Η υπόθεση της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά αποτελεί μείζον ζήτημα εθνικής,
Τρίτον: Η στήριξη των Πατριαρχείων και της Εκκλησίας της Ελλάδος, που ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών επικαλούνται, αποτελεί στήριξη προς τον Αρχιεπίσκοπο Σινά Συμεών όπως διαπραγματευθεί μία συμφωνία επ’ ωφελεία και όχι επί ζημία της Μονής. Τίποτα παραπάνω.
Τέταρτον: Άλλο κυριότητα των ακινήτων της Μονής, άλλο λατρευτική δραστηριότητα. Η διατήρηση της λατρευτικής δραστηριότητας δεν ταυτίζεται αυτομάτως με τη διασφάλιση της περιουσίας, της αυτονομίας και των ιστορικών δικαιωμάτων της Μονής. Εκχώρηση και απώλεια της κυριότητας θα σημαίνει ότι οι μοναχοί και η Μονή θα είναι φιλοξενούμενοι στον τόπο τους μετά από 1600 χρόνια.
Πέμπτον: Το 2024 είχε διαμορφωθεί ένα πλαίσιο συνεννόησης μεταξύ Αθήνας και Καίρου που προέβλεπε την αναγνώριση ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ της Μονής επί του συνόλου των 71 επίδικων ακινήτων, την κατοχύρωση της αυτονομίας της στην εσωτερική διαχείριση και τη συνεργασία με το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου. Η υπογραφή του πλαισίου αυτού δεν προχώρησε διότι μεσούσης της διαπραγμάτευσης, εκδόθηκε (άλλως, επισπεύστηκε) η δικαστική απόφαση του Μαίου 2025, προφανώς ως διαπραγματευτική πίεση. Σήμερα, κατόπιν τούτου, προωθείται διευθέτηση χωρίς αναγνώριση της κυριότητας. Τι μεσολάβησε; Γιατί δεν ολοκληρώθηκε η προηγούμενη προσπάθεια;
Βάσει των ανωτέρω, εγείρει σοβαρά ερωτηματικά ο παραπλανητικός τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε από τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εξωτερικών μια «συμφωνία» που ΔΕΝ υπάρχει!
Περισσότερα ερωτηματικά εγείρει ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε η στάση των Ορθόδοξων Εκκλησιών. Η υποστήριξή τους προς τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις βαφτίστηκε έγκριση των τελικών όρων μιας συμφωνίας που δεν τους έχει γνωστοποιηθεί. Η στήριξη ενός εκκλησιαστικού ηγέτη στην προσπάθειά του να διαπραγματευτεί, δεν ισοδυναμεί με έγκριση του περιεχομένου μιας συγκεκριμένης διευθέτησης.
Το ζήτημα παραμένει ανοικτό
Το ζήτημα δεν μπορεί να κλείσει ερήμην της Σιναϊτικής Αδελφότητας. Οι μοναχοί δεν είναι απλοί παρατηρητές μιας διαπραγμάτευσης που αφορά το ίδιο το μέλλον του θεσμού που υπηρετούν. Η γνώμη τους, η θεσμική τους συμμετοχή και η σαφής αποτύπωση της συναίνεσής τους, αποτελούν ουσιαστική αλλά και τυπική προϋπόθεση οποιασδήποτε «διευθέτησης».
Ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών οφείλουν να εξηγήσουν ποια διαδικασία ακολουθήθηκε, πώς ενημερώθηκε η Αδελφότητα, πότε συνεδρίασε, εάν και πότε αποφάσισε, τι εξουσιοδότησε τον καθηγούμενο Αρχιεπίσκοπο και με ποιες εγγυήσεις.
Εμείς ζητάμε το αυτονόητο: τη δημοσιοποίηση του πλήρους ΣΧΕΔΙΟΥ συμφωνίας και σαφείς απαντήσεις στα ανωτέρω περί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των επίδικων ακινήτων, της αυτονομίας της Μονής και των εγγυήσεων της αιγυπτιακής πλευράς.
Ζητάμε, επίσης, πλήρη ενημέρωση για την πορεία των διαπραγματεύσεων από το 2024 έως σήμερα και για τη θεσμική συμμετοχή της Σιναϊτικής Αδελφότητας.
Και ασφαλώς ζητάμε απαντήσεις για τις σοβαρές καταγγελίες του πρώην Αρχιεπισκόπου Σινά κ. Δαμιανού και του ευρωπαϊκού τύπου, όπως της έγκριτης ιταλικής εφημερίδας Corriere della Sera, που κάνουν λόγο για «ξεπούλημα» της Μονής Σινά απ’ την ελληνική κυβέρνηση έναντι ανταλλαγμάτων.
Είναι πέραν πάσης λογικής να διαλαλούν ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών προς την ελληνική κοινωνία ως επιτυχία, μια ανύπαρκτη «συμφωνία», τους όρους της οποίας αρνούνται μάλιστα να δημοσιοποιήσουν!
Η Ι. Μονή Σινά δεν είναι «ένα ακόμη ζήτημα» που μπορεί να διευθετηθεί πίσω από κλειστές πόρτες και να παρουσιαστεί εκ των υστέρων ως διπλωματικό επίτευγμα. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιστορικής παρουσίας του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας σε μια περιοχή στρατηγικής σημασίας, σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία.
Η προστασία της Μονής απαιτεί συνείδηση της ιστορικής ευθύνης, θεσμική συνέπεια και διαφάνεια — όχι φθηνή επικοινωνιακή διαχείριση χάριν αντιπερισπασμού για άλλες πρόσφατες διπλωματικές ήττες (κύρωση τουρκολιβυκού συμφώνου).
Η βιασύνη του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εξωτερικών να ανακοινώσουν και να προεξοφλήσουν την «επίτευξη συμφωνίας» που αλλοιώνει καθεστώς 1600 ετών, είναι ύποπτη και εξόφθαλμα στρεψόδικη.
Αντί να ανακοινώνουν ανύπαρκτες συμφωνίες, οφείλουν να υποστηρίξουν τη Μονή. Δεν το έκαναν, δεν το κάνουν, δεν διαφαίνεται η πρόθεσή τους να το κάνουν. Τουλάχιστον να σταματήσουν τις εκβιαστικές πιέσεις.
Εκτίθενται.
* Ο Νικόλας Φαραντούρης είναι ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, καθηγητής του Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, κάτοχος της Ευρωπαϊκής Έδρας Jean Monnet. Επισκέφθηκε και διέμεινε στην Ι. Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά, 25-27 Σεπτέμβρη 2026.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΠΟΛΙΤΙΚΗ – olympia .
Τέταρτον: Άλλο κυριότητα των ακινήτων της Μονής, άλλο λατρευτική δραστηριότητα. Η διατήρηση της λατρευτικής δραστηριότητας δεν ταυτίζεται αυτομάτως με τη διασφάλιση της περιουσίας, της αυτονομίας και των ιστορικών δικαιωμάτων της Μονής. Εκχώρηση και απώλεια της κυριότητας θα σημαίνει ότι οι μοναχοί και η Μονή θα είναι φιλοξενούμενοι στον τόπο τους μετά από 1600 χρόνια.
