Πριν από μια εβδομάδα στο Δουβλίνο -πρωτεύουσα της προεδρεύουσας χώρας- το Eurogroup, υπό την προεδρία του ημέτερου Κυριάκου Πιερρακάκη, έβαλε στο τραπέζι το ανάγλυφο της κλιμακούμενης ενεργειακής κρίσης. Ένα άτυπο όργανο όμως, δεν θα μπορούσε ποτέ να λύσει ένα τόσο περίπλοκο πρόβλημα.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής είναι η μόνη σοβαρή προσπάθεια της κοινοτικής Ευρώπης να προστατεύσει στην επικράτειά της επιχειρήσεις και νοικοκυριά, από τον χειμερινό Αρμαγεδώνα που προκάλεσαν οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν – που δεν έχουν τελειωμό.
Στις Βρυξέλλες η -καθημαγμένη από τον τυχοδιωκτισμό της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν – Κομισιόν αδρανεί, όταν παίζει τα ύποπτα αντιευρωπαϊκά παιχνίδια της. Και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες οι παραλυμένες κυβερνήσεις ακολουθούν τις δικές τους, ξεχωριστές και κοντόφθαλμες, επιλογές. Πρακτικά δεν λύνουν το πρόβλημα και απλώς επιδεινώνουν τη θέση τους.
Αν στα ζητήματα Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, η Ευρωπαϊκή Ένωση φτάνει σε αδιέξοδα για θεσμικούς λόγους -οι αρμοδιότητες παραμένουν στα κράτη- στο ενεργειακό που έχει τα απαιτούμενα εργαλεία, η κρίση επιδεινώνεται για ορατούς λόγους: ανικανότητα, υστεροβουλίες και εξαρτήσεις της πολιτικής ηγεσίας της. Τόσο στο κέντρο όσο και σε κάθε χώρα – μέλος ξεχωριστά.
Μπορεί να το κρύβουν, αλλά η -φτηνή- ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης δεν διακόπηκε από τον Πούτιν, όταν, ευλόγως, τον κατήγγειλαν για την παράνομη εισβολή τους στην Ουκρανία. Προς την οποία ορθώς προσέτρεξαν, ως υποχρέωσή τους από το Διεθνές Δίκαιο.
Οι ροές από τους ρωσικούς αγωγούς
Το πράγμα κακοφόρμισε σε βάρος των Ευρωπαίων και εξαιτίας τους. Οι ροές από τους ρωσικούς αγωγούς, σταμάτησαν με κοινοτικές και εθνικές αποφάσεις περί κυρώσεων που συνεχίζονται ατελέσφορα. Ή αλλιώς, από τη σπουδή των κυβερνήσεων και των κοινοτικών οργάνων να κηρύξουν τον πόλεμο στη Ρωσία.
Υποκινήθηκαν από τους Αμερικανούς, αλλά παγιδεύτηκαν με επιλογές τους και αβασάνιστες ενέργειες που τους τυλίγουν όλο και περισσότερο στο δίχτυ που μπήκαν εθελουσίως, βλάπτοντας τις οικονομίες και τους λαούς τους.
Η δήθεν διαφυγή με τις μεγαλομανιακές ιδέες για… εξοπλισμούς και… Ευρωστρατό -με πόρους που αφαιρούν από κοινωνικά προγράμματα και δανεισμό που θα επιβαρύνει περισσότερο τα χρέη τους- ήταν η θηλειά που πέρασαν στον λαιμό τους. Μαζί με την ακατάσχετη και ανεξέλεγκτη χρηματοδότηση του διεφθαρμένου Ζελένσκι.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διοχετεύσει περισσότερα από 220 δισ. στην Ουκρανία. Από τις χώρες-μέλη, η Ελλάδα βρίσκεται σχετικά χαμηλά με λιγότερα από 200 εκατομμύρια ευρώ απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αλλά παραμένει θολή η συμμετοχή της μέσω ευρωπαϊκών μηχανισμών -που μπορεί να ξεπερνάει το ένα δισ. και οι αγορές όπλων από τις ΗΠΑ που διοχετεύονται στην Ουκρανία.
Συνολικά, η Ευρώπη αφού με την πολιτική της οδηγήθηκε σε ενεργειακή αφαίμαξη, διόγκωσε το κόστος της με… εισαγωγές ενέργειας από την Αμερική. Όπως επέβαλε με τον τραμπουκισμό του ο Τραμπ. Που τώρα απειλεί με διακοπή τροφοδοσίας με πετρέλαιο για τρεις μήνες. Προφανής εκβιασμός για να αυξήσει τις τιμές, ενόψει της εκλογικής δοκιμασίας του τον Νοέμβριο.
Βρίσκει και τα κάνει, αν ληφθεί υπόψη το αλγεινό φαινόμενο της Φον ντερ Λάιεν που υπέγραψε μαζί του -ανάμεσα σε δυο παρτίδες γκολφ στη Σκωτία- συμφωνίες… χρηματοδότησης της αμερικανικής οικονομίας! Εξίσου καταστροφικό με την υπόσχεση -μετά από αίτηση του Ζελένσκι σε έναν… πάγκο- να βάλει την Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να διαθέτει τις προϋποθέσεις.
Οι ιδέες για ανάσχεση του ενεργειακού σοκ
Οι ιδέες για ανάσχεση του ενεργειακού σοκ που διακινούνται αυτή τη στιγμή στο ευρωπαϊκό κέντρο, όταν δεν είναι παιδαριώδεις και αντιλαϊκές, είναι ανέφικτες.
Στην πρώην κατηγορία, ανοίγει το εύρημα της Κομισιόν για χρηματοδότηση της ενεργειακής ανακούφισης με «ανακατεύθυνση πόρων». Να κόψουν δηλαδή οι εθνικοί προϋπολογισμοί και τα κοινοτικά προτάγματα -λεφτά από άλλες δράσεις για επιδοτήσεις στην ενέργεια- χωρίς να θίξουν όμως, τη χοάνη της εξοπλιστικής χίμαιρας.
Στη δεύτερη κατηγορία είναι δανεισμός, για τη δημιουργία Ταμείου, κατά το προηγούμενο του Ταμείο Ανάκαμψης από τις συνέπειες της πανδημίας. Όμως, καμία από τις μεγάλες χώρες -και κυρίως η Γερμανία και η Γαλλία με προϋπολογισμούς που καταρρέουν και τις κοινωνίες τους απέναντι- δεν προτίθεται να συναινέσει. Το ίδιο και ο πλούσιος Βορράς, που έχει αλλεργία στη έκδοση κοινού χρέους.
Η Ευρώπη μπήκε εθελοτυφλώντας σε φαύλο κύκλο και παραμένει. Ενώ ενεργειακή αναταραχή πυροδοτεί ανατιμήσεις που φουσκώνουν τον πληθωρισμό και συρρικνώνουν το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της -με ολέθριες πολιτικές συνέπειες σε κάθε χώρα – η ηγεσία της αδυνατεί να καταλήξει σε αποφάσεις. Έστω δημοσιονομικού χαρακτήρα, επικαλούμενη κατάρρευση στις διεθνείς αγορές, που συγκρατείται, υποτίθεται από τους κανόνες Συμφώνου Σταθερότητας.
Η κάθε χώρα στρέφεται στον εαυτό της. Πχ η ελληνική κυβέρνηση προβάλει ότι έχει εφεδρεία 150 εκατ. ευρώ -που δεν επαρκεί όμως απέναντι στον καλπασμό των διεθνών τιμών πετρελαίου και φυσικού αεριού.
Για να έχουν αποτέλεσμα οι παρεμβάσεις στην αντλία και στον λογαριασμό του ρεύματος -που είναι το τελικό ζητούμενο- χρειάζονται πολύ περισσότερα από τα συναφή επιδόματα- και μόνο η Ευρώπη θα μπορούσε να διασφαλίσει.
Οι αρμόδιοι όμως συνεχίζουν με το κεφάλι στην άμμο ασκήσεις επί χάρτου. Ορισμένες κυβερνήσεις ζητούν έκτακτη Συνοδό Κορυφής, ο Μακρόν ζητάει μέτρα μόνο για τις… αεροπορικές εταιρείες, η Μελόνι, ο Σάντσεθ και ο Μητσοτάκης ανανεώνουν τα «pass» στις χώρες τους και ο άβουλος επίτροπος Τζιτζικώστας απλώς… σχολιάζει.
Υπάρχουν μόνο «σκέψεις» για το ενδεχόμενο να επιτραπεί στα κράτη-μέλη, να χρηματοδοτήσουν μέρος των ενεργειακών παρεμβάσεων εκτός των αυστηρών ορίων του Συμφώνου Σταθερότητας, όπως ζητείται – με παρεκκλίσεις υπο-πολλαπλάσιες της μονάδας. Αν και ούτε σ’ αυτό είναι ικανή να καταλήξει η γραφειοκρατία της Κομισιόν. Ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απλώς … ανησυχεί.
Με το πετρέλαιο μονίμως πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, η κρίση απαιτεί δραστικές -πολιτικές- αποφάσεις. Για την ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στη Ρωσία, την οποία ο Τραμπ ξαναβάζει στον χάρτη των διεθνών συναντήσεων. Και πρωτίστως απέναντι στην Ουκρανία – που θεωρείται ηττημένη- και μαζί της και η Ευρώπη-, με το κάθε Ζελένσκι τελειωμένο και υπόλογο για διαφθορά.
Με άλλα λόγια επείγει η αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής απόφασης του περασμένου Απριλίου για χορήγηση νέας συνδρομής 90 δισ. ευρώ στο Κίεβο, που ήδη καταβάλλεται τμηματικά. Μόλις την περασμένη εβδομάδα πήραν μια δόση 3,3 δισ. και ως το τέλος του έτους θα φτάνουν στα 15 δισ.
Είναι ζωτικής σημασίας η ανατροπή, όσων -δεν- είπε πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο η Φον ντερ Λάιεν. Ήταν τραγικά κατώτερη των περιστάσεων με μόνη έννοια τη… χρηματοδότηση του Ζελένσκι.
Για να δικαιολογήσει την ενεργειακή αδράνειά της, η Κομισιόν λανσάρει τώρα την ανοησία ότι η τρέχουσα κρίση διαφέρει από το 2022: τότε ήταν η διακοπή των ρωσικών ροών φυσικού αερίου -που προκάλεσε η ίδια- και τώρα ευθύνεται η «παγκόσμια κρίση τιμών των ορυκτών καυσίμων». Το επιχείρημα «είναι δύο διαφορετικές κρίσεις που απαιτούν διαφορετικά μέτρα», καταλήγεις σε καθόλου μέτρα!
Η ρεαλιστική λύση για να βγάλει η Ευρώπη τον χειμώνα
Ενώ η ραγδαία άνοδος των τιμών στα καύσιμα -23,8% σε ένα χρόνο- μαστίζει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες οι κυβερνήσεις αυτοσχεδιάζουν, κάποιοι ζητούν επιστροφή στον άνθρακα ή περισσότερα πυρηνικά εργοστάσια αλλά η Κομισιόν -αλλά και το Συμβούλιο που την καλύπτει- κλείνουν τα μάτια στη μόνη ρεαλιστική επιλογή που έχει η Ευρώπη για να βγάλει τον χειμώνα και να σώσουν οι οικονομίες της οτιδήποτε σώζεται πλέον: την αναθεώρηση της πολιτικής τους στην εμμονικη χρηματοδότηση της Ουκρανίας.
Δεδομένου ότι η επιβίωση των Ευρωπαίων -των κρατών των κυβερνήσεων, των επιχειρήσεων και των πολιτών- είναι αγαθό υπέρτερο του Ζελένσκι και του καθεστώτος του, που κατέστρεψε την Ουκρανία για χάρη του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ που αδιαφορούν πλέον – τα λεφτά που απαιτούνται για την αναχαίτιση της ενεργειακής κρίσης βρίσκονται στην αναθεώρηση του πακέτου των 90 δισ. προς το Κίεβο.
Δεν νοείται να συνεχίζεται η τυφλή χρηματοδότηση για «προμήθεια πυραύλων και drones» από την Ουκρανία, -που ζητάει και άλλα- ενώ οι Ευρωπαίοι θα ξεπαγιάσουν, οι οικονομίες της Ένωσης γονατίζουν και τμήματα των πληθυσμών στρέφονται στη …φιλορωσική Ακροδεξιά.
«Η Ευρώπη θα συνεχίσει να παρέχει τη στήριξη που χρειάζεται η Ουκρανία για να υπερασπιστεί τον λαό και το έδαφός της» είπε η «μοιραία Ούρσουλα» – τη στιγμή που στους Ευρωπαίους, η κρίση κοστίζει περισσότερα από 200 εκατ. ευρώ την ημέρα!
Αν μη τι άλλο, η απόφαση για τη χρηματοδότηση -των δημοσιονομικών και των εξοπλιστικών- του Ζελένσκι, έχει ως βασικό όρο: «τον σεβασμό του κράτους δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της καταπολέμησης της διαφθοράς».
Όλοι γνωρίζουν όμως ότι η ουκρανική διαφθορά διευρύνεται – με τα λεφτά των Ευρωπαίων που πέφτουν σε βαρέλι δίχως πάτο: και λείπουν από τους ευρωπαϊκούς κρατικούς και κοινοτικούς προϋπολογισμούς για την προστασία των πολιτών τους και ο πόλεμος χάνεται…
Αν οι άχρηστοι στις Βρυξέλλες και οι ψοφοδεείς στις μεγάλες πρωτεύουσες, δεν βλέπουν τη ζωτική ανάγκη για «ανακατεύθυνση» αυτών των κονδυλίων και όχι όσων προορίζονται για τις ανάγκες των λαών τους, απλώς κοροϊδεύουν τους Ευρωπαίους. Τους εξωθούν στα άκρα και τη διάλυση της κοινοτικής Ευρώπης.
Αν δεν είναι ηλίθιοι και ανεύθυνοι, είναι βαλτοί και τυφλοί: προτιμούν να αφήσουν αυτές τις αποφάσεις στη Λεπέν και το AfD – που ενισχύονται ακριβώς γιατί δεν τις παίρνουν οι σημερινές κυβερνήσεις…