Βομβαρδισμός μηνυμάτων για ραγδαία πολιτική επαναπροσέγγιση Τουρκίας – Αιγύπτου, που συνοδεύεται από τη σύσφιξη των στρατιωτικών σχέσεων και των πολεμικών βιομηχανιών των δύο χωρών, εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα. Το Neostrategy.gr, βέβαια, το έχει επισημάνει εδώ και καιρό. Παρά ταύτα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί να μιλά σε πανηγυρικούς τόνους για «στρατηγική σχέση» Ελλάδας – Αιγύπτου, αν και η γεωπολιτική πραγματικότητα στην περιοχή, μετά τη Γάζα, τον Λίβανο και κυρίως τον πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ κατά του Ιράν, φαίνεται ότι έχει ξεπεράσει τα φληναφήματα του μεγάρου Μαξίμου.Γάζα – Photo: Neostrategy.gr
Ο παράγων Ισραήλ
Σε παρόμοιες διαπιστώσεις καταλήγει και ο Κ. Φίλης. Ο ίδιος εστιάζει ιδιαίτερα στον παράγοντα Ισραήλ, ο οποίος λειτουργεί ως καταλύτης για ανακατατάξεις συνεργασιών – «συμμαχιών» στην περιοχή.
Το Ισραήλ, γράφει, «υπό την τωρινή ηγεσία του, θεωρείται αστάθμητος παράγων. Ακόμη και οι χώρες που παραδοσιακά συνεννοούνταν μαζί του, όπως η Ιορδανία και η Αίγυπτος, δυσπιστούν έναντι των προθέσεών μου. Γενικότερα, το Ισραήλ εξελίσσεται σε καταλύτη αναζήτησης και εξεύρεσης έστω και προσωρινών συνεργειών από μέρους πολλών περιφερειακών δρώντων ώστε να μην του επιτρέψουν να επιβάλει τη ριζοσπαστική ατζέντα του. Ακόμη και αν η αντιπαλότητα του καθενός με το Ισραήλ διαφέρει, το ίδιο και οι φιλοδοξίες τους (π.χ. ο τουρκικός ηγεμονισμός δεν αρέσει σε Σαουδική Αραβία και Αίγυπτο), τα περισσότερα κράτη ενώνουν τις δυνάμεις τους, εξαιτίας και του κλονισμού της εμπιστοσύνης τους απέναντι στις ΗΠΑ ».
Οσον αφορά τη Λιβύη, όπου η Αθήνα την περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, εν πολλοίς είναι απούσα, και σύρεται πίσω από τις πολιτικές του Καΐρου, το οποίο κοιτάζει τα συμφέροντά του, ο ίδιος εκτιμά ότι «οπωσδήποτε σήμερα η πολιτική της Αγκυρας στη Λιβύη είναι πιο ισορροπημένη, προς τέρψιν του Καΐρου ».
Γενικότερα, πιστεύει ότι, «χωρίς να έχει αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη (σ.σ. ανάμεσα σε Κάϊρο – Αγκυρα) , η ένταση μεταξύ των δύο χωρών έχει εκτονωθεί. Είναι, πάντως, αποκαλυπτικό του ευμετάβλητου περιφερειακού περιβάλλοντος το γεγονός ότι η Αίγυπτος συνεργάστηκε στενά με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στη Λιβύη, αλλά οι δυο τους βρίσκονται σε έντονη αντιπαράθεση σε σχέση με το Σουδάν ». Οσον αφορά «στο πολύπαθο Σουδάν, όπου 14 εκατ. έχουν εκτοπιστεί και 20 εκατ. βρίσκονται σε άμεση ανάγκη σίτισης, Αίγυπτος και Τουρκία έχουν βρει ένα modus operandi ».
