Νέα συζήτηση ανοίγει στην Τουρκία γύρω από το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», καθώς Τούρκοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι το κείμενο δεν θα περιοριστεί σε μια απλή θεσμική κατοχύρωση του γνωστού δόγματος, αλλά θα περιλαμβάνει άρθρα με ευρύτερη στρατηγική στόχευση.
Ο αρθρογράφος της Hurriyet, Νεντίμ Σενέρ, υποστήριξε ότι η Άγκυρα έχει ήδη σχεδιάσει αναλυτικά τα επόμενα βήματά της και ότι το νομοσχέδιο περιέχει διατάξεις που θα προκαλέσουν «εκπλήξεις» όταν εγκριθεί και αρχίσει να εφαρμόζεται.
Όπως ανέφερε, υπάρχουν κεφάλαια που είναι ήδη γνωστά στη δημόσια συζήτηση, όμως πέρα από αυτά το κείμενο περιλαμβάνει «πολλές βαθιές στρατηγικές», οι οποίες θα γίνουν αντιληπτές μόνο όταν ο νόμος περάσει και ενεργοποιηθούν τα άρθρα του.
Η τοποθέτηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς δείχνει ότι στην Τουρκία το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως σύνθημα ή επικοινωνιακό εργαλείο. Αντίθετα, επιχειρείται η μετατροπή του σε θεσμικό πλαίσιο, με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, δικαιοδοσίες και κρατικές κατευθύνσεις.
Σύμφωνα με τον Σενέρ, ο νόμος θα δώσει στην Τουρκία νέες δυνατότητες δράσης μέσα στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας», με την Άγκυρα να υποστηρίζει ότι το νομοσχέδιο έχει διαμορφωθεί με βάση το διεθνές δίκαιο. Πρόκειται για το κλασικό τουρκικό σχήμα: η Τουρκία προβάλλει τις δικές της μονομερείς διεκδικήσεις ως «νόμιμες», επιχειρώντας να τις ντύσει με θεσμικό και νομικό μανδύα.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η αναφορά ότι για την προετοιμασία του νομοσχεδίου έγινε «αναλυτική δουλειά από σημαντικούς επιστήμονες», με εξέταση όλων των πιθανών σεναρίων στην περιοχή της «Γαλάζιας Πατρίδας», «από το Διάστημα μέχρι και τον βυθό της θάλασσας».
Η φράση αυτή δείχνει το εύρος της τουρκικής στρατηγικής σκέψης. Η Άγκυρα δεν περιορίζει τη συζήτηση μόνο στην επιφάνεια της θάλασσας, στα χωρικά ύδατα ή στις θαλάσσιες ζώνες. Βάζει στο ίδιο πλαίσιο τον αέρα, το Διάστημα, τον βυθό, την ενέργεια, την ασφάλεια, τις επικοινωνίες, τα καλώδια, τους θαλάσσιους δρόμους και την προβολή ισχύος.
Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως απλή εσωτερική τουρκική συζήτηση. Όταν ένα αναθεωρητικό δόγμα επιχειρείται να μετατραπεί σε νόμο του κράτους, τότε παύει να είναι ρητορική. Αποκτά διοικητική, στρατιωτική και διπλωματική βαρύτητα.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποια άρθρα θα περιλαμβάνει τελικά το νομοσχέδιο και πώς θα επιχειρήσει η Τουρκία να τα εφαρμόσει στην πράξη. Διότι αν οι διατάξεις του αφορούν επιχειρησιακές αρμοδιότητες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, τότε η Αθήνα θα βρεθεί μπροστά σε μια νέα φάση της τουρκικής πίεσης.
Η Άγκυρα δείχνει ότι θέλει να περάσει από τη θεωρία στην κρατική δέσμευση. Να καταστήσει τη «Γαλάζια Πατρίδα» όχι απλώς αφήγημα, αλλά επίσημη πολιτική συνέχειας για όλες τις επόμενες κυβερνήσεις της Τουρκίας.
Και αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα: όταν μια διεκδικητική στρατηγική θεσμοθετείται, δύσκολα ανατρέπεται. Δεν αφορά πια μόνο τον Ερντογάν ή την τρέχουσα κυβέρνηση. Αφορά το ίδιο το τουρκικό κράτος.