Σαφές μήνυμα για αλλαγή στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία έστειλε ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης, σχολιάζοντας την ομιλία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και ιδιαίτερα την αναφορά του Τούρκου προέδρου στο Κυπριακό.
Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης εστίασε στην έκκληση Ερντογάν προς τη διεθνή κοινότητα για αναγνώριση της αυτοαποκαλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να κινείται ανοιχτά στη λογική των δύο κρατών.
Η σχετική αναφορά του Τούρκου προέδρου έγινε στην ομιλία του στις 22 Σεπτεμβρίου 2026, όταν κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την αποσχιστική οντότητα και να αναπτύξει μαζί της πολιτικές, διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις.
Ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων υπογράμμισε ότι αυτή η θέση συγκρούεται με τα ψηφίσματα 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Το ψήφισμα 541 του 1983 χαρακτήρισε νομικά άκυρη τη μονομερή αποσχιστική ενέργεια, ενώ το 550 του 1984 επανέλαβε την έκκληση προς όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν το αποκαλούμενο κράτος της «ΤΔΒΚ».
Κατά τον Γιάννο Χαραλαμπίδη, η Άγκυρα εμφανίζεται έτσι να επικαλείται το διεθνές δίκαιο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την ίδια στιγμή που, όπως υποστήριξε, επιχειρεί να το ερμηνεύσει μέσα από τις δικές της επιδιώξεις.
«Δηλαδή στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, όπως ο ίδιος αντιλαμβάνεται», σχολίασε χαρακτηριστικά, συνδέοντας άμεσα το Κυπριακό με όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, υπάρχει κίνδυνος η λογική των τετελεσμένων που εφαρμόστηκε στην Κύπρο να επιχειρηθεί να μεταφερθεί και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο ίδιος έκανε λόγο για επιδίωξη «διχοτομικών τετελεσμένων» και στα δύο μέτωπα.
«Απέτυχαν τα ήρεμα νερά»
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο Γιάννος Χαραλαμπίδης για την πολιτική προσέγγισης της Τουρκίας, τόσο από την Αθήνα όσο και από τη Λευκωσία.
Όπως υποστήριξε, υπό τις σημερινές συνθήκες «αποτυγχάνουν και τα ήρεμα νερά του Αιγαίου», αλλά και αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε ως πολιτική εξευμενισμού στο Κυπριακό.
Η κεντρική θέση που ανέπτυξε είναι ότι δεν θα πρέπει η ελληνική και η κυπριακή πλευρά να γίνονται διαρκώς πιο «ευέλικτες», προχωρώντας σε νέες υποχωρήσεις, αλλά να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο θα έχει η ίδια η Τουρκία λόγους να μεταβάλει την πολιτική της.
Κατά τον ίδιο, αυτό προϋποθέτει τη δημιουργία «διπλωματικού και οποιουδήποτε άλλου κόστους» για την Άγκυρα, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες να γίνει η Τουρκία πιο ευέλικτη στην εξωτερική της πολιτική και στο Κυπριακό.
Η αντιστροφή αυτής της λογικής αποτέλεσε ουσιαστικά τον πυρήνα της παρέμβασής του: όχι νέες παραχωρήσεις από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά με στόχο την επίτευξη συμφωνίας, αλλά πολιτική που, κατά την άποψή του, θα αλλάζει τους υπολογισμούς της άλλης πλευράς.
Από τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία στα δύο κράτη
Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης στάθηκε ιδιαίτερα και στη διαχρονική εξέλιξη των τουρκικών θέσεων για το Κυπριακό.
Όπως ανέφερε, οι διαδοχικές υποχωρήσεις οδήγησαν, κατά την ανάλυσή του, την ελληνική και ελληνοκυπριακή πλευρά απέναντι σε δύο διαφορετικές τουρκικές θέσεις: αρχικά στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και στη συνέχεια στη λύση των δύο κρατών.
Ο ίδιος συνέδεσε την πρώτη προσέγγιση με τον Νιχάτ Ερίμ και τις τουρκικές στρατηγικές που ανάγονται στη δεκαετία του 1950, υποστηρίζοντας ότι η μετακίνηση της Άγκυρας σήμερα προς τα δύο κράτη δεν θα πρέπει να μετατρέπει αυτομάτως τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία σε θέση την οποία η ελληνική πλευρά οφείλει να αντιμετωπίζει ως δική της «σημαία».
«Το γεγονός ότι η Τουρκία μετακινήθηκε προς τα δύο κράτη ουδόλως μπορεί να μετατρέψει τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία […] ως δική μας σημαία», ήταν η χαρακτηριστική τοποθέτησή του.
«Λύση είναι η Κυπριακή Δημοκρατία»
Ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων παρουσίασε ως σημείο αναφοράς την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία και την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αναφέρθηκε ειδικότερα στο Πρωτόκολλο 10 της Συνθήκης Προσχώρησης, αλλά και στην ευρωπαϊκή αντιδήλωση σχετικά με την υποχρέωση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Κατά τον Χαραλαμπίδη, η κατεύθυνση θα πρέπει να είναι η επανένωση και η επανενσωμάτωση των Τουρκοκυπρίων στην Κυπριακή Δημοκρατία, με τις απαραίτητες συνταγματικές προσαρμογές, έτσι ώστε το ευρωπαϊκό κεκτημένο να μπορεί να εφαρμοστεί σε ολόκληρη την Κύπρο.
Η παρέμβασή του έκλεισε με έκκληση προς την πολιτική ηγεσία Ελλάδας και Κύπρου να επανεξετάσει τη στρατηγική της.
Όπως τόνισε, ζητούμενο πρέπει να είναι η δημιουργία νέων συνθηκών για πραγματική λύση του Κυπριακού και όχι, όπως υποστήριξε, η σταδιακή αποδοχή μιας διευθέτησης που θα ενσωματώνει τις τουρκικές επιδιώξεις.
Το κεντρικό μήνυμα της ανάλυσής του ήταν ότι η επιμονή Ερντογάν στη διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους αποτελεί, κατά την εκτίμησή του, ένδειξη πως η Άγκυρα δεν έχει μεταβάλει τον στρατηγικό της στόχο και ότι Αθήνα και Λευκωσία οφείλουν να αξιολογήσουν την πολιτική τους με βάση αυτή την πραγματικότητα.