Η ηθοποιός, Κατερίνα Μουτσάτσου, αποχώρησε από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Η κα. Μουτσάτσου ήταν μέχρι την αποχώρησή της, μέλος της Ομάδας Πολιτισμού.
Η Μαρία Καρυστιανού, με την Κατερίνα Μουτσάτσου και τον Θανάση Αυγερινό ( και οι δύο έχουν αποχωρήσει από το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»
Στη συνέχεια, τόνισε πως «ήταν τιμή μου να πορευτώ με ανθρώπους πανάξιους που διαθέτουν όραμα και αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά, και ήμουν τυχερή που βρέθηκα να συμβάλλω με όσες δυνατότητες και γνώση είχα σε αυτή την προσπάθεια.
Εύχομαι καλή δύναμη και υπομονή σε όλους στον δύσκολο αυτό αγώνα μιας τραυματισμένης και αποκαμωμένης κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως, και δηλώνω ότι δεν παύω να αγωνίζομαι για αυτό το «όνειρο» που μας συνδέει όλους, και που αναζητά δημοκρατία, ελευθερία, και κοινωνική χειραφέτηση».
Ακόμη δύο μέλη αποχώρησαν από το κόμμα
Αποχώρησαν ο Τάκης Κοτσόργιος και η Μαρία Ιωαννίδου από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
Η γραπτή δήλωση της Μαρίας Ιωαννίδου
«Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, Θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για τη συνεργασία, τις συζητήσεις και τις στιγμές που μοιραστήκαμε όλο αυτό το διάστημα. Σήμερα ολοκληρώνεται για μένα αυτός ο κύκλος, όμως κρατώ μόνο εκτίμηση για όλους εσάς και εύχομαι ολόψυχα το Κίνημα να πετύχει τους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε.
Σας εύχομαι δύναμη, υγεία και καλή συνέχεια στο έργο σας. Ελπίζω οι δρόμοι μας να συναντηθούν ξανά στο μέλλον, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Να είστε όλες και όλοι καλά».
Η γραπτή δήλωση του Τάκη Κοτσόργιου
«Σήμερα με την επιστολή μου αυτή δεν αποχωρώ από το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», αλλά αποχωρώ από μία αυταπάτη σχετικά με την καταπάτηση κάθε έννοιας της δημοκρατίας στο εσωτερικό του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου.
Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολιτικές ήττες που δε μετριούνται στις κάλπες, αλλά μετριούνται όταν οι ίδιες οι αξίες για τις οποίες γεννήθηκε ένα κίνημα εγκαταλείπονται από αυτούς που είχαν την ευθύνη να τις υπηρετήσουν.
Σήμερα αποχωρώ από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» όχι γιατί κουράστηκα, αλλά γιατί διαφώνησα σε ουσιαστικές πολιτικές, γιατί δεν μπορώ να συνεχίσω να συμμετέχω σε έναν πολιτικό φορέα που, κατά τη δική μου άποψη και εμπειρία, απομακρύνθηκε οριστικά από τις αρχές που διακήρυξε δημόσια μέχρι σήμερα, δηλαδή τη δημοκρατία, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.
Εντάχθηκα στο κόμμα αυτό γιατί πίστεψα ότι η κραυγή της κοινωνίας μετά τις μνημονιακές πολιτικές και τις χιλιάδες δολοφονημένους ανθρώπους που οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία, μετά τη φτωχοποίηση του Ελληνικού λαού, την εκποίηση του Εθνικού πλούτου, την εκχώριση της Εθνικής ανεξαρτησίας, την καταστροφή του Ε.Σ.Υ., τη δολοφονία της παιδείας, το έγκλημα στα Τέμπη και τα αναρίθμητα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά σκάνδαλα, θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια νέα πολιτική κουλτούρα και έκφραση.
Πίστεψα ότι θα μπορούσε με τις αξίες που φάνηκαν ότι θα έδινε ένα νέο διαφορετικό δρόμο για μια πραγματική αλλαγή προς την κατεύθυνση της επιστροφής της δημοκρατίας που μας έχουν κλέψει, αλλά και της Πατρίδας μας που την έχουν καταλάβει εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Εντάχθηκα σε ένα κίνημα όπου πίστευα ότι κανείς δεν θα ήταν ιδιοκτήτης, όπου οι αποφάσεις θα ανήκαν στα μέλη, όπου η κριτική θα ήταν δύναμη και όχι απειλή, όπου η δημοκρατία θα ξεκινούσε από το εσωτερικό του ίδιου του κινήματος και θα κατέβαινε στην κοινωνία δίνοντας στους πολίτες το μεγαλείο που τόσα χρόνια οι συστημικές κυβερνήσεις μας στέρησαν καταστρέφοντας έτσι τη χώρα.
Αντί γι’ αυτό, βίωσα μια πραγματικότητα που δεν μπορούσα πλέον να αγνοώ».