Η ιστορία είναι παλιά αλλά όχι και τόσο. Δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερα χρόνια. Και όσα συμβαίνουν εφέτος τον Μάιο στο κομματικό μας τοπίο, με επίκεντρο τη Βόρεια Ελλάδα, αποκτούν ένα άρωμα «déjà vu on steroids». Μιας, σε ελεύθερη μετάφραση, επανάληψης σε υπερενισχυμένη εκδοχή.
Το σκηνικό που διαμορφώνεται δεν αφορά όμως μόνον τον χώρο στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Αφορά και την ίδια τη ΝΔ και πρόσωπα με βαριά ονόματα εντός και εκτός του κόμματος τα οποία δεν θέλουν να βλέπουν ούτε ζωγραφιστό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Είναι προφανές ότι η όλη συζήτηση που έχει ανοίξει μετά τις Ευρωεκλογές του 2024 (που αποδυνάμωσαν την εσωκομματική κυριαρχία Μητσοτάκη) για την εξωτερική πολιτική μας δεν αφορά μόνο όσους εκφράζουν δημόσια τη διαφωνία τους με τον κ. Μητσοτάκη. Αφορά και τη Ρωσία η οποία έχει δημόσια εκφραστεί εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης μετά τη στήριξη της Ουκρανίας και όχι του εισβολέα, το 2022.
Πρόσωπο που παρακολουθεί τις διεργασίες που εξελίσσονται στη Βόρεια Ελλάδα και στο εκκλησιαστικό πεδίο της, εκτιμά μιλώντας στο Protagon ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση μπορεί να αποκτήσει χαρακτηριστικά πολύ διαφορετικά από εκείνα του 2023. Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος δεν θεωρεί απίθανη μια προσπάθεια πολιτικής ανασύνθεσης με γεωπολιτικές διαστάσεις που θα τέμνονται σε ένα κοινό σημείο.
Το βέβαιο, είναι ότι, πρώτον, το πολιτικό παιχνίδι για τις εθνικές εκλογές έχει ήδη αρχίσει με όλες τις διαστάσεις του απελευθερωμένες. Και ότι, από την άλλη, στην Εκκλησία της Ελλάδος, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στον Αγιον Ορος υπάρχουν ισχυρές και υγιείς δυνάμεις που έχουν μια και μοναδική αναφορά: το έθνος των Ελλήνων.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News


