Ολοένα και πιο καθαρά αποκαλύπτεται μέρα με τη μέρα ότι η κατευναστική πολιτική των «ήρεμων νερών», που ακολουθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετατρέπεται σε συγχωροχάρτι των επεκτατικών φιλοδοξιών της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας. Επιβεβαιώνεται ότι κάθε υποχώρηση της ελληνικής πλευράς αποτελεί αφετηρία για διεύρυνση των τουρκικών διεκδικήσεων και ότι οι εκβιαστικές «προτροπές» Αμερικανών και Ευρωπαίων «συμμάχων», για τη διατήρηση της όποιας ευρωατλαντικής «ενότητας» έχει απομείνει, ανοίγουν τις τουρκικές ορέξεις.
Από τη σύγκληση, τον Φλεβάρη, του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Τουρκίας Ελλάδας κλιμακώνονται οι παραβάσεις των Κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας του FIR Αθηνών και παραβιάσεις του εναέριου χώρου στο Αιγαίο από τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα.
Παράλληλα η Άγκυρα αμφισβητεί έμπρακτα την ελληνική δικαιοδοσία στο Αιγαίο, Ανατολικά του 25ου μεσημβρινού. Σ’ αυτά τα πλαίσια μετά την παρενόχληση πλοίου, που πόντιζε καλώδιο οπτικών ινών ανάμεσα σε Αμοργό και Αστυπάλαια, ακολούθησε πρόσφατα νέα αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τουρκική πυραυλάκατος επιχείρησε να εμποδίσει το «Ocean Link» να ποντίσει καλώδιο οπτικών ινών συνδέοντας Αστυπάλαια με Κω. Η Τουρκία με αυτές τις προκλήσεις καταγράφει στην πράξη (ήπια προς το παρόν) ότι η θάλασσα πέρα από την αιγιαλίτιδα ζώνη των 6 μιλίων των νησιών ανήκει στη Γαλάζια Πατρίδα και έτσι τα ελληνικά νησιά βρίσκονται εγκλωβισμένα μέσα σε τουρκικό πέλαγος. Γι’ αυτό και ο επικεφαλής σύμβουλος του Ερντογάν απειλεί με πόλεμο για την παραβίαση «έστω και κατά ένα εκατοστό των 6 μιλίων».
Σ’ αυτό το κλίμα οι διπλωματικές ελληνοτουρκικές αντιπαραθέσεις σε κάθε διεθνή οργανισμό (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ) παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας. Ταυτόχρονα με τη συνάντηση κορυφής του Φλεβάρη στην Άγκυρα η Τουρκία στέλνει επιστολές προς τον ΟΗΕ για να κατοχυρώσει το σύνολο των διεκδικήσεών της. Πρόσφατα με αφορμή τη χρήση του όρου «Τουρκικά Στενά» αντί των Δαρδανελίων, σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, από την τουρκική αντιπροσωπεία ανοίγει νέος κύκλος «αλληλογραφίας» για το αν ο όρος είναι συμβατός με τη συνθήκη του Μοντρέ. Το ίδιο συμβαίνει και με την αντικατάσταση από την Τουρκία της ονομασίας του Αιγαίου σε «Θάλασσα των νησιών». Οι αλλαγές αυτές δεν είναι ούτε τυχαίες ούτε αθώες. Στέλνουν το ίδιο μήνυμα με εκείνο του Τραμπ για τον Κόλπο του Μεξικού, που θέλει να τον μετονομάσει σε «Κόλπο της Αμερικής». Αυτό που σηματοδοτούν οι αλλαγές των παραδοσιακών τοπωνυμίων είναι ότι οι νέοι «νονοί» είναι οι κυρίαρχοι «ιδιοκτήτες» της περιοχής.
Θεσμική επέκταση του casus belli
Ωστόσο, αυτό που προξενεί μεγάλη αναστάτωση στο «επιτελικό κράτος» του Μητσοτάκη είναι ο νόμος «περί Θαλάσσιων Ζωνών Δικαιοδοσίας», που η Άγκυρα ετοιμάζει να περάσει από την τουρκική Βουλή το επόμενο διάστημα.
Όπως έγινε γνωστό από ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, ο υπό επεξεργασία νόμος θα καθορίζει τις αρμοδιότητες στις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας της Τουρκίας και θα καλύπτει, όπως αναφέρει, «τα κενά του εγχώριου νομικού πλαισίου».
Παράλληλα, το τουρκικό υπουργείο ενημερώνει ότι συμμετείχε ενεργά στην προετοιμασία του σχεδίου «σε στρατιωτικό, τεχνικό, ακαδημαϊκό και νομικό επίπεδο» και καταλήγει ότι «οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν με ακλόνητη αποφασιστικότητα να προστατεύουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας».
Με αυτόν τον νόμο ο Ερντογάν επιδιώκει τη νομική κατοχύρωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», τη θεσμική επέκταση της απειλής πολέμου (casus belli) στην περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των 6 μιλίων και σε ευρύτερες θαλάσσιες περιοχές «ειδικού καθεστώτος», ακόμα και ζώνες όπου δεν έχει γίνει ανακήρυξη ΑΟΖ, ώστε να χρησιμοποιούνται για αλιεία, θαλάσσια προστασία και άλλες δραστηριότητες, κύρια όμως όπως ήδη συμβαίνει στην πράξη σε ασκήσεις του τουρκικού ναυτικού ώστε να κατοχυρώνεται η τουρκική (συν)κυριαρχία στο Αιγαίο. Σε τελευταία ανάλυση θεσμοθετεί μονομερώς τη διχοτόμηση του Αιγαίου επαναχαράσσοντας τα ελληνοτουρκικά σύνορα.
Οι «γκρίζες ζώνες», που αναγνώριζαν οι συμφωνίες του Ελσίνκι και της Μαδρίτης, εντάσσονται μονόπλευρα στην τουρκική δικαιοδοσία, διασπώντας ταυτόχρονα την ελληνική επικράτεια, μετατρέποντας το Ανατολικό Αιγαίο σε ένα σύμπλεγμα, που βρίσκεται μέσα σε τουρκική λίμνη. Και τα «επώδυνα» δεν σταματούν εδώ. Στον φιλοκυβερνητικό τουρκικό τύπο φιλοξενούνται αναφορές, που μιλούν για 152 νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου στις οποίες θα πρέπει να ανυψωθεί η τουρκική σημαία.
Ταυτόχρονα με αυτό το νομοθέτημα η Τουρκία απαντά και στην εξοπλιστική και στρατιωτική σύμπραξη της Ελλάδας με τη Γαλλία και κύρια με το Ισραήλ, προκειμένου να αποτρέψει (σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο) μια «νέα Συμφωνία Σεβρών στη Μεσόγειο».
Η αντίδραση της κυβέρνησης Μητσοτάκη εκδηλώθηκε με σπασμωδικές δηλώσεις του οσφυοκάμπτη υπουργού της.
Ο Γεραπετρίτης στην ομιλία του στο συνέδριο της ΝΔ δήλωσε καθησυχαστικά ότι οι σχέσεις μας με την Τουρκία ουδέποτε άλλοτε ήταν καλύτερες. Μιλώντας στη Σύνοδο για την Ενεργειακή Μετάβαση υποβάθμισε τις εξελίξεις χωρίς καν να κατονομάζει την Τουρκία λέγοντας πως «Εάν οποιαδήποτε χώρα επιλέξει να λάβει μονομερώς μέτρα τα οποία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, θα έπρεπε να καθοριστούν σε πολυμερές ή διμερές επίπεδο, τότε θα πρόκειται για κινήσεις απλώς μόνο για εσωτερική χρήση, χωρίς διεθνή εφαρμογή».
Πανικόβλητος ο Μητσοτάκης έσπευσε να συγκαλέσει το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ), όπου μεταξύ των άλλων αποφασίστηκε η απόσυρση των συστοιχιών Patriot από Διδυμότειχο και Κάρπαθο λόγω «αλλαγής των γεωπολιτικών συνθηκών» (που η εγκατάστασή τους είχε τόσο πολύ διαφημιστεί ως τάχα αναβάθμιση του στρατιωτικού ρόλου της Ελλάδας στην περιοχή). Επίσης αποφασίστηκε και η αποστολή επιπλέον 13 τεθωρακισμένων οχημάτων στην κυβέρνηση του Λιβάνου προφανώς για την αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ και όχι του σιωνιστή εισβολέα. Και αφού η εμπόλεμη κατάσταση στο Ιράν ούτε, πολύ περισσότερο, στον Λίβανο έχει μεταβληθεί, η απόφαση αποτελεί άλλη μια χειρονομία καλής θέλησης και εξευμενισμού προς την Άγκυρα, που είχε εξοργιστεί με τον εξοπλισμό των νησιών και των ελληνικών συνόρων και απαιτούσε την άμεση απόσυρση των Patriot. Αντίθετες εκτιμήσεις για τις «γεωπολιτικές συνθήκες» φαίνεται να έχει το γερμανικό υπουργείο Άμυνας, το οποίο ανακοίνωσε την απόφασή του να αναπτύξει μια συστοιχία αντιαεροπορικής άμυνας Patriot στην Τουρκία, με τη συνοδεία 150 στρατιωτών.
Ο Μητσοτάκης υποβαθμίζει το ζήτημα, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο και για να αποφύγει τις όποιες διαρροές, που δημιουργούνται για τα εθνικά θέματα, από την εκλογική δεξαμενή της ΝΔ. Είναι χαρακτηριστικές οι ανησυχίες του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών της ΝΔ, Βαληνάκη, ο οποίος σε ανάρτησή του σχετικά με τη «δια νόμου προσάρτηση» των νησιών στα Δωδεκάνησα και το Αν. Αιγαίο χαρακτηρίζει ως «αδιανόητα αυτοκαταστροφικές αντιδράσεις» τις κυβερνητικές εκτιμήσεις ότι οι τουρκικές κινήσεις γίνονται για «εσωτερική κατανάλωση» και ότι «δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα».
«Δύσκολες» εξελίξεις στο Κυπριακό
Καθώς αύριο, 24 Μάη, (σ.σ. σήμερα) διεξάγονται στην Κύπρο βουλευτικές εκλογές, οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ο δεξιός ΔΗΣΥ και το ψευτοαριστερό ΑΚΕΛ διαγκωνίζονται για την πρώτη και δεύτερη θέση, με μειωμένα όμως τα ποσοστά τους και το φασιστικό ΕΛΑΜ να καταλαμβάνει την τρίτη θέση ξεπερνώντας το ΔΗΚΟ.
Στο μεταξύ ο Κύπριος πρόεδρος, Χριστοδουλίδης, σπεύδει για στήριξη του Μητσοτάκη στο συνέδριο της ΝΔ και εκφωνεί γενικόλογη ομιλία στην ολομέλεια της ελληνικής Βουλής σπέρνοντας αυταπάτες, για μια ακόμα φορά, για τον δήθεν ευνοϊκό ρόλο της ΕΕ στο Κυπριακό. Ισχυρίστηκε ότι το ευρωενωσιακό δίκαιο «μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για επίλυση του Κυπριακού, αλλά και ως η σημαντικότερη ασφαλιστική δικλίδα για εφαρμογή μιας λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού».
Αυτές οι απέλπιδες προσδοκίες καλλιεργούνται την ώρα που, όπως ο ίδιος αποκάλυψε, ο γγ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες τον ενημέρωσε ότι μετά από πρόσφατη συνάντηση που είχε με τον Ερντογάν, «βρίσκεται σε εξέλιξη μια νέα πρωτοβουλία, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας», που «θα οδηγήσει σε εξελίξεις» και «θα κληθούμε όλοι μας -εγώ πρώτος έχω την ευθύνη- να λάβουμε σημαντικές και ενδεχομένως δύσκολες αποφάσεις». Πρόσθεσε ότι στο Κυπριακό «κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το κλειδί είναι στην Τουρκία».
πηγή: Λαϊκός Δρόμος