… σταθερότητας
Πόσο πιο καθαρά να πουν πως οι διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα έχουν ως υπόβαθρο τον «σκοτωμό» των επιχειρηματικών ομίλων, που τρέχουν να θωρακίσουν και να αυγατίσουν τα κέρδη τους σε συνθήκες πολέμου και επερχόμενης καπιταλιστικής κρίσης; Αντιθέσεις που, παρά τις εκκλήσεις, δεν συμβιβάζονται, αλλά οξύνονται, και η όποια κατάληξη θα βρει τον λαό στη θέση του χαμένου. Αυτήν τη «σταθερότητα» σπεύδουν να θωρακίσουν τα «οράματα» των αστικών κομμάτων για τα επόμενα χρόνια, ζητώντας μεταξύ άλλων από τον λαό να κάνει το «πατάκι» για να λύνουν τις διαφορές τους οι όμιλοι. Ο λαός πάλι δεν έχει «πολυτέλεια» για άλλο χαμένο χρόνο στην οργάνωση και τον αγώνα, ενάντια στο σύστημα του κέρδους που βαφτίζει «λαϊκισμό» την ικανοποίηση των δικών του αναγκών. Εχει κάθε συμφέρον να αξιοποιήσει όλες τις ρωγμές, τα ζόρια, την αλληλοφαγωμάρα του δήθεν «ακλόνητου» καπιταλιστικού συστήματος προς όφελός του, οργανώνοντας την αντεπίθεση για την ανατροπή του.