Του Λουκά Δημάκα * Ομοιότητες, διαφορές και προοπτικές στο κοινό «νήμα» Υπάρχουν κοινά βασικά στοιχεία: Διαβάστε επίσης:Μήνυση του Στ. Κούλογλου κατά της ισραηλινής NSO για την παρακολούθησή του από το λογισμικό Pegasus - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόρασηα) Φύση του εγκλήματος Μαζική σφαγή αμάχων (Δίστομο, 1944) και συστηματική σεξουαλική δουλεία (comfort women Κίνας και Νότιας Κορέας). Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για απαράγραπτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. β) Το τείχος της κρατικής ασυλίας Διαβάστε επίσης:ΜέΡΑ25: Η επέτειος της ίδρυσης του ΕΑΜ θυμίζει ότι η εθνική ανεξαρτησία είναι αδιαχώριστη από τη λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική απελευθέρωση - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, ΤηλεόρασηΓερμανία και Ιαπωνία επικαλούνται συστηματικά ότι ένα κράτος δεν δικάζεται από δικαστήρια άλλου κράτους. Εθνικά δικαστήρια (ελληνικά, ιταλικά, νοτιοκορεατικά) αρχίζουν να απορρίπτουν αυτή την ασυλία όταν πρόκειται για σοβαρά εγκλήματα πολέμου. γ) Στρατηγική μεταφοράς της υπόθεσης Στο Δίστομο, μετά το αδιέξοδο στην Ελλάδα, η υπόθεση μεταφέρθηκε στην Ιταλία. Στις Comfort Women οι Κορεάτισσες κερδίζουν αποφάσεις στα δικά τους δικαστήρια (2021, 2023, Απρίλιος 2025 – υπόθεση Cheongju), ενώ οι Κινέζες προσπάθησαν πρώτα στην Ιαπωνία και τώρα καταθέτουν στην Κίνα. Διαβάστε επίσης:Συμφωνία Μέκκας: Εργαλείο γεωπολιτικής επέκτασης της Τουρκίαςδ) Ρόλος των διακρατικών συμφωνιών Η Γερμανία επικαλείται (ανύπαρκτες) μεταπολεμικές ρυθμίσεις και την απόφαση της Χάγης του 2012. Η Ιαπωνία επικαλείται τη συμφωνία του 1965 με την Κορέα και αυτή του 2015 για τις comfort women (που η Σεούλ θεωρεί πλέον ανεπαρκή). Και στις δύο περιπτώσεις τα θύματα και τα δικαστήριά τους υποστηρίζουν ότι οι διακρατικές συμφωνίες δεν μπορούν να «σβήσουν» τα ατομικά δικαιώματα. Η διπλή σύνδεση – Η πρώτη αφορά τη νομική έμπνευση και αλληλεπίδραση: Οπως οι Ιάπωνες δικηγόροι θυμάτων από Κίνα κοίταζαν το Δίστομο το 2014, έτσι σήμερα οι δικηγόροι των Comfort Women παρακολουθούν στενά τις ιταλικές αποφάσεις για το Δίστομο (και αντίστροφα). Η σταδιακή διάβρωση της απόλυτης κρατικής ασυλίας δημιουργεί προηγούμενα που «ταξιδεύουν» από χώρα σε χώρα. – Η δεύτερη αφορά το πολιτικό και νομικό μήνυμα: Οσο περνούν οι δεκαετίες (και ενώ όμως πεθαίνουν οι επιζώντες), ορισμένα εθνικά δικαστήρια (Ιταλία, Νότια Κορέα) γίνονται πιο πρόθυμα να αγνοήσουν την κρατική ασυλία, ενώ τα κράτη-δράστες συνεχίζουν να αρνούνται πραγματική αποζημίωση και συγγνώμη σε ατομικό επίπεδο (αν και κάτι αχνοφαίνεται για κολοβές αποζημιώσεις σε κάποιους επιζώντες Πολωνούς…) Με άλλα λόγια, το Δίστομο και οι Comfort Women είναι δύο παράλληλα μέτωπα του ίδιου μεγάλου αγώνα: της προσπάθειας να μη μείνουν ατιμώρητα τα εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου απέναντι σε αμάχους, ακόμα και 80 χρόνια μετά. Η επιτυχία ή η αποτυχία του ενός επηρεάζει άμεσα τις προοπτικές του άλλου. Κοινός τόπος που δεν (πρέπει να) είναι σύνθημα καθότι υπάρχουν δυναμικές νομικές εξελίξεις: Ο αγώνας συνεχίζεται και θα συνεχίζεται. Οσα χρόνια κι αν περάσουν, όσοι διέπραξαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας πρέπει να πληρώσουν! * Ο Λουκάς Δημάκας είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης Οφειλών της Γερμανίας στην Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ), τ. μέλος του Μουσείου Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, δημότης Διστόμου Πηγή: Καθημερινή Το πρωτότυπο άρθρο https://neostrategy.gr/to-distomo-deichnei-to-dromo-se-kina-kai-n-korea/ ανήκει στο Neostrategy.gr . 0 Facebook-messenger 0 Viber 0 Whatsapp 0 Facebook 0 Twitter 0 Telegram 0 Email
Υπάρχουν κοινά βασικά στοιχεία:
α) Φύση του εγκλήματος
Μαζική σφαγή αμάχων (Δίστομο, 1944) και συστηματική σεξουαλική δουλεία (comfort women Κίνας και Νότιας Κορέας). Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για απαράγραπτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
β) Το τείχος της κρατικής ασυλίας
Γερμανία και Ιαπωνία επικαλούνται συστηματικά ότι ένα κράτος δεν δικάζεται από δικαστήρια άλλου κράτους. Εθνικά δικαστήρια (ελληνικά, ιταλικά, νοτιοκορεατικά) αρχίζουν να απορρίπτουν αυτή την ασυλία όταν πρόκειται για σοβαρά εγκλήματα πολέμου.
γ) Στρατηγική μεταφοράς της υπόθεσης
Στο Δίστομο, μετά το αδιέξοδο στην Ελλάδα, η υπόθεση μεταφέρθηκε στην Ιταλία. Στις Comfort Women οι Κορεάτισσες κερδίζουν αποφάσεις στα δικά τους δικαστήρια (2021, 2023, Απρίλιος 2025 – υπόθεση Cheongju), ενώ οι Κινέζες προσπάθησαν πρώτα στην Ιαπωνία και τώρα καταθέτουν στην Κίνα.
δ) Ρόλος των διακρατικών συμφωνιών
Η Γερμανία επικαλείται (ανύπαρκτες) μεταπολεμικές ρυθμίσεις και την απόφαση της Χάγης του 2012. Η Ιαπωνία επικαλείται τη συμφωνία του 1965 με την Κορέα και αυτή του 2015 για τις comfort women (που η Σεούλ θεωρεί πλέον ανεπαρκή). Και στις δύο περιπτώσεις τα θύματα και τα δικαστήριά τους υποστηρίζουν ότι οι διακρατικές συμφωνίες δεν μπορούν να «σβήσουν» τα ατομικά δικαιώματα.
– Η πρώτη αφορά τη νομική έμπνευση και αλληλεπίδραση:
Οπως οι Ιάπωνες δικηγόροι θυμάτων από Κίνα κοίταζαν το Δίστομο το 2014, έτσι σήμερα οι δικηγόροι των Comfort Women παρακολουθούν στενά τις ιταλικές αποφάσεις για το Δίστομο (και αντίστροφα). Η σταδιακή διάβρωση της απόλυτης κρατικής ασυλίας δημιουργεί προηγούμενα που «ταξιδεύουν» από χώρα σε χώρα.
– Η δεύτερη αφορά το πολιτικό και νομικό μήνυμα:
Οσο περνούν οι δεκαετίες (και ενώ όμως πεθαίνουν οι επιζώντες), ορισμένα εθνικά δικαστήρια (Ιταλία, Νότια Κορέα) γίνονται πιο πρόθυμα να αγνοήσουν την κρατική ασυλία, ενώ τα κράτη-δράστες συνεχίζουν να αρνούνται πραγματική αποζημίωση και συγγνώμη σε ατομικό επίπεδο (αν και κάτι αχνοφαίνεται για κολοβές αποζημιώσεις σε κάποιους επιζώντες Πολωνούς…)
Με άλλα λόγια, το Δίστομο και οι Comfort Women είναι δύο παράλληλα μέτωπα του ίδιου μεγάλου αγώνα: της προσπάθειας να μη μείνουν ατιμώρητα τα εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου απέναντι σε αμάχους, ακόμα και 80 χρόνια μετά. Η επιτυχία ή η αποτυχία του ενός επηρεάζει άμεσα τις προοπτικές του άλλου.
Κοινός τόπος που δεν (πρέπει να) είναι σύνθημα καθότι υπάρχουν δυναμικές νομικές εξελίξεις: Ο αγώνας συνεχίζεται και θα συνεχίζεται. Οσα χρόνια κι αν περάσουν, όσοι διέπραξαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας πρέπει να πληρώσουν!
* Ο Λουκάς Δημάκας είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης Οφειλών της Γερμανίας στην Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ), τ. μέλος του Μουσείου Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, δημότης Διστόμου
Πηγή: Καθημερινή
