«Έφυγαν, ξαναήρθαν, τίποτα δεν κατάλαβαν, τίποτα δεν διδάχθηκαν». Κάπως έτσι είχε γράψει ο Αλέξις ντε Τοκβίλ για τη δυναστεία των Βουρβώνων.
Οι τελευταίες αθλιότητες των 4 συστημικών τραπεζιτών για τα «απόνερα» της απόφασης του Αρείου Πάγου υπέρ των δανειοληπτών, η προσπάθεια να την αποδομήσουν και να την αμφισβητήσουν, τελικά να μην την εφαρμόσουν θυμίζει κάτι από… Βουρβώνους.
Κυρίως δύο χαρακτηριστικά: την έλλειψη κάθε επαφής με την κοινωνία και την απόλυτη αυταρέσκεια και αλαζονεία.
Όλοι αυτοί, ο Ψάλτης, ο Καραβίας, ο Μυλωνάς και ο Μεγάλου τη «χρυσή εποχή» των ελληνικών τραπεζών με κεντρικά πρόσωπα τον αείμνηστο Θόδωρο Καρατζά, τον Γιάννη Κωστόπουλο, στη συνέχεια τον Μιχάλη Σάλλα, τον Τάκη Αράπογλου και άλλους κορυφαίους το πιθανότερο θα ήταν να είχαν κάνει καριέρα μόνο στους κατώτερους ορόφους των πιστωτικών ιδρυμάτων και σε θέσεις στην ιεραρχία πολύ κάτω από την πρώτη δεκάδα.
Η κατάρρευση, τα Μνημόνια και η υπαλληλική σχέση που δημιούργησαν με την τρόικα και τη Φρανκφούρτη έφεραν τα «πάνω κάτω» και κάποιους μικρομεσαίους τύπους στην κορυφή. Τι κάνουν έκτοτε; Προσπαθούν να έχουν ικανοποιημένα τα ξένα funds που κατέχουν τα πλειοψηφικά πακέτα των τραπεζών, παρέχοντας κάθε χρόνο εξωφρενικά μερίσματα.
Αυτά προς τα «έξω», στα αφεντικά. Γιατί προς τα μέσα, προσφέρουν δωρεάν μαθήματα αλαζονείας. Γράφοντας στα… Loro Piana τους (που τα έμαθαν με αρκετή καθυστέρηση…), όχι μόνο τον Άρειο Πάγο, αλλά ακόμη και τον Πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των κομμάτων.
Ναι καλά διαβάσατε. Και τον Κ. Μητσοτάκη, στον οποίο οι περισσότεροι χρωστούν την «ευζωία» τους.
Επειδή όμως όλα εδώ πληρώνονται, πλησιάζει η ώρα του λογαριασμού. Οι αθλιότητες των τραπεζιτών – Βουρβώνων αναμένεται να αποτελέσουν κεντρικό θέμα στην ατζέντα των επόμενων εκλογών. Θα αποτελέσει κορυφαία πολιτική επιλογή και για τον Αλέξη Τσίπρα και για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ενώ ο Κ. Μητσοτάκης τους ετοιμάζει ένα καλό «δώρο» από τη ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου.
Όλα λοιπόν, προσεχώς…
Κ.Π.