Το κόστος εργασίας υπολογίζεται με δύο βασικές συνιστώσες που είναι οι μισθοί και τα ημερομίσθια, σε συνδυασμό με το λεγόμενο μη μισθολογικό κόστος, όπως για παράδειγμα οι κοινωνικές εισφορές των εργοδοτών.Η βασική επιλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι αυξήσεις – ψίχουλα με παράλληλη μείωση των εισφορών των εργοδοτώ ν, δηλαδή, του μη μισθολογικού κόστους.
Έχει ανακοινώσει ότι οι ασφαλιστικές εισφορές έχουν ήδη μειωθεί κατά 5,4 ποσοστιαίες μονάδες από το 2019 και ότι προβλέπεται επιπλέον μείωση 0,5 μονάδας το 2027 .
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμφωνεί απόλυτα με τον ΣΕΒ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΣΕΒ κινείται σε μια γραμμή «όχι απλώς αυξήσεις μισθών, αλλά αυξήσεις με παραγωγικότητα και μείωση μη μισθολογικού κόστους».
Η τελευταία καθαρή αναφορά έγινε στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών 2026. Εκεί ο ΣΕΒ διατύπωσε την πάγια θέση του ότι χρειάζεται μείωση του κόστους παραγωγής και του μη μισθολογικού κόστους εργασίας, δηλαδή των επιβαρύνσεων που πληρώνει ο εργοδότης πέρα από τον μισθό, όπως ασφαλιστικές εισφορές κ.λπ.
Η προοπτική για νέα μείωση του μη μισθολογικού κόστους σε συνδυασμό με αυξήσεις – χαρτζιλίκι είναι η απόλυτη συνταγή για την περαιτέρω εξαθλίωση των εργαζομένων αλλά και των ασφαλιστικών ταμείων.
