμόζει η κυβέρνηση, με την τρομοκράτηση που επιχειρεί σε βάρος των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων.
Σχετικά Άρθρα
Γι’ αυτό τα «αγροτοδικεία» που γενικεύονται αφορούν κάθε εργαζόμενο που οργανώνεται και παλεύει για το δίκιο του. Αφορούν όλο τον λαό, που αντιμετωπίζεται από το κράτος σαν εχθρός, ειδικά σε μια τέτοια περίοδο βαθιάς εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Γιατί διώκονται οι αγωνιστές παραγωγοί;
Διώκονται για τον μεγαλειώδη αγώνα που έδωσαν φέτος με τα μπλόκα τους σε όλη τη χώρα, όταν για πάνω από 50 μέρες πάλευαν για την επιβίωσή τους, έχοντας στο πλευρό τους όλο τον λαό.
Διώκονται για έναν αγώνα που στρίμωξε την κυβέρνηση, αφού ακύρωσε στην πράξη το σχέδιο καταστολής, διέλυσε τη συκοφάντηση και τον «κοινωνικό αυτοματισμό», αποκαλύπτοντας τη μεγάλη εικόνα του «κοινού εχθρού»: Την πολιτική που για να θωρακίσει τα κέρδη των εμποροβιομηχάνων, από τη μία χρεοκοπεί τον βιοπαλαιστή στο χωριό και από την άλλη στερεί από τους εργαζόμενους στην πόλη την πρόσβαση σε φτηνά και ποιοτικά προϊόντα.
Διώκονται για έναν αγώνα που ανάγκασε την κυβέρνηση να παραδεχτεί ότι οι διεκδικήσεις των αγροτών «απορρίπτονται» επειδή δεν χωράνε στην πολιτική του κέρδους και της ΕΕ, είναι «ασυμβίβαστες» με τη λειτουργία της «αγοράς». Ηταν δηλαδή η πιο επίσημη παραδοχή ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο και ότι τα «ιερά και όσια» αυτού του σάπιου συστήματος, η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία, δεν συναντιούνται πουθενά με τη λαϊκή ευημερία. Αντίθετα προϋποθέτουν το τσάκισμα των λαϊκών στρωμάτων.
Διώκονται για έναν αγώνα που έδειξε τη δύναμη των «από κάτω» όταν παλεύουν ενωμένοι και οργανωμένοι, όταν στηρίζονται στην πλατιά λαϊκή αλληλεγγύη, και δίδαξε σε ευρύτερα τμήματα του λαού ότι ο κοινός αντίπαλος δεν είναι ανίκητος, ότι μπορεί να ακυρώνει σχεδιασμούς καταστολής και υπονόμευσης.
Αυτά είναι που «δεν συγχωρεί» το σάπιο κράτος του κεφαλαίου και γι’ αυτό διώκει τους αγρότες. Αυτά είναι που δεν ανέχεται, ειδικά σε συνθήκες που δίνει μάχη για να αποσπάσει τη συναίνεση του λαού σε νέες θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους του.
Αυτά είναι τα πραγματικά «προβλήματα» που δημιούργησε αυτός ο μεγαλειώδης αγώνας στο κράτος και την κυβέρνηση και όχι η «παρακώλυση συγκοινωνιών» που επικαλείται η αστική δικαιοσύνη, αφού η ίδια εγκληματική πολιτική είναι που υπονομεύει το λαϊκό δικαίωμα στην ασφαλή και φτηνή μετακίνηση.
Σε αυτή την κατεύθυνση, η κυβέρνηση βρίσκει πολύτιμα στηρίγματα σε όλα τα κόμματα του κεφαλαίου, όπως αποδείχθηκε και με την απόρριψη, με συνοπτικές διαδικασίες, της τροπολογίας – προσθήκης που κατέθεσε το ΚΚΕ στη Βουλή για να πάψουν τα «αγροτοδικεία» και οι διώξεις.
Οι δίκες αυτές αποκαλύπτουν τους «δύο κόσμους» που συγκρούονται: Από τη μία οι δεκάδες άνθρωποι του μόχθου, άνθρωποι βιοπαλαιστές που δίνουν τη μάχη στα χωράφια. Που μέσα σε δύο μήνες έγιναν «καταζητούμενοι» και «κατηγορούμενοι» επειδή πάλεψαν για να επιβιώσουν. Που δοκιμάζουν τα «άμεσα αντανακλαστικά» του κράτους, με τις υπηρεσίες του να αναζητούν «αποδεικτικά στοιχεία» ακόμα και στους λογαριασμούς των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης.
Από την άλλη, οι κρατικοί και κυβερνητικοί παράγοντες, βουλευτές και υπουργοί που από τη μία ψηφίζουν την ΚΑΠ και νομιμοποιούν το ξεκλήρισμα και από την άλλη εδώ και χρόνια είναι βουτηγμένοι μέχρι τον λαιμό στις «μπίζνες» της πολιτικής τους, ενώ σήμερα επιχειρούν να φορτώσουν στον λαό τα σπασμένα των σκανδάλων τους.
Η κυβέρνηση, λοιπόν, στο πρόσωπο των αγροτών επιχειρεί να καταστείλει όποιον σηκώνει κεφάλι, όποιον αμφισβητεί την εγκληματική πολιτική της. Ομως «λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο»… Οπως στραπατσαρίστηκε κάθε της προσπάθεια να διασπάσει τους αγρότες, να τους συκοφαντήσει και να τους στείλει στα σπίτια τους, έτσι και τώρα θα πέσει στο κενό η τρομοκράτηση και ο αυταρχισμός.
Οι αγρότες μαζί με όλο τον λαό έχουν τη δύναμη να απαντήσουν, αλλά και να κλιμακώσουν τον κοινό τους αγώνα με παρακαταθήκη τα μπλόκα, για τη ζωή που τους αξίζει, για τις ανάγκες και τα σύγχρονα δικαιώματά τους.