Η πολιτική βία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με δύο μέτρα και δύο σταθμά, τονίζει ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος ΜαρινάκηςΔιαβάστε: Μαξίμου: Βγάζει τις κουκούλες της τρομοκρατίας και πετάει τις μάσκες της αντιπολίτευσης – Στο στόχαστρο η εξάλειψη των αντιεξουσιαστικών ομάδων ως εγκληματικές οργανώσεις τύπου Χρυσής Αυγής
Το άρθρο του Παύλου Μαρινάκη στα “Παραπολιτικά”: Να σταµατήσει κάθε προσπάθεια εξωραϊσµού της πολιτικής βίας
Εξίσου επικίνδυνη, όµως, µε τη δράση των φυσικών αυτουργών είναι η χρόνια πολιτική και ιδεολογική ανοχή απέναντι στη βία. Για χρόνια κάποιοι επέλεξαν να εξωραΐζουν τέτοιες πρακτικές. Να αλλάζουν τις λέξεις για να αµβλύνουν την πραγµατικότητα. Να µιλούν για «συλλογικότητες», για «παρεµβάσεις», για «δυναµικές κινητοποιήσεις», λες και η επίθεση στο σπίτι ενός ανθρώπου µπορεί ποτέ να αποτελεί µορφή πολιτικής έκφρασης. Καµία ∆ηµοκρατία δεν µπορεί να επιβιώσει όταν συνηθίζει τη βία. Οταν θεωρεί φυσιολογικό να µπαίνουν στο στόχαστρο πολιτικοί αντίπαλοι, δηµοσιογράφοι, δικαστικοί, πανεπιστηµιακοί ή οποιοσδήποτε εκφράζει δηµόσια τις απόψεις του. Το σπίτι κάθε ανθρώπου είναι ιερό. Η οικογένειά του είναι εκτός κάθε πολιτικής αντιπαράθεσης. Οποιος παραβιάζει αυτό το όριο δεν επιτίθεται µόνο σε ένα πρόσωπο. Επιτίθεται στην ίδια τη ∆ηµοκρατία.
Γι’ αυτό και δεν αρκούν οι αυτονόητες καταδίκες µετά από κάθε τραγωδία. Χρειάζεται συνέπεια. ∆εν µπορεί να καταδικάζεις τη βία όταν παράγει νεκρούς και την ίδια στιγµή να χαϊδεύεις όσους τη γεννούν, τη δικαιολογούν ή τη βαφτίζουν µε πιο εύηχες λέξεις, όταν δεν έχει ακόµη φτάσει στο πιο ακραίο αποτέλεσµα. Η ανοχή είναι το λίπασµα της ανοµίας. Και κάθε φορά που η κοινωνία κλείνει τα µάτια, κάποιοι αποθρασύνονται ακόµη περισσότερο. Η απάντηση µιας ευνοµούµενης Πολιτείας δεν µπορεί να είναι άλλη από την πλήρη εφαρµογή του νόµου. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς φόβο, χωρίς ιδεολογικές εξαιρέσεις. Οι δράστες πρέπει να οδηγούνται στη ∆ικαιοσύνη και να τιµωρούνται παραδειγµατικά. Οχι για λόγους εκδίκησης, αλλά γιατί αυτό επιβάλλει το κράτος ∆ικαίου.
Ηρθε η ώρα να πέσουν οριστικά οι µάσκες. Να σταµατήσει κάθε προσπάθεια εξωραϊσµού της πολιτικής βίας. Να γίνει απολύτως ξεκάθαρο ότι στη ∆ηµοκρατία δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» µορφές τροµοκρατίας. Υπάρχουν µόνο εγκληµατικές πράξεις, απέναντι στις οποίες οφείλουµε όλοι να στεκόµαστε χωρίς αστερίσκους. Γιατί όταν η βία βρίσκει άλλοθι, αργά ή γρήγορα αναζητά και το επόµενο θύµα.
Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά