Ιδιαίτερα ηχηρή παρέμβαση για την ελληνική γλώσσα, την κλασική παιδεία αλλά και την προέλευση του ελληνικού αλφαβήτου πραγματοποίησε στη Βουλή των Ελλήνων ο ακαδημαϊκός και πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Αντώνιος Ν. Κουνάδης, στο πλαίσιο εκδήλωσης αφιερωμένης στην Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Σχετικά Άρθρα
Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2026 υπό τη συνδιοργάνωση της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς, αποτέλεσε την πρώτη επίσημη διοργάνωση μετά την απόφαση της UNESCO να καθιερώσει την 9η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Ο Αντώνιος Κουνάδης χαρακτήρισε την απόφαση της UNESCO «ιδιαίτερα υψηλή διάκριση για τη χώρα μας», επισημαίνοντας ότι πρόκειται για αναγνώριση της αρχαιότητας, της διαχρονίας, της δομής και της μοναδικότητας της ελληνικής γλώσσας.
Παράλληλα εξήρε τη συμβολή του πρώην υπουργού και Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας στην UNESCO, Γιώργου Κουμουτσάκου, τονίζοντας ότι η διεθνής αυτή επιτυχία επετεύχθη έπειτα από «άοκνες, πολυετείς και μεθοδικές προσπάθειες».
Ωστόσο, ο πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών δεν περιορίστηκε στον πανηγυρικό χαρακτήρα της εκδήλωσης. Αντιθέτως, εξέπεμψε έντονο σήμα κινδύνου για τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής γλώσσας.
Όπως είπε χαρακτηριστικά, η λεξιπενία των νέων έχει φτάσει σε «απίστευτα χαμηλό σημείο», ενώ κατήγγειλε την κυριαρχία των greeklish, των σολοικισμών, των βαρβαρισμών και της κακοποίησης της γλώσσας ακόμη και από τα μέσα ενημέρωσης.
«Η διαφύλαξη της γλώσσας μας είναι υπόθεση όλων μας», υπογράμμισε, κάνοντας λόγο για αυξανόμενη χρήση ξένων όρων και ξενόγλωσσων επιγραφών, τις οποίες χαρακτήρισε ακόμη και «κατάφωρα παράνομες».
Στην ομιλία του παρουσίασε εκτενώς νέες θεωρήσεις για την προέλευση και την ηλικία του ελληνικού αλφαβήτου, επικαλούμενος σύγχρονα αρχαιολογικά, ιστορικά και γενετικά δεδομένα.
Ο Αντώνιος Κουνάδης αναφέρθηκε σε ανασκαφικά ευρήματα στη Θήρα, αλλά και σε μαρτυρίες του Ηροδότου, υποστηρίζοντας ότι υπήρχε ελληνική αλφαβητική γραφή ήδη πριν από τον 12ο αιώνα π.Χ.
Μάλιστα επικαλέστηκε διεθνείς ερευνητές και πανεπιστημιακούς — μεταξύ αυτών τους F.M. Cross, C. Ruijgh, J. Naveh και τη Δρ. W. Waal του Πανεπιστημίου Leiden — οι οποίοι αμφισβητούν τη λεγόμενη «κρατούσα άποψη» ότι οι Έλληνες έλαβαν το αλφάβητο από τους Φοίνικες.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του σε πρόσφατη δημοσίευση του περιοδικού Nature το 2025, σύμφωνα με την οποία γενετικά δεδομένα από 210 σκελετούς σε φοινικικούς αρχαιολογικούς χώρους έδειξαν ότι οι τότε Φοίνικες είχαν ελληνική καταγωγή.
Ο ακαδημαϊκός υποστήριξε ότι το φοινικικό σύστημα γραφής δεν αποτελούσε πραγματικό αλφάβητο, καθώς δεν περιείχε φωνήεντα, ενώ υπενθύμισε ότι ακόμη και οι Ventris και Chadwick θεωρούσαν τη Γραμμική Β πρόγονο του ελληνικού αλφαβήτου.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η θεωρία περί «φοινικικής» ή «σημιτικής» προέλευσης του ελληνικού αλφαβήτου βασίστηκε σε επιγραφές που χρονολογούνται περί το 950 π.Χ., δηλαδή μεταγενέστερες της ελληνικής αλφαβητικής γραφής.
Ο Αντώνιος Κουνάδης συνέδεσε ευθέως το ζήτημα της γλώσσας με τη σημερινή κρίση της χώρας, χαρακτηρίζοντας τη σύγχρονη κατάσταση ως «κρίση θεσμών και αξιών», που οφείλεται — όπως είπε — στο σοβαρό έλλειμμα ανθρωπιστικής παιδείας.
«Σήμερα είναι περισσότερο παρά ποτέ αναγκαία η αναβάθμιση της κλασικής παιδείας», υπογράμμισε, τονίζοντας ότι η γλώσσα αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο της.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, επικαλέστηκε τον Νίκο Καζαντζάκη, λέγοντας ότι «η γλώσσα είναι η αληθινή πατρίδα ενός λαού» και προειδοποίησε:
«Αν χαθεί η γλώσσα ενός λαού, χάνεται και ο λαός μαζί της».