Την έντονη αντίθεση της Αιγύπτου στην επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Μπαντρ Αμπντελατί, στον Τούρκο ομόλογό του, Χακάν Φιντάν.
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, ο επικεφαλής της αιγυπτιακής διπλωματίας ανέφερε ότι επανέλαβε στον Τούρκο υπουργό την κατηγορηματική απόρριψη του Καΐρου για την επικύρωση του Μνημονίου Κατανόησης του 2019, το οποίο υπεγράφη μεταξύ της Τουρκίας και της τότε κυβέρνησης της Λιβύης υπό τον Φαγιέζ αλ-Σάρατζ.
«Συναντήθηκα με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, και επανέλαβα την κατηγορηματική απόρριψη της Αιγύπτου όσον αφορά την επικύρωση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης του Μνημονίου Κατανόησης του 2019 μεταξύ του Φαγιέζ αλ-Σάρατζ και της Τουρκίας», έγραψε ο Αμπντελατί.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Χακάν Φιντάν εξέφρασε την κατανόησή του για τις ανησυχίες της αιγυπτιακής πλευράς και υπογράμμισε την ανάγκη συνέχισης των διαβουλεύσεων με στόχο την αντιμετώπισή τους.
Συντονισμός Αθήνας – Καΐρου για το τουρκολιβυκό μνημόνιο
Την ίδια ώρα, Ελλάδα και Αίγυπτος επιβεβαιώνουν τη βούλησή τους να συνεχίσουν τη συνεργασία και τις διαβουλεύσεις για ζητήματα θαλάσσιας οριοθέτησης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιώργος Γεραπετρίτης, και ο Αιγύπτιος ομόλογός του εξέφρασαν την κατηγορηματική αντίθεσή τους στην επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων. Παράλληλα, αμφισβήτησαν τη νομική του βάση και υπογράμμισαν την ανάγκη τήρησης των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.
Οι δύο πλευρές συμφώνησαν, επίσης, να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις για την επέκταση του γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που υπέγραψαν το 2020, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Η στάση της Αιγύπτου και ο συντονισμός της με την Ελλάδα αναδεικνύουν τη σημασία που αποδίδουν οι δύο χώρες στο ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών και στις νομικές διαστάσεις του τουρκολιβυκού μνημονίου, σε μια περίοδο αυξημένης διπλωματικής κινητικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.