… τσακιστή
Τα δικαιώματα ρύπων επιβλήθηκαν με πολιτικές αποφάσεις στο έδαφος της στρατηγικής για την «πράσινη μετάβαση», που δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για το περιβάλλον και τις λαϊκές ανάγκες, αλλά έχει αποκλειστικό σκοπό τη διαμόρφωση προϋποθέσεων για την κερδοφόρα επένδυση συσσωρευμένων κεφαλαίων. Για να γίνει αυτό έπρεπε να καταστραφεί κεφάλαιο, και ακριβώς αυτό συμβαίνει με την απαξίωση και τελικά το κλείσιμο των ΑΗΣ και των ορυχείων, που τη θέση τους παίρνουν φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες και μονάδες με πανάκριβο φυσικό αέριο. Σημειώνουμε επίσης ότι με τις ίδιες πολιτικές αποφάσεις το φυσικό αέριο δεν συμπεριλήφθηκε στους «απαγορευμένους» υδρογονάνθρακες, επειδή χωρίς αυτό δεν θα μπορούσε να διατηρηθεί η ισορροπία του συστήματος, αφού οι ΑΠΕ παράγουν μόνο σε καθορισμένες συνθήκες και δεν μπορούν να αποθηκεύσουν. Το βάφτισαν λοιπόν «μεταβατικό καύσιμο» και δεν υπόκειται στο πέναλτι των ρύπων, με αποτέλεσμα να κάνουν χρυσές δουλειές μ’ αυτό και οι Αμερικανοί. Να αφήσει λοιπόν τις γελοιότητες η ΔΕΗ. Η απαξίωση του λιγνίτη, μιας φτηνής και άφθονης πηγής Ενέργειας, που συμβάλλει καθοριστικά στην ενεργειακή αυτάρκεια και ασφάλεια της χώρας, έγινε με πολιτικές αποφάσεις και με μοναδικό κριτήριο το κέρδος, που καθορίζει άλλωστε διαχρονικά και τη λειτουργία της ΔΕΗ ΑΕ, είτε με κρατική είτε με ιδιωτική πλειοψηφία στο μετοχολόγιό της.