Λίγες μόλις ημέρες μετά τη συνάντησή του με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ υποδέχεται στο Πεκίνο τον Βλαντίμιρ Πούτιν Ταυτόχρονα όμως, η επίσκεψη Πούτιν αναδεικνύει και την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση της Κίνας. Πριν από λίγα χρόνια, η Ουάσιγκτον πίστευε ότι μπορούσε να περιορίσει ταυτόχρονα και τη Ρωσία και την Κίνα μέσω οικονομικής πίεσης, τεχνολογικών περιορισμών και στρατιωτικής ισχύος. Σήμερα όμως, το Πεκίνο δείχνει να αισθάνεται όλο και πιο άνετα στον ρόλο της ανερχόμενης υπερδύναμης Η κινεζική ηγεσία θεωρεί ότι η αμερικανική στρατηγική έχει αρχίσει να παράγει τα αντίθετα αποτελέσματα από εκείνα που επιδίωκε. Οι κυρώσεις και οι τεχνολογικοί αποκλεισμοί επιτάχυναν τη στροφή της Κίνας προς την τεχνολογική αυτάρκεια. Ο εμπορικός πόλεμος δεν ανέκοψε τη βιομηχανική της άνοδο. Και ο πόλεμος με το Ιράν αποκάλυψε, στα μάτια πολλών Κινέζων αναλυτών, τα όρια της ισχύος των ΗΠΑ αλλά και της δυνατότητας τους να διαχειρίζονται ταυτόχρονα πολλαπλά μέτωπα υψηλής έντασης. Γι’ αυτό και η κινεζική στρατηγική μοιάζει να ποντάρει όλο και περισσότερο στον χρόνο. Ο Σι δεν δείχνει να βιάζεται ούτε για ρήξη ούτε για συμφιλίωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αντίθετα, επιχειρεί να «διαχειριστεί» την Ουάσιγκτον μέσα από διαδοχικές συνόδους, εύθραυστες εμπορικές ανακωχές και στοιχειώδεις συμφωνίες συνεννόησης, καθυστερώντας όσο μπορεί μια άμεση μετωπική σύγκρουση. Και ίσως ακριβώς εκεί να βρίσκεται το πραγματικό μήνυμα της διαδοχικής παρουσίας Τραμπ και Πούτιν στο Πεκίνο. Οχι απλώς ότι η Κίνα συνομιλεί ταυτόχρονα και με τους δύο, αλλά ότι θεωρεί πλέον πως έχει την άνεση να το κάνει χωρίς να χρειάζεται να επιλέξει στρατόπεδο.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .