Ένα περίπλοκο εταιρικό πάζλ με τη συμμετοχή Ελλήνων και του δικηγόρου του Μπεντζαμίν Νετανιάχου Ο Σέρβος πρόεδρος που προσδοκά πως θα καταλάβει τη θέση της πρωθυπουργίας, σύμφωνα με αναλυτές, βλέπει τη συνεργασία του με το Ισραήλ ως το “συντομότερο δρόμο για τον Λευκό Οίκο και τον Τράμπ”. Το Ισραήλ ωστόσο με αυτή τη συνεργασία επεκτείνει την παρουσία του στα Βαλκάνια και την Ευρώπη. “Πιστεύουμε ότι θα ανοίξουμε με τους Ισραηλινούς εταίρους μας τουλάχιστον τρία ακόμη εργοστάσια σε όλη τη Σερβία. Είμαι πολύ χαρούμενος που έχουμε φτάσει σε αυτό το επίπεδο ανάπτυξης”, δήλωσε ο Βούτσιτς, προσθέτοντας ότι το εργοστάσιο όπλων Krusik της Σερβίας θα παράγει τις κεφαλές. Η Σερβία έχει ήδη υπογράψει αρκετές συμφωνίες με την Elbit, συμπεριλαμβανομένης μίας το 2025 για την αγορά του συστήματος πυροβολικού Puls και των μαχητικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Hermes 900 σε μια συμφωνία 335 εκατομμυρίων δολαρίων. Η ισραηλινή Elbit επεκτείνεται επίσης στην Αλβανία. Το 2025 υπέγραψε συμφωνίες για την προμήθεια drones και το άνοιγμα σχολής πτήσεων εκεί. Η Ρουμανία επίσης φιλοξενεί ήδη αρκετές μονάδες παραγωγής της Elbit, καθώς το Ισραήλ επεκτείνει την παραγωγή όπλων πέρα από τα σύνορά του. Το Ισραήλ επιχειρεί να διασφαλίσει ότι θα διαθέτει πολεμικές εφοδιαστικές μονάδες πέρα από τη χώρα που βρίσκεται στο κέντρο της ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή. Κυρίως όμως ενσωματώνει χώρες στις οποίες θεωρεί τους πολιτικούς ηγέτες τους ως “πρόθυμους” για συνεργασία. Ο Αντρέας Κρίγκ αναπληρωτής καθηγητής σπουδών ασφαλείας στο King’s College London, εκτιμά ότι το Ισραήλ προσπαθεί να μετατραπεί από εξαγωγέας όπλων σε μέρος των αμυντικών βιομηχανικών βάσεων άλλων χωρών. “Αυτή είναι μια πολύ πιο ισχυρή θέση. Εάν η Elbit απλώς κατασκευάζει ένα σύστημα στο Ισραήλ και το πουλάει στη Ρουμανία ή τη Βρετανία, η σχέση παραμένει ουσιαστικά συναλλακτική. Μόλις όμως αρχίσει να κατασκευάζει όπλα τοπικά, να απασχολεί τοπικούς μηχανικούς, να συνεργάζεται με εγχώριους προμηθευτές και να μεταφέρει μέρη της παραγωγικής διαδικασίας, ενσωματώνεται στην εθνική υποδομή ασφάλειας της χώρας” , σημειώνει. Αυτό αποτελεί μέρος της στρατηγικής του Ισραήλ. Όπως σημειώνεται στην ανάλυση νωρίτερα φέτος, το Ινστιτούτο Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ, ισραηλινό think tank, υποστήριξε ότι η κοινή παραγωγή, οι κοινές προμήθειες και οι μεταφορές τεχνολογίας θα “μείωναν τον κίνδυνο που θέτει ένα μονομερές εμπάργκο”. Και το Ινστιτούτο Misgav για την Εθνική Ασφάλεια και τη Σιωνιστική Στρατηγική , προσδιόρισε ρητά τη Σερβία και την Αλβανία ως μέρος των ισραηλινών προσπαθειών να “εμπλέξει τις ευρωπαϊκές χώρες μεμονωμένα, αντί της ηπείρου ως ενιαίο μπλοκ”, ως μέσο εδραίωσης των ευρωπαϊκών σχέσεων με το Ισραήλ. “Δεν πρόκειται πλέον απλώς για μια στρατηγική εξαγωγών. Το Ισραήλ σταδιακά διεθνοποιεί τη βιομηχανική του βάση στον τομέα της άμυνας”, δηλώνει ο Κρίγκ. 
Η Σερβία και τα Βαλκάνια στα πόδια του Ισραήλ
