
Του Μαξίμ Σεφτσένκο *
Το ιστορικά καθιερωμένο ύφος της πολωνικής ελίτ, να διαπραγματεύεται και να διακηρύττει τα πολιτικά και καθαρά συναλλακτικά συμφέροντά της, χαρακτηρίζεται από αλαζονεία και επίδειξη παλικαρισμού. «Θα τους νικήσουμε όλους! Θα τους συντρίψουμε!», αυτό είναι που άκουγε όποιος διαπραγματευόταν με τους Πολωνούς ανά τους αιώνας. Αναμφισβήτητα, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το θάρρος των Πολωνών στο πεδίο της μάχης. Είναι αναμενόμενο, βέβαια, ότι, προτού ξεκινήσει μια διαπραγμάτευση, καθένας εκ των εμπλεκομένων επιβάλλεται να … στρίβει το μουστάκι του και να απειλεί με το σπαθί του υπό τους ήχους της υπέροχης «Πολωνέζας» του Ογκίνσκι, η οποία αντηχεί σε κάθε πολωνική ψυχή. Ωστόσο, στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετράει είναι πάντα ένα συγκεκριμένο, λογικό κέρδος. Πάντα, κάθε διαπραγμάτευση ξεκινάει με απειλές. Η Ρωσία, διά στόματος Πούτιν, έχει δηλώσει ότι η είσοδος στρατευμάτων του ΝΑΤΟ σε ουκρανικό έδαφος θα εκλαμβανόταν ως κήρυξη πολέμου. Οι Πολωνοί, από τη μεριά τους, είπαν ότι δεν φοβούνται τον πόλεμο και ότι θα συντρίψουν τους «Μοσχοβίτες». Ο Πατρούσεφ (σ.σ. σύμβουλος του Πούτιν) απάντησε ότι αυτά είναι λόγια του αέρα, και πως, αντίθετα, αυτό που θα συμβεί, είναι ότι απλώς η Ρωσία θα πλήξει τη Βαρσοβία, κι’ εκεί θα τελειώσουν όλα. Πώς θα απαντήσουν κάποια στιγμή οι Πολωνοί; Φαντάζομαι, εκτός των άλλων, με μια διακήρυξη, για παράδειγμα ότι θα μπουν κάτω από μια «πυρηνική ομπρέλα», ενδεχομένως τη γαλλική, δηλαδή, κάτι σαν ένα είδος πυρηνικής ισορροπίας. Να σημειωθεί πως, το 1920, ήταν η Γαλλία που βοήθησε την «Λευκή» Πολωνία να αποκρούσει την επίθεση των στρατιών του Κόκκινου Στρατού που βρίσκονταν υπό την ηγεσία του Πολωνού Τουχατσέφσκι. Οπως είναι αναμενόμενο, μετά τις επιδείξεις ισχύος, θα ξεκινήσουν οι ουσιαστικές συνομιλίες. Για ποιο θέμα; Για τον διαμελισμό της Ουκρανίας, φυσικά. Τι άλλο; Η μοναδική «μεγάλη εθνική ιδεά» που έχει Πολωνία, είναι η αποκατάσταση της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Βέβαια, η αποκατάστασή της στην πλήρη έκτασή της (συμπεριλαμβανομένης της Λευκορωσίας και του Σμολένσκ – Ρωσία) είναι απίθανο να ευοδωθεί. Αλλά γιατί να μην επιδιώξει την επαναφορά των συνόρων του 1939, έστω χωρίς τη Λευκορωσία και τμήματα της Λιθουανίας; Οι περιοχές της Δυτικής Ουκρανίας υπήρξαν πολωνικές επί αιώνες. Στη συνέχεια, για περίπου 150 χρόνια, αποτέλεσαν τμήμα της Αυστρίας. Κατόπιν επανήλθαν στην Πολωνία. Ακολούθως ενσωματώθηκαν στην ΕΣΣΔ. Και τώρα, για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ανήκουν στην Ουκρανία. Τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να μπουν στην περιοχή, κρατώντας … γαλάζια σημαία. Αλλωστε, γιατί να το κάνουν, αφού εδώ και καιρό ήδη βρίσκονται μέσα στην Ουκρανία, με χιλιάδες στρατιωτικούς συμβούλους του ΝΑΤΟ να μάχονται εκεί; Γιατί, όμως, να μην μπει η ίδια Πολωνία, από μόνη της, στη Δυτική Ουκρανία, χωρίς τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ; Για τη Ρωσία, αυτό θα ήταν εξαιρετικά σημαντικό, καθώς θα κατάφερνε στους Ουκρανούς ένα πλήγμα περίπου ανάλογο με εκείνο που επέφερε η εκστρατεία για την επανένωση της Δυτικής Ουκρανίας και της Δυτικής Λευκορωσίας με την ΕΣΣΔ (ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1939) στον πολωνικό στρατό και στην Πολωνία. Με άλλα λόγια, θα εξαφάνιζε κάθε σκέψη για οργανωμένη αντίσταση. Άραγε, η ανταλλαγή απειλών μεταξύ Μόσχας και Βαρσοβίας αποτελεί προοίμιο τέτοιων εξελίξεων; Ετσι φαίνεται. Μένει να δούμε! -Το τελευταίο διάστημα έχουν προηγηθεί αρκετές κόντρες Ρωσίας - Πολωνίας. Ενδεικτικά, ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών, Ράντοσλαβ Σικόρσκι, είπε ότι η Πολωνία και οι σύμμαχοί της στο ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να πετύχουν μια «αρκετά γρήγορη» νίκη σε περίπτωση που επιτεθεί η Ρωσία. Εάν η Ουκρανία, πρόσθεσε, κατάφερε να βγάλει εκτός το ήμισυ των δυνατοτήτων διύλισης του ρωσικού πετρελαίου μέσα σε έξι μήνες, η Πολωνία «θα μπορούσε να φέρει σε πέρας μια παρόμοια αποστολή μέσα σε έξι εβδομάδες». Ο σύμβουλος του Ρώσου προέδρου, Νικολάι Πάτρουσεφ, απάντησε: «Οσον αφορά τη στρατιωτική υπεροχή της Πολωνίας έναντι της Ρωσίας, ο Σικόρσκι προφανώς δεν αντιλαμβάνεται ότι, εάν η Πολωνία εμπλεκόταν σε εχθροπραξίες κατά της Ρωσίας, η χώρα μας θα επιστράτευε το σύνολο του οπλοστασίου και των δυνατοτήτων της, και το πολωνικό κράτος θα έπαυε να υφίσταται μέσα σε δύο ή τρεις ημέρες». -Κατά τη διάρκεια πρόσφατης συζήτησης στο πολωνικό κοινοβούλιο (Sejm), ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ, ανέφερε ένα στοιχείο που σπάνια δημοσιοποιείται: «Οι Ουκρανοί εταίροι μας μού είπαν ότι ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών έφτασε πρόσφατα τις 27.000 τον μήνα. Και αυτός είναι, φυσικά, αριθμός-ρεκόρ». Πρόσθεσε ότι, εάν αυτή η τάση συνεχιστεί, ο χειμώνας στην Ουκρανία θα μπορούσε να αποβεί «απολύτως καταστροφικός». Αμέσως μετά, ακολούθησαν δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων στο Κίεβο ότι η Ουκρανία χρειάζεται να στρατολογεί κάθε μήνα περί τους 30.000, ούτως ώστε να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του πολέμου. Την ίδια στιγμή πλήθαιναν τα δημοσιεύματα διεθνώς, σύμφωνα με τα οποία η Ουκρανία έχει τεράστιες χρηματοοικονομικές ανάγκες και ότι τα δεκάδες δισεκατομμύρια που δίδει η ΕΕ δεν αρκούν για να καλυφθούν φέτος οι ανάγκες της. * Ο Μαξίμ Σεφτσένκο είναι Ρώσος δημοσιογράφος και αναλυτής
Γεγονότα και δηλώσεις το τελευταίο διάστημα
-Την περασμένη εβδομάδα, έντονη ήταν η αντιπαράθεση, εξαιτίας της πρόσκλησης της Πολωνίας από τις ΗΠΑ στη σύνοδο της G20 στην Ατλάντα. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, αμφισβήτησε την οικονομική βαρύτητα της Πολωνίας, υποστηρίζοντας ότι η οικονομία της δεν είναι αρκετά μεγάλη ώστε να δικαιολογεί τη συμμετοχή της στην G20, είπε ότι τόσο η ΕΕ όσο και το ΝΑΤΟ εκπροσωπούνται επαρκώς στην G20, ενώ υποβάθμισε την πρόσκληση της Πολωνίας, λέγοντας ότι «απλά, οι Αμερικανοί προσκάλεσαν τον Πολωνό υπουργό και εκείνος μπήκε και κάθισε στην καρέκλα που του έδωσαν». Οι ΗΠΑ, αντίθετα, τάσσονται υπέρ της ένταξης της Πολωνίας. Ο υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Ράντοσλαβ Σικόρσκι, απάντησε ότι δεν περίμενε θετική στάση από τη Ρωσία. Η σύνοδος σημαδεύτηκε από διαφωνίες για τον πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ δεν πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη ομαδική φωτογράφιση λόγω αντιρρήσεων για την παρουσία του Λαβρόφ.



