Ανακαλώντας την πρώτη τους γνωριμία στο Εκλογοδικείο, ο κ. Σωτηρέλης σημείωσε ότι του έκαναν αμέσως εντύπωση η προσήνεια, η ευγένεια και, κυρίως, ο σεβασμός του Γιώργου Σταυρόπουλου στην «ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής βούλησης», όπως την επιτάσσει το Σύνταγμα. Αργότερα, όταν τον γνώρισε ως πρόεδρο του Τρίτου Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, διαπίστωσε, όπως ανέφερε, ότι ήταν «ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη στάση του Γιώργου Σταυρόπουλου απέναντι στον δικαστικό συνδικαλισμό και τις δικαστικές ενώσεις. Όπως είπε, ο συγγραφέας είναι θετικός απέναντι στις δικαστικές ενώσεις, ταυτόχρονα όμως τονίζει κάτι που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο: την ανάγκη νηφαλιότητας. Οι «εμπρηστικές δηλώσεις» ενώσεων δικαστικών λειτουργών, καθώς και οι ανακοινώσεις στις οποίες δικαστές στρέφονται εναντίον άλλων δικαστών, δεν συμβάλλουν, όπως σημείωσε, στην εμπέδωση της εμπιστοσύνης του κοινού προς τη Δικαιοσύνη. Αυτό που απαιτείται, όπως είπε, είναι να διαχυθεί «μια άλλη νοοτροπία ζωής» σε μια κοινωνία κουρασμένη και απογοητευμένη από κακές πρακτικές που συχνά εκπορεύονται από πάνω. Σε αυτή την προοπτική, ο κ. Σταυρόπουλος έστρεψε το βλέμμα στη νεότερη γενιά, την οποία χαρακτήρισε ελπίδα για μια αποτελεσματική διέξοδο από τη σημερινή δυστοπία. «Ας την αφήσουμε να αναπτύξει τα αποτελεσματικά της αντισώματα», κατέληξε.