«Έφυγε» από τη ζωή, σε ηλικία 73 ετών, ο Αλέκος Καλύβης, ιστορικός στέλεχος του συνδικαλιστικού κινήματος και της ελληνικής Αριστεράς.
Γεννημένος το 1953, ο Αλέκος Καλύβης εργάσθηκε στην Εθνική Τράπεζα. Από το 1978 και μετά ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση και το 1980 εκλέχτηκε στη διοίκηση του Συλλόγου Εθνικής Τράπεζας (ΣΥΕΤΕ). Διετέλεσε γενικός γραμματέας του Συλλόγου Υπαλλήλων (1983-1987), γενικός γραμματέας της ΟΤΟΕ (1991-1994) και από το 1995 εκλέχτηκε στη διοίκηση, στην Εκτελεστική Επιτροπή και στο Προεδρείο της ΓΣΕΕ, στην οποία ήταν Αναπληρωτής Πρόεδρος μέχρι το 2009.
Υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ επί πολλά χρόνια, μετά το 1991 ιδρυτικό μέλος του Συνασπισμού και του Αριστερού Ρεύματος, διετέλεσε μέλος της ΚΠΕ και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ. Το 2015 προτάθηκε από την Αριστερή Πλατφορμα για τη θέση του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Τάσο Κορωνάκη που ήταν η πρόταση της πλειοψηφίας. Το καλοκαίρι του 2015 διαφώνησε με την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου, αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Λαϊκής Ενότητας.
Εκτός από τη συνδικαλιστική δράση, ο Αλέκος Καλύβης δραστηριοποιήθηκε ενεργά στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης ιδρυτικό μέλος και στέλεχος του Συντονιστικού του Ελληνικού και του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Ήταν μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων καθώς και μέλος της διοίκησης του Αρχείου Ιστορίας Συνδικάτων. ιδρυτικό μέλος και στέλεχος του Συντονιστικού του Ελληνικού και του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Ήταν μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων καθώς και μέλος της διοίκησης του Αρχείου Ιστορίας Συνδικάτων.
Δημήτρης Στρατούλης: «Η Λαϊκή Ενότητα θρηνεί. Οι κόκκινες σημαίες μας κοιματίζουν μεσίστιες
Ο γραμματέας της Λαϊκής Ενότητας – Ανυπότακτη Αριστερά έκανε την ακόλουθη δήλωση για τον θάνατο του Αλέκου Καλύβη: «Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θρηνεί. Οι κόκκινες σημαίες μας κοιματίζουν μεσίστιες. Χασαμε τον αγαπημένο μας σύντροφο, τον αδελφικό φίλο, το κορυφαίο στέλεχος του κόμματος μας, τον αγαπημένο όλης της Αριστεράς, τον αγωνιστή του εργατικού συνδικαλιστικου και του διεθνιστικου κινήματος. Ο πόνος μας είναι αβάσταχτος, η απώλεια του αφήνει μεγάλο κενό στις γραμμές μας. Αλεκο μας δεν θα σε ξεχάσουμε ΠΟΤΕ. Θα ζεις στους αγώνες μας για ένα κόσμο ισότητας και δικαιοσυνης που και εσυ ονειρεύτηκες. Μαιρη, Γιωργο, Οδυσσέα και ολη η οικογενεια κουράγιο και δύναμη! Να είστε περήφανοι για τον Αλέκο σας. Σας άφησε κληρονομιά την έντιμη και ανυποτακτη αγωνιστική πορεία του. Αλεκο μου είναι μεγάλη τιμή μου που στη ζωη μου σε γνώρισα και αγωνιστηκα μαζί σου σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανητη για μεγάλα ιδανικά. Καλή μας ανταμωση στους λόφους του ήλιου, όπως έγραφε ο αγαπημένος μας ποιητης Γιάννης Ρίτσος.
Γαβριήλ Σακελλαρίδης: «Ο Αλέκος Καλύβης θα μας λείψει βαθιά»
Ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Ο Αλέκος Καλύβης θα μας λείψει βαθιά. Ήταν ένας σύντροφος σεμνός και στιβαρός. Ένας άνθρωπος που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή με τη νηφαλιότητά του και σε γοήτευε με τη σκέψη του. Μέσα από τον συνδικαλισμό στις τράπεζες και τη ΓΣΕΕ συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να συνδεθεί το τότε κόμμα μας, ο Συνασπισμός, με το εργατικό κίνημα. Αναπληρωτής Πρόεδρος της ΓΣΕΕ με την Αυτόνομη Παρέμβαση και υπεύθυνος στην Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού για την εργατική πολιτική, άφησε το αποτύπωμά του σε μια περίοδο, κατά την οποία τα εργατικά ζητήματα και η οργανωμένη παρέμβαση στον συνδικαλισμό αποκτούσαν όλο και μεγαλύτερη σημασία για το τότε κόμμα μας. Ήταν η περίοδος της αριστερής στροφής, στην οποία συνέβαλε καθοριστικά ο Αλέκος, μέσα από το Αριστερό Ρεύμα, και η οποία οδήγησε στη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ τη δεκαετία του 2000. Τον θυμόμαστε στο κίνημα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, στη Διεθνή Δράση και στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ. Στα χρόνια που η Αριστερά ήταν ανοιχτή στην κοινωνία, που υπήρχε κοινή δράση, συνάντηση διαφορετικών παραδόσεων, γόνιμη ζύμωση και πολιτική αναζήτηση. Ο Αλέκος Καλύβης, με τη συμβολή του, σφράγισε ανεξίτηλα μια περίοδο κατά την οποία η Αριστερά στη χώρα μας έκανε άλματα: ριζοσπαστικοποιήθηκε, ανοίχτηκε στα κοινωνικά κινήματα και απέκτησε αυτοπεποίθηση. Κυρίως, όμως, θα θυμόμαστε στο προσώπο του Αλέκου έναν σύντροφο χωρίς έπαρση και χωρίς ιδιοτέλεια, με σταθερότητα στις ιδέες και ανοιχτό στον διάλογο. Θα μας λείψει η σκέψη του, η παρουσία του, η συντροφικότητά του. Θερμά συλλυπητήρια στην Μαίρη, τα παιδιά και όλους τους δικούς του. Αντίο, σύντροφε μας Αλέκο.»