«Μητσοτάκης ή περιπέτειες» είναι το εκλογικό δίλημμα που στήνει η ΝΔ, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων, που μοιράζονται τους ίδιους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου. Το δίλημμα είναι βέβαια «καμένο» από τα αποδυτήρια, αφού μετά τη ΔΕΘ έγινε ακόμα πιο φανερό ότι αυτά που τους χωρίζουν είναι αμελητέα μπροστά σ’ αυτά που τους ενώνουν, και κυρίως τον στόχο της «σταθερότητας» για το κεφάλαιο. «Περιπέτεια» – και μάλιστα εφιαλτική – είναι αυτή που ζούνε σήμερα τα λαϊκά στρώματα, με τον μισθό να τελειώνει στις 20 του μήνα, τις εργασιακές σχέσεις σμπαραλιασμένες, τη χώρα βαθιά χωμένη στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τον κίνδυνο μιας γενικευμένης σύρραξης να καιροφυλακτεί. Το ίδιο και στα Ελληνοτουρκικά, όπου με «ήρεμα νερά» και εντάσεις προωθείται το ΝΑΤΟικό σχέδιο διευθετήσεων, που στα ψιλά γράμματα γράφει συνδιαχείριση. Με οποιαδήποτε κυβέρνηση αυτή η περιπέτεια θα συνεχίζεται και θα γίνεται ακόμα πιο επώδυνη για τον λαό, γιατί όλοι χτίζουν το πρόγραμμά τους με τα ίδια αντιλαϊκά υλικά: Δημοσιονομικά όρια, πολεμική οικονομία, κόφτες στις λαϊκές ανάγκες, μεγαλύτερη πολεμική εμπλοκή για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγεί ο λαός από την «περιπέτεια» της εκμετάλλευσης και του πολέμου είναι να γίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής των εξελίξεων, με τον αγώνα του κάθε μέρα και στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Και αυτό σημαίνει να απαντήσει από τη σκοπιά του δικού του συμφέροντος στο πραγματικό δίλημμα: Στήριξη ή ανοχή στην πολιτική που τον εξοντώνει σε όλες τις παραλλαγές και εκδοχές της; `Η συμπόρευση με το ΚΚΕ, που πρωτοστατεί στην οργάνωση της εργατικής – λαϊκής αντεπίθεσης για την ανατροπή της;