Πρώτα να ευλογήσουμε τα γένια μας. Για την ακρίβεια: «Μην φιλάτε τους ντελιβεράδες μας», όπως λέει μια διαφήμιση της εποχής, φιλήστε τους ρεπόρτερ του iEidiseis.gr
Δεύτερη όψη, είναι η μετάδοση της νοσηρότητας στον σχολικό αθλητισμό —δια της μεθόδευσης αποτελεσμάτων σε μαθητικά πρωταθλήματα. Δεν κατασκεύαζαν απλώς «νικητές». Είχαν βρει και άλλες πατέντες, όπως κατήγγειλε —στην Αλέκα Ζουμή, του «Στο Κόκκινο 105.5»— ο πρόεδρος των ιδιωτικών εκπαιδευτικών Γ. Χριστόπουλος.
Δια της συμμετοχής μαθητών σε «τροπαιούχες» μαθητικές ομάδες —όχι μόνο στο μπάσκετ— άνοιγαν πόρτες ΑΕΙ, χωρίς εξετάσεις. Διαστροφικό: νέοι άνθρωποι εθίζονταν από νωρίς σε αθλιότητες που εξασφάλιζαν σπουδές χωρίς προσπάθεια.
Η «συμμορία του μπάσκετ» ως το νέο κερασάκι στη δυσώδη τούρτα
Στις ιστορίες που αποκαλύπτονται αυτές τις μέρες, τον πρώτο λόγο έχει το χρήμα, ως αόρατος διαμορφωτής των αποτελεσμάτων. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη —και διασταυρώνονται με ψήφους και κομματικές επιδιώξεις.
Κανείς δεν πέφτει από τα σύννεφα: ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη, υποκλοπές, απευθείας αναθέσεις, κρατικά και κοινοτικά κονδύλια σε ημέτερους, αναξιοκρατία στη δημόσια διοίκηση, νομικές διευκολύνσεις στις ελίτ, χειραγώγηση στην ενημέρωση, τη Δικαιοσύνη και τις ανεξάρτητες Αρχές, είναι υλικά σε μια δυσώδη τούρτα, στην οποία η «συμμορία του μπάσκετ» είναι απλώς το νέο κερασάκι.
Η μπόχα που αναδύεται γίνεται αφόρητη, όσο προκύπτει ότι δια του αθλητισμού μεταφέρθηκε στην πολιτική και στα σχολεία…