Την απογοήτευσή της επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει «ερευνητική» δημοσιογραφία αντάξια της αμερικάνικης, που θα βγάζει λαβράκια τύπου Γκιλφόιλ (μίζες, πληρωμένα ταξίδια, λόμπινγκ κ.τ.λ.), εκφράζει εφημερίδα του αυτοαποκαλούμενου «προοδευτικού» χώρου. Γράφει μάλιστα ότι θα έπρεπε οι ΗΠΑ να μαθαίνουν από εδώ «για τα καμώματα της Κίμπερλι» κι όχι η Ελλάδα από τον αμερικάνικο Τύπο. Αυτά γράφονται ενώ έχει αποκαλυφθεί ότι πίσω από την απόσυρσή της κρύβεται μια τεράστια κόντρα συμφερόντων στο «τρίγωνο» Ελλάδα – ΗΠΑ – Τουρκία, όπου εμπλέκονται ενεργειακά μεγαθήρια, κυβερνήσεις, διπλωμάτες, λομπίστες και επιχειρηματίες, με λυμένα τα ζωνάρια για το ποιος θα κυριαρχήσει στην αγορά και στον νέο ενεργειακό χάρτη που χαράσσεται με τα όπλα. Οι αποκαλύψεις της «ερευνητικής» δημοσιογραφίας για την Αμερικανίδα πρέσβειρα, που ήταν χωμένη μέχρι τον λαιμό στα σχέδια για «ενεργειακή κυριαρχία» των ΗΠΑ και στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ενεργειακών κολοσσών, μια χαρά «χωνεύτηκε» στην ενδοαστική διαπάλη που μαίνεται στις ΗΠΑ, με τα ανταγωνιστικά στρατόπεδα να συγκρούονται και στο πεδίο της Ενημέρωσης. Για τον λαό, βέβαια, το «ταμείο» είναι άλλο… Οι κίνδυνοι παραμένουν και μεγαλώνουν από τη λειτουργία του Κάθετου Διαδρόμου, την ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο και τη μεγαλύτερη εμπλοκή της σε ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, για τα οποία θα εργαστεί μαζί με την κυβέρνηση και ο επόμενος Αμερικανός πρέσβης. Ετσι αντιλαμβάνονται λοιπόν την «ερευνητική» δημοσιογραφία οι αστοί και τα Μέσα τους. Ως εργαλείο για να «τακτοποιούνται» επιχειρηματικές, πολιτικές, διπλωματικές και γεωπολιτικές κόντρες, μέσα στο σάπιο σύστημα που υπερασπίζονται, με τον λαό στο ίδιο έργο θεατή.