«Προσαρμογές» στην πολιτική Τραμπ απέναντι στο Ιράν βλέπουν Δυτικοί αναλυτές μετά την ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές. Διακινούν μάλιστα σενάρια ότι ο Τραμπ σκοπεύει να απαλλαγεί από «πολεμοχαρείς» υπουργούς, την ώρα που ο ίδιος ομολογεί ότι θα επιτίθονταν ξανά στο Ιράν, αν βρίσκονταν μπροστά στο ίδιο δίλημμα. Η παρέμβαση των προπαγανδιστικών επιτελείων σ’ αυτήν τη φάση και με αυτόν τον τρόπο δεν είναι τυχαία. Πέρα απ’ όλα τα άλλα, παρουσιάζουν την ψήφο στους Δημοκρατικούς ως καταλύτη για «αλλαγή στάσης» από την κυβέρνηση Τραμπ, σπέρνοντας αυταπάτες ότι το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να σταματήσει ακόμα και πολέμους! Λένε στον κόσμο που υποφέρει και αγανακτεί ότι έκανε το καθήκον του στην κάλπη και ότι τώρα μπορεί να αναπαυθεί στη γωνία, μέχρι τις προεδρικές εκλογές, προκειμένου να ολοκληρώσει την «αλλαγή», εκλέγοντας Πρόεδρο από τους Δημοκρατικούς, μια πτέρυγα των οποίων εμφανίζεται και ως «σοσιαλιστική». Η κοροϊδία πάει σύννεφο. Κάνουν τα πάντα για να κρυφτεί ότι το διακύβευμα παραμένει ίδιο: Με ποια οικονομική και ποια εξωτερική πολιτική θα υπερασπιστούν οι ΗΠΑ πιο αποτελεσματικά την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, στον κόσμο που φλέγεται από τον πόλεμο, ο οποίος βρίσκεται σε ανεπίστρεπτη τροχιά κλιμάκωσης. Ανεξάρτητα από τις υφέσεις και τις εξάρσεις, ο πόλεμος σ’ αυτήν τη φάση είναι τρόπος ύπαρξης για την αστική τάξη, είτε τα ηνία κρατάει ο Τραμπ, είτε κάποιος Δημοκρατικός. Το ζητούμενο είναι να διαμορφώσει ο λαός αυτοτελή γραμμή πάλης, σε σύγκρουση με όλες τις εκδοχές της αστικής πολιτικής, για να καθορίσει αυτός τις εξελίξεις προς όφελός του.