Η λεγόμενη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ ή, με άλλα λόγια, η προσπάθεια του Νίκου Ανδρουλάκη να πείσει ότι υπάρχει ένα ρεύμα που ωθεί στελέχη τα οποία είχαν απομακρυνθεί ή άλλα που αναζητούν πολιτική στέγη, να σπεύδουν να «καταταγούν» εν όψει εκλογών, δεν φαίνεται να εξελίσσεται ανέφελα.
Σχετικά Άρθρα
Κατά κανόνα, τα στελέχη αυτά προέρχονται από το ΣΥΡΙΖΑ και τις παραφυάδες του, αν και κατά μείζονα λόγο είναι πρόσωπα που το 2014-2015 είχαν εγκαταλείψει το βυθιζόμενο σκάφος του ΠΑΣΟΚ, παρασυρόμενα από τη μαζική φυγή και των ψηφοφόρων του.
Οσο εξελίσσεται η διαδικασία αυτή βρίσκουν ευκαιρία να ενταχθούν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πολλοί και διάφοροι. Από τον Νικόλα Φαραντούρη και τον Μάρκο Μπόλαρη, μέχρι τους (υπό συζήτηση) Νίνα Κασιμάτη και Ευάγγελο Αποστολάκη.
Δεν φαίνεται όμως να επικρατεί μία γενική αποδοχή για όλους και όλες. Και υπό αυτήν την έννοια, μάλλον σύντομα θα τεθεί και δημοσίως το ερώτημα: τι ΠΑΣΟΚ θέλουν εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη και τα πέριξ;
Ο πολιτικός ρεαλισμός (ή κυνισμός) λέει ότι όσο πλησιάζουν οι εκλογές, ένα κόμμα που ισχυρίζεται μάλιστα ότι διεκδικεί την νίκη, μαζεύει τα πάντα, όποιον και όποιαν περνά έξω από την πόρτα. Αυτό μπορεί όμως να οδηγήσει σε προβλήματα.
Την ίδια στιγμή, ο πολιτικός ρομαντισμός προτείνει μια αξιολόγηση και μια διαδικασία διαλογής προσώπων. Υπάρχει όμως και ο Τσίπρας που καραδοκεί και λογικά θα κοιτάξει και αυτός να στρατολογήσει όποιαν και όποιον μπορέσει.
Κάπου στο ενδιάμεσο επιδρούν οι εσωτερικοί συσχετισμοί, τα προηγούμενα μεταξύ των «συντρόφων» και η λογική ότι δεν μπορεί να δίνεται άφεση αμαρτιών άνευ όρων σε όσους και όσες εγκατέλειψαν το κόμμα στα δύσκολα, «πέτρινα χρόνια». Εξ ου και υπάρχει η σκέψη να γίνονται αποδεκτές οι επιστροφές στελεχών που με κάποιον τρόπο θα πουν το «ήμαρτον» και θα δώσουν όρκο κομματικής νομιμοφροσύνης.
Ενα όνομα που τις τελευταίες ημέρες πυροδοτεί αντιδράσεις και φανερώνει ότι η διεύρυνση ίσως και να προξενεί σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει, είναι αυτό της Θεοδώρας Τζάκρη.
Η επιστροφή της στο ΠΑΣΟΚ συζητείται, όμως φαίνεται ότι ενοχλεί – ίσως και όχι αδικαιολόγητα.
Διαφωνεί με την συγκεκριμένη επιλογή η πλευρά του Παύλου Γερουλάνου. Η προσκείμενη σε αυτόν Εφη Χαλάτση, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, δεν το έκρυψε. Επισήμανε, μιλώντας στο όργανο, ότι ο όρος που τέθηκε από τον Νίκο Ανδρουλάκη για ανώτατο όριο κοινοβουλευτικών θητειών στα 20 χρόνια, δεν μπορεί να ισχύει μόνο για τον Χάρη Καστανίδη.
Σαφές το υπονοούμενο, η Θεοδώρα Τζάκρη εκλέγεται στην Πέλλα, είτε με το ΠΑΣΟΚ, είτε με το ΣΥΡΙΖΑ, από το 2004.
Φέρνει όμως μαζί της και περίπου 11.500 σταυρούς. Κοιτάς – ως ΠΑΣΟΚ – να τους μαζέψεις, ή αποφασίζεις ότι είσαι υπεράνω;
Σε αυτά τα σκληρά διλήμματα θα πρέπει να απαντήσει ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News