… και μέτρα
Τα δείγματα λοιπόν είναι σαφή, και όσο ξετυλίγεται το πολεμικό σπιράλ τόσο επιβεβαιώνεται ότι αποτελούν «προειδοποιητικές βολές» για την επόμενη μέρα που έχει να διαχειριστεί το αστικό πολιτικό σύστημα, με την όποια διάταξη κατασταλάξει από την αναμόρφωσή του. Οπότε, το ερώτημα δεν είναι ποιος και σε ποιον δρόμο θα «διευθύνει» αυτόν τον κατήφορο. Το ερώτημα είναι τι μέτρα παίρνει ο λαός απέναντι σε αυτόν τον ζόφο. Πώς θα τον βρει αυτή η επόμενη μέρα και το περιβόητο «ορόσημο του 2030»; Θα τον βρει με λεηλατημένα δικαιώματα, να έχει υποστεί ακόμα πιο αιματηρές θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους, πιο αδύναμο απέναντι στο κεφάλαιο που ρημάζει τη ζωή του; ‘Η θα τον βρει πιο οργανωμένο και δυνατό, να έχει καταφέρει πλήγματα στον αντίπαλο, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να βγει νικητής και να ανατρέψει αυτήν τη βαρβαρότητα; Ο ένας είναι ο δοκιμασμένος δρόμος, ο δρόμος όπου καλούν τον λαό τα αστικά κόμματα μέσα από τις κάθε λογής παραλλαγές τους. Ο άλλος είναι ο δρόμος όπου τον καλεί να βαδίσει το ΚΚΕ, ο μόνος που μπορεί να χαλάσει τη «σταθερότητα» του πολέμου στην εργατική τάξη, για να γίνει πράξη η ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης.