«Δεν έγινα μάνα. Διαβάστε: Έφη Αχτσιόγλου για γιορτή της μητέρας: “Δεν χρειάζονται μόνο λόγια συμπάθειας μία φορά τον χρόνο” – “Το κοινωνικό κράτος να αποτελεί πυλώνα στήριξης” (Εικόνα)Η ανάρτησή της:
«Δεν έγινα μάνα.
Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πάνω μου εκείνο το αόρατο βάρος που δεν λέγεται αλλά επιβάλλεται: ότι η αξία μιας γυναίκας περνά από τη μητρότητα, σαν μοναδική μορφή νομιμοποίησης της ύπαρξής της. Σαν να μην αρκεί το σώμα της να της ανήκει — πρέπει και να αποδείξει τι “έγινε” με αυτό.Αλλά εγώ μεγάλωσα βλέποντας τη μάνα μου.Και αυτό έχει σημασία: όχι ως θεωρία, αλλά ως εμπειρία. Εκείνη έζησε μέσα σε περιορισμούς, μέσα σε “πρέπει”, μέσα σε μια ζωή που συχνά ζητούσε άδεια για να προχωρήσει. Κι όμως, μέσα από αυτό, μου έμαθε το αντίθετο. Εμένα με έμαθε να μη ζητάω άδεια. Να στέκομαι, να αποφασίζω, να υπάρχω χωρίς να απολογούμαι.
Χρειάζεται “έτσι είναι”, “έτσι πρέπει”, “θα καταλάβεις όταν γίνεις μάνα”. Χρειάζεται τη μετατροπή της επιλογής σε υποχρέωση και της επιθυμίας σε ηθική υποχρέωση.
Υπάρχουν γυναίκες που δεν έγιναν και δεν όφειλαν να γίνουν.
Υπάρχουν γυναίκες που επέλεξαν την άμβλωση χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν.
Όχι ως θεωρία, αλλά ως ζωντανή, ζεστή παρουσία. Μια γυναίκα που έζησε μέσα σε περιορισμούς αλλά ποτέ δεν έπαψε να δίνει χώρο στους άλλους — στις φίλες μου, σε μένα, σε όποια γυναίκα βρισκόταν δίπλα της και χρειαζόταν στήριξη χωρίς όρους. Από εκείνη έμαθα ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο να την κατακτάς για τον εαυτό σου, αλλά και να τη μεταδίδεις ήσυχα στους άλλους.
Σε όσες έγιναν μητέρες,
σε όσες δεν έγιναν,
σε όσες στάθηκαν απέναντι στις πιέσεις χωρίς να τις εξηγήσουν,
σε όσες πήραν δύσκολες αποφάσεις,
σε όσες έζησαν με τους δικούς τους όρους,
και σε όσες δεν είναι πια εδώ αλλά άνοιξαν τον χώρο για να μπορούμε εμείς να στεκόμαστε χωρίς άδεια».
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Παραπολιτικά Ειδήσεις .