
Η φετινή σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα Αυτό δημιουργεί ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο μεταβατικό διάστημα. Οι ΗΠΑ δείχνουν διατεθειμένες να περιορίσουν σχετικά γρήγορα τη στρατιωτική παρουσία τους στην Ευρώπη, ενώ οι Ευρωπαίοι δεν θα είναι έτοιμοι να καλύψουν τα κενά πριν από το τέλος της δεκαετίας. Και τα κενά αυτά δεν αφορούν μόνο τον αριθμό των στρατιωτών ή τα κονδύλια. Η Ευρώπη εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αμερικανικές δυνατότητες υψηλής τεχνολογίας, όπως οι δορυφόροι, η στρατηγική συλλογή πληροφοριών, η εναέρια ανεφοδιαστική υποστήριξη, τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας και τα όπλα μεγάλου βεληνεκούς. Πρόκειται για δυνατότητες που δεν μπορούν να αντικατασταθούν εύκολα μόνο με περισσότερες αμυντικές δαπάνες. Παράλληλα, παραμένει ανοικτό και ένα ακόμη θεμελιώδες ζήτημα: η δομή διοίκησης της ίδιας της Συμμαχίας. Το ΝΑΤΟ έχει οικοδομηθεί γύρω από την αμερικανική στρατιωτική ηγεσία και τον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή Ευρώπης, ο οποίος παραδοσιακά είναι Αμερικανός στρατηγός. Παρότι κατά καιρούς διατυπώθηκαν ιδέες για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αυτονομία στη διοίκηση, ακόμη και σήμερα αρκετοί αξιωματούχοι θεωρούν ότι η διατήρηση της αμερικανικής ηγεσίας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αξιοπιστία της αποτροπής. Το μεγάλο ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να υπάρχει. Είναι ποια μορφή θα έχει τα επόμενα χρόνια. Η Ευρώπη δείχνει πλέον να αποδέχεται ότι οφείλει να αναλάβει πολύ μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την άμυνά της. Εκείνο που εξακολουθεί να προκαλεί αβεβαιότητα είναι ο ρυθμός αυτής της μετάβασης. Αν οι αμερικανικές δυνατότητες αποσυρθούν γρηγορότερα από όσο μπορεί να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή άμυνα, η Συμμαχία θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα κενό ισχύος σε μια περίοδο έντονης διεθνούς αστάθειας. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν στην Άγκυρα δύσκολα θα αλλάξουν άμεσα τις ισορροπίες. Θα δείξουν όμως αν η Ευρώπη είναι έτοιμη να περάσει από δεκαετίες στρατηγικής εξάρτησης σε μια περίοδο όπου θα κληθεί να αναλάβει η ίδια πολύ μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την ασφάλειά της.Η ευρωπαϊκή απάντηση είναι η επιτάχυνση της δικής της αμυντικής βιομηχανίας. Στο περιθώριο της συνόδου αναμένονται ανακοινώσεις για κοινές γραμμές παραγωγής, συμπαραγωγές και νέες επενδύσεις σε εργοστάσια όπλων τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ. Ωστόσο ακόμη και οι πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για χρονικό ορίζοντα πέντε έως δέκα ετών μέχρι να αποδώσουν αυτές οι επενδύσεις.
Η επόμενη μέρα του ΝΑΤΟ

