Μάνθος ΚυριακόπουλοςΤο πρώτο κουδούνι βρίσκει τα σχολεία με τουλάχιστον 21.353 κενάΦωτό: Μιχάλης Μιλτσακάκης
Απεργιακή αντεπίθεση με «όπλο» τις νίκες του καλοκαιριού
Σε διαδικασίες γενικών συνελεύσεων μπήκαν οι ΣΕΠΕ μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου σε υλοποίηση της απόφασης της 95ης ΓΣ της ΔΟΕ, ενώ στις ΕΛΜΕ το ριζοσπαστικό, ταξικό, αντικαπιταλιστικό ρεύμα των Παρεμβάσεων επιδιώκει το ίδιο,
Η χρονιά, παρ’ όλες τις δυσκολίες της ξεκινά με τις νίκες του καλοκαιριού να έχουν την τιμητική τους. Οι απαλλακτικές αποφάσεις όλων των ως τώρα ανακοινωμένων αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων για της αξιολόγηση, η ακύρωση των καθαιρέσεων των προϊσταμένων γιατί δεν αξιολόγησαν, η αθώωση των εκπαιδευτικών γιατί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση, οι αθωώσεις στα πειθαρχικά των διωκόμενων του Πειραιά για αναξιοπρεπή συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας σε κινητοποιήσεις και κυρίως η επιστροφή της Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο και η παύση της δυνητικής αργίας.
Είναι φανερό, όχι μόνο το δίκιο των αγώνων της μαχόμενης εκπαίδευσης, αλλά και οι πολιτικές δυσκολίες της κυβέρνησης να λειτουργήσει τελικά τιμωρητικά. Επιδιώκει τον εκφοβισμό με τα πειθαρχικά και την υποταγή μέσω αυτών αλλά δεν τολμά ακόμα να προχωρήσει σε επιβολή ποινών, γιατί βλέπει ότι η μάχη της αξιολόγησης έχει σημαντικό αριθμό απεργών, με μεγάλο τμήμα των μονίμων – ολόκληρη η Αττική –, να αποτελεί απεργιακή εφεδρεία του κινήματος όταν καλεστεί να αξιολογηθεί.
Την ίδια στιγμή, τα προβλήματα της εκπαίδευσης είναι εξαιρετικά οξυμένα, αναδεικνύοντας τις εξαιρετικά δύσκολες εργασιακές συνθήκες των εκπαιδευτικών που ξεκινούν στο κλιμάκιο ΜΚ1 με 820 ευρώ, σε συνθήκες επαγγελματικής εξουθένωσης.
Σ’ αυτό το πολιτικό περιβάλλον, η ορμητική έφοδος του εκπαιδευτικού κινήματος στο προσκήνιο θα καθορίσει της εξελίξεις. Όπως φάνηκε από την πρώτη μέρα, οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ θέλουν να σφραγίσουν κάθε ελπίδα αγώνα, στη ΔΟΕ επιδιώκοντας να στείλουν για Οκτώβρη τις συνελεύσεις, στην ΟΛΜΕ μη κηρύττοντάς τες. Στην ίδια γραμμή και η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ, που αρνήθηκε να ψηφίσει ακόμα και την υλοποίηση της απόφασης της 95ης ΓΣ, επιδίωξε να ροκανίσει τον χρόνο ώστε τελικά ως δια μαγείας να συμπέσει ημερολογιακά η κλαδική απεργία της εκπαίδευσης με απεργία της ΑΔΕΔΥ κι έτσι να κλείσει και το απεργιακό ημερολόγιο για το 2026. Άλλωστε, «η προίκα» της κινητοποίησης στη ΔΕΘ με τα πούλμαν από όλη την Ελλάδα, δεν τοκίζεται ως έναρξη των αγώνων όπως φαίνεται σε όλες τις ανακοινώσεις του ΠΑΜΕ, παρά μόνο για τις κάλπες των βουλευτικών εκλογών.
Στις πλάτες της μαχόμενης εκπαίδευσης, των αγωνιστικών σωματείων και του συντονισμού τους πέφτει το βάρος της μαζικής συμμετοχής στις γενικές συνελεύσεις και των αποφάσεών τους. Είκοσι χρόνια μετά τη μεγάλη απεργία του 2026, οι Παρεμβάσεις σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και άλλα ταξικά κι αγωνιστικά ρεύματα, δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για να κατακλυστούν οι αίθουσες των συνελεύσεων και να συζητηθεί κι αποφασιστεί με πραγματικές προϋποθέσεις απεργιακή αντεπίθεση διαρκείας, με επαναλαμβανόμενες απεργίες, συγκεντρώσεις, καταλήψεις. Το Σάββατο 12 Σεπτέμβρη, η σύσκεψη συντονισμού ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ στοχεύει να αποτελέσει μια από τις σοβαρές ατμομηχανές της κινηματικής αντεπίθεσης.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 5-6 Σεπτεμβρίου
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Στήλες – Άρθρα – Εφημερίδα ΠΡΙΝ .
Απεργιακή αντεπίθεση με «όπλο» τις νίκες του καλοκαιριού
Σε διαδικασίες γενικών συνελεύσεων μπήκαν οι ΣΕΠΕ μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου σε υλοποίηση της απόφασης της 95ης ΓΣ της ΔΟΕ, ενώ στις ΕΛΜΕ το ριζοσπαστικό, ταξικό, αντικαπιταλιστικό ρεύμα των Παρεμβάσεων επιδιώκει το ίδιο,
Η χρονιά, παρ’ όλες τις δυσκολίες της ξεκινά με τις νίκες του καλοκαιριού να έχουν την τιμητική τους. Οι απαλλακτικές αποφάσεις όλων των ως τώρα ανακοινωμένων αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων για της αξιολόγηση, η ακύρωση των καθαιρέσεων των προϊσταμένων γιατί δεν αξιολόγησαν, η αθώωση των εκπαιδευτικών γιατί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση, οι αθωώσεις στα πειθαρχικά των διωκόμενων του Πειραιά για αναξιοπρεπή συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας σε κινητοποιήσεις και κυρίως η επιστροφή της Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο και η παύση της δυνητικής αργίας.
Είναι φανερό, όχι μόνο το δίκιο των αγώνων της μαχόμενης εκπαίδευσης, αλλά και οι πολιτικές δυσκολίες της κυβέρνησης να λειτουργήσει τελικά τιμωρητικά. Επιδιώκει τον εκφοβισμό με τα πειθαρχικά και την υποταγή μέσω αυτών αλλά δεν τολμά ακόμα να προχωρήσει σε επιβολή ποινών, γιατί βλέπει ότι η μάχη της αξιολόγησης έχει σημαντικό αριθμό απεργών, με μεγάλο τμήμα των μονίμων – ολόκληρη η Αττική –, να αποτελεί απεργιακή εφεδρεία του κινήματος όταν καλεστεί να αξιολογηθεί.
Την ίδια στιγμή, τα προβλήματα της εκπαίδευσης είναι εξαιρετικά οξυμένα, αναδεικνύοντας τις εξαιρετικά δύσκολες εργασιακές συνθήκες των εκπαιδευτικών που ξεκινούν στο κλιμάκιο ΜΚ1 με 820 ευρώ, σε συνθήκες επαγγελματικής εξουθένωσης.
Σ’ αυτό το πολιτικό περιβάλλον, η ορμητική έφοδος του εκπαιδευτικού κινήματος στο προσκήνιο θα καθορίσει της εξελίξεις. Όπως φάνηκε από την πρώτη μέρα, οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ θέλουν να σφραγίσουν κάθε ελπίδα αγώνα, στη ΔΟΕ επιδιώκοντας να στείλουν για Οκτώβρη τις συνελεύσεις, στην ΟΛΜΕ μη κηρύττοντάς τες. Στην ίδια γραμμή και η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ, που αρνήθηκε να ψηφίσει ακόμα και την υλοποίηση της απόφασης της 95ης ΓΣ, επιδίωξε να ροκανίσει τον χρόνο ώστε τελικά ως δια μαγείας να συμπέσει ημερολογιακά η κλαδική απεργία της εκπαίδευσης με απεργία της ΑΔΕΔΥ κι έτσι να κλείσει και το απεργιακό ημερολόγιο για το 2026. Άλλωστε, «η προίκα» της κινητοποίησης στη ΔΕΘ με τα πούλμαν από όλη την Ελλάδα, δεν τοκίζεται ως έναρξη των αγώνων όπως φαίνεται σε όλες τις ανακοινώσεις του ΠΑΜΕ, παρά μόνο για τις κάλπες των βουλευτικών εκλογών.
Στις πλάτες της μαχόμενης εκπαίδευσης, των αγωνιστικών σωματείων και του συντονισμού τους πέφτει το βάρος της μαζικής συμμετοχής στις γενικές συνελεύσεις και των αποφάσεών τους. Είκοσι χρόνια μετά τη μεγάλη απεργία του 2026, οι Παρεμβάσεις σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και άλλα ταξικά κι αγωνιστικά ρεύματα, δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για να κατακλυστούν οι αίθουσες των συνελεύσεων και να συζητηθεί κι αποφασιστεί με πραγματικές προϋποθέσεις απεργιακή αντεπίθεση διαρκείας, με επαναλαμβανόμενες απεργίες, συγκεντρώσεις, καταλήψεις. Το Σάββατο 12 Σεπτέμβρη, η σύσκεψη συντονισμού ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ στοχεύει να αποτελέσει μια από τις σοβαρές ατμομηχανές της κινηματικής αντεπίθεσης.