Η Ευρώπη εισέρχεται σε μια νέα εποχή γεωπολιτικής αστάθειας, όπου οι απειλές δεν εκδηλώνονται πλέον αποκλειστικά με συμβατικούς στρατούς, αλλά μέσω υβριδικών επιχειρήσεων, ενεργειακών εξαρτήσεων, θαλάσσιων πιέσεων και ασύμμετρων κρίσεων που εκτείνονται από τη Βαλτική έως την Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ελλάδα άφησε επίσης ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής σε διεθνείς αποστολές για την προστασία της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ.
Η περιοχή θεωρείται σήμερα ένα από τα πιο επικίνδυνα choke points του πλανήτη.
Από εκεί διέρχεται τεράστιο ποσοστό του παγκόσμιου πετρελαίου και LNG, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε αποσταθεροποίηση μπορεί να προκαλέσει:
Ο Γεραπετρίτης ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να συμβάλει σε επιχειρήσεις προστασίας της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας «όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες».
Με αυτή τη δήλωση, η Αθήνα στέλνει μήνυμα ότι επιδιώκει ενεργότερο γεωπολιτικό ρόλο στις θαλάσσιες γραμμές που συνδέουν:
Η συνάντηση Ελλάδας – Φινλανδίας δεν ήταν μια τυπική διπλωματική επαφή.
Αποτυπώνει τη σταδιακή διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής στρατηγικής αντίληψης:ότι η Ευρώπη βρίσκεται πλέον περικυκλωμένη από πολλαπλές, ταυτόχρονες και αλληλοσυνδεόμενες κρίσεις.
Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον:
Η Ευρώπη εισέρχεται σε μια περίοδο όπου η ασφάλεια δεν θα καθορίζεται μόνο από στρατιωτική ισχύ, αλλά από την ικανότητα των κρατών να αντέχουν σε διαρκείς υβριδικές πιέσεις.
Και η Ελλάδα, λόγω γεωγραφίας, ναυτιλίας και ενεργειακής θέσης, επιχειρεί πλέον να τοποθετηθεί στο επίκεντρο αυτής της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας.
