Μια σπάνια συνέντευξη παραχώρησε η Νατάσα ΠαζαΐτηΟι δυσκολίες
Η ίδια μίλησε και για τις δυσκολίες που βίωσε λόγω της πολιτικής ιδιότητας του Κώστα Καραμανλή. «Είναι αλήθεια ότι όταν είσαι σύζυγος πολιτικού αρχηγού, τότε είσαι ένας εύκολος στόχος. Πολύ εύκολα μπορείς να μπεις σε κριτική, σε ψευδολογίες, σε εσκεμμένους ψιθυρισμούς και κακεντρέχειες. Αυτό είναι φυσικό να συμβαίνει γιατί υπάρχει πάντα μια πολιτική πόλωση. Το καταλαβαίνω και εγώ αυτό, αλλά το έχω αφήσει πολύ πίσω μου. Προσπάθησα πολύ γιατί έπρεπε να κλείσω τα αυτιά μου και να προχωρήσω μπροστά. Αν καθόμουνα να δίνω σημασία σε όλα όσα μπορεί να συζητούσαν, τότε δεν θα προχωρούσα στη ζωή μου». Παράλληλα, η Νατάσα Παζαΐτη παραδέχθηκε ότι η θέση της την καθιστούσε συχνά «εύκολο στόχο». «Αν καθόμουνα να δίνω σημασία σε όλα όσα μπορεί να συζητούσαν, τότε δεν θα προχωρούσα στη ζωή μου», συμπλήρωσε. Η ίδια τόνισε ότι η αγάπη της για τη χειρουργική άρχισε ενώ σπούδαζε: «Επέλεξα τη χειρουργική ειδικότητα γιατί την ειδικότητα την επιλέγουμε όταν κάνουμε τρίμηνα πρακτικής στις βασικές ειδικότητες της Ιατρικής πριν το πτυχίο. Με μάγεψε. Με μάγεψε το γεγονός ότι μπορούσες ο ίδιος να παρέμβεις σε μια ασθένεια, όχι απλά να δώσεις φάρμακα για να κάνεις καλά έναν ασθενή, αλλά να βάλεις τα χέρια σου, δηλαδή τον ίδιο σου τον εαυτό». Παράλληλα, αποκάλυψε πως η απόφασή της να στραφεί στη χειρουργική μαστού συνδέεται με προσωπικά της βιώματα, καθώς έχασε τη μητέρα της σε ηλικία 24 ετών από καρκίνο. «Στη συνέχεια με συγκίνησε πολύ η θλίψη στο βλέμμα των γυναικών και το δάκρυ τους πριν και μετά από το χειρουργείο του μαστού… Αισθανόμουν πάρα πολύ κοντά τους και αυτό με έκανε να αποφασίσω πραγματικά να ασχοληθώ με τις παθήσεις του μαστού και τη θεραπεία του καρκίνου», ανέφερε. Επιπρόσθετα, η Νατάσα Παζαΐτη εξέφρασε τις τύψεις της για τον περιορισμένο χρόνο: «Αυτό είναι ίσως το μόνο πράγμα στο οποίο έχω τύψεις, γιατί δεν ήμουν κοντά στα παιδιά τις όμορφες στιγμές τους, στις χαζοσκανδαλιές, στα παιχνίδια τους… Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω και έχω αφοσιωθεί, αλλά αγαπώ πολύ και τα παιδιά μου, και όσο μεγαλώνουν καταλαβαίνω ότι έχω χάσει στιγμές και αυτές δεν γυρίζουν πίσω».Η αγάπη για τη χειρουργική
Η καθοριστική απώλεια
Ο περιορισμένος χρόνος και τα παιδιά
