Από τη Θάνου στη Λεπενιώτη
Ο Ανδρουλάκης να αναζητήσει τις ευθύνες στο επιτελείο του
Κόμματα που θυμίζουν ιδιοκτήτες μονοπρόσωπης εταιρείας
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έως τα τέλη της δεκαετίας του 2000 τα μοναδικά κόμματα που είχαν αρχηγική ονομασία προέλευσης, καθώς στα λογότυπά τους απεικονιζόταν η φάτσα και το ονοματεπώνυμο των επικεφαλής τους, ήταν οι Οικολόγοι του Δημοσθένη Βεργή και η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη. Κόμματα ΙΧ που λειτουργούσαν σαν οικογενειακές επιχειρήσεις. Ο δε Β. Λεβέντης υπήρξε πρωτοπόρος στο «μοτίβο» του προσωποπαγούς κόμματος, αλλά και του «αρχηγού» τηλεπαρουσιαστή, που στην πορεία μιμήθηκαν οι Γιώργος Καρατζαφέρης με τον ΛΑΟΣ και Κ. Βελόπουλος με την Ελληνική Λύση. Η μεγάλη του Βασίλη Λεβέντη σχολή συνεχίζει να εμπνέει ακόμη και σήμερα πολλά πρόσωπα του δημόσιου βίου, τα οποία ιδρύουν κόμματα με «σήμα την αφεντομουτσουνάρα» τους. Με εξαίρεση τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όπως επίσης και το ΚΚΕ, τρία κόμματα που η κοινωνική τους βάση δεν υποκύπτει εύκολα στην «προσωπολατρία», αλλά υποκλίνεται στην ιστορική σημαία, οι υπόλοιποι πολιτικοί φορείς αντλούν τη δύναμή τους από την ατομική δημοφιλία των ιδρυτών τους, που θυμίζουν ιδιοκτήτες μονοπρόσωπης εταιρείας. Κόμμα Γ. Βαρουφάκη, κόμμα Α. Λατινοπούλου, κόμμα Σ. Κασσελάκη, κόμμα Ζ. Κωνσταντοπούλου, κόμμα Η. Κασιδιάρη, κόμμα Α. Τσίπρα, κόμμα Μ. Καρυστιανού, κόμμα Α. Σαμαρά, κόμμα Κ. Βελόπουλου και πάει λέγοντας.
Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή