Μαδρίτη : Η εξέγερση των ενοικιαστών

Η συζήτηση δεν περιορίζεται στην Ισπανία. Λίγες ημέρες πριν από τη διαδήλωση της Μαδρίτης, η εκλογική επιτυχία του Die Linke στο Βερολίνο είχε ήδη προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στην ισπανική Αριστερά.

Διαβάστε επίσης:ΕΛ.Α.Σ: Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη και προκλητική ενέργεια Συλλόγου Γονέων να δεχτεί χρηματική δωρεά από τον Κασιδιάρη - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση

Το γερμανικό κόμμα έβαλε το στεγαστικό στην καρδιά της πολιτικής του καμπάνιας. Μίλησε για αυστηρότερο έλεγχο των ενοικίων και επανέφερε την εφαρμογή του δημοψηφίσματος του 2021 για την κοινωνικοποίηση μεγάλου αριθμού κατοικιών που ανήκουν σε μεγάλες εταιρείες ακινήτων.

Στελέχη του Sumar, του Podemos, της Izquierda Unida και του Más Madrid έσπευσαν να συζητήσουν εάν ένα μέρος αυτής της στρατηγικής μπορεί να μεταφερθεί στην Ισπανία. Το ενδιαφέρον τους δεν αφορά απλώς τα επιμέρους μέτρα. Αφορά το γεγονός ότι στο Βερολίνο η στεγαστική ανασφάλεια μετατράπηκε σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα με σαφώς προσδιορισμένα συγκρουόμενα συμφέροντα.

Από την αγανάκτηση στη διεκδίκηση

Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να γνωρίζει κανείς αν η κατάληψη της Πουέρτα δελ Σολ θα αποκτήσει διάρκεια ή αν η διαδήλωση του Σαββάτου θα αποτελέσει την αρχή ενός μεγαλύτερου κύματος κινητοποιήσεων. Μια μεγάλη πορεία και μερικές εκατοντάδες σκηνές δεν δημιουργούν από μόνες τους ένα νέο 15-M.

Διαβάστε επίσης:Ανδρουλάκης: Μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα και μόνιμη φορολόγηση των υπερκερδών των διυλιστηρίων - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση

Κάτι όμως έχει ήδη αλλάξει στον τρόπο με τον οποίο τίθεται το στεγαστικό ζήτημα. Η Μαρικάρμεν έχασε το σπίτι στο οποίο έζησε επί 71 χρόνια. Μέσα σε τρεις ημέρες το όνομά της βρισκόταν σε πανό, συνθήματα και σε μια πρόταση διατάγματος. Χιλιάδες άνθρωποι το χρησιμοποίησαν για να μιλήσουν για τα δικά τους σπίτια και τα δικά τους ενοίκια.

Η στεγαστική κρίση υπήρξε πάντοτε και σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων. Τώρα αυτή η σύγκρουση αποκτά όνομα, οργανώσεις, συγκεκριμένα αιτήματα και πολιτικούς αντιπάλους.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τους Indignados, η Πουέρτα δελ Σολ ξαναγεμίζει και η συζήτηση μετακινείται από την τιμή του τετραγωνικού στη διανομή του πλούτου και της εξουσίας μέσα στην πόλη. Το ενοίκιο γίνεται πολιτικό ζήτημα, η ιδιοκτησία παύει να αντιμετωπίζεται ως ουδέτερη και η στεγαστική κρίση αρχίζει να αποκτά τη γλώσσα μιας ανοιχτής ταξικής σύγκρουσης.