Ένας χρόνος κλείνει από την σύναξη ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων στο Μαξίμου όπου ο πρωθυπουργός τους ενθάρρυνε να εξετάσουν την δυνατότητα επενδύσεων στον χώρο της αμυντικής βιομηχανίας η οποία σε ευρωπαϊκό επίπεδο αποκτά νέες διαστάσεις λόγω των πολέμων και της αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή.
Σχετικά Άρθρα
Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων -μια με δυό το πολύ- επι της ουσίας καμία άλλη ουσιαστική επένδυση δεν έχει γίνει. Ωστόσο από εκδηλούμενο «ενδιαφέρον» άλλο τίποτα… Όλη η κινητικότητα ξεκινάει και καταλήγει σ´ έναν ανούσιο χαρτοπόλεμο, σε υπογραφές MoU χωρίς αντίκρισμα.
Βεβαίως οι πόλεμοι στην Ουκρανία και την Μ. Ανατολή αλλά και η συζήτηση που έχει ξεκινήσει στις Βρυξέλλες για την ανάγκη αυτοάμυνας της γηραιάς ηπείρου και ανασύσταση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, εδώ στην Ελλάδα ξύπνησαν μνήμες από την «χρυσή δεκαετία» 1996-2006.
Αρκετοί είναι αυτοί στο επιχειρηματικό στερέωμα – κυρίως γόνοι 2ης και 3ης γενιάς- που αναζητούν το εύκολο κέρδος και ονειρεύονται να μπουν στα… όπλα!
Ο συλλογισμός τους απλοϊκός: Γιατί ο Λιακουνάκος, ο Κομνόπουλος, ο Δαλέζιος, ο Ευσταθίου, ο Δαφέρμος μπόρεσαν τον προηγούμενο αιώνα να πρωταγωνιστήσουν ως αντιπρόσωποι, μεσάζοντες και μεταφορείς και όχι εμείς ΤΩΡΑ…
Ατζέντηδες θέλουν να γίνουν τα παιδιά και όχι παραγωγοί αμυντικών συστημάτων, αυτό δηλαδή που αποτελεί ευρωπαϊκό διακύβευμα …
Οι γόνοι σε πρώτη φάση ονειρεύονται να κάνουν γιούργια στον νταβλά με τα κουλούρια και να βάλουν χέρι στα 150 δις που αναμένεται να διαχειριστεί το ευρωπαϊκό εργαλείο SAFE (Security Action for Europe)!
Και επειδή είναι ανίδεοι προσλαμβάνουν στην ζούλα απόστρατους που τα τελευταία χρόνια έχουν υπηρετήσει στη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών και οι οποίοι σε γενικές γραμμές γνωρίζουν τα κατατόπια και τα κόλπα της αγοράς . Δηλαδή προσλαμβάνουν «νταραβεριτζήδες» και όχι «μυαλά» από τον χώρο της έρευνας και της τεχνολογίας διότι ΔΕΝ έχουν σκοπό να παράξουν αμυντικά υλικά!
Οι κληρονόμοι με τις πλάτες και τα βαριά οικογενειακά ονόματα καθώς και με την υπόδειξη των αποστράτων που έχουν στην δούλεψη τους και οι οποίοι γνωρίζουν εκ των έσω τις πραγματικές εξοπλιστικές ανάγκες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων , σπεύδουν και χτυπάνε απευθείας τις πόρτες των κατασκευαστικών εταιριών και ζητάνε συνεργασία μαζί τους για την προώθηση των προϊόντων τους στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.
Και εδώ αρχίζουν τα ρεζιλίκια… «Καλώς τα παιδιά» τους λένε οι ξένοι και αρχίζουν τις ερωτήσεις:
-Τι σχέση έχετε με τον χώρο της αμυντικής βιομηχανίας; Οι εταιρείες -Όμιλοι των προγόνων σας (γονέων και παππούδων) τι παράγουν;
Οι απαντήσεις στις παραπάνω δύο ερωτήσεις καθορίζουν τους άξονες της συζήτησης.
– Γιατί θέλετε να εμπλακείτε με την αμυντική βιομηχανία;
– Είστε διατεθειμένοι να επενδύσετε στον χώρο; Οι απαντήσεις αμφιλεγόμενες. Το «στριπίζ» έχει ήδη ολοκληρωθεί!
Για να γίνει σαφές όποια εκ των μεγάλων εταίρων – κυρίως κατασκευαστικές και ενεργειακές – χτυπάει την πόρτα μιας αμυντικής βιομηχανίας δεν σημάνει ότι αυτόματα υπογράφει MoU μαζί της.
Οι ξένοι Οίκοι περνάνε από κρησάρα τους ενδιαφερόμενους και πρωτίστως ζητάνε την γνώμη του Μαξίμου όπου επί της ουσίας εκείνο αποφασίζει ποιος θα συνεργαστεί με ποιον για να γίνει μια δουλειά… Όλες οι υπόλοιπες «στρατηγικές συνεργασίες» που ανακοινώνονται αλλά δεν έχουν την ευλογία Μαξίμου παραμένουν στις βαρύγδουπες ανακοινώσεις…
Σήμερα ο επιχειρηματικός χώρος που προσδοκά να επεκταθεί και στην Άμυνα μοιάζει με μπιλιάρδο που η μία καραμπόλα διαδέχεται την άλλη…
Δείτε μερικές απ αυτές:
Για την ανανέωση του στόλου των οχημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων έχει προκριθεί η Ιταλική Leonardo S.p.A. Στην Ελλάδα ο Ιταλικός Όμιλος πρωτοεμφανίστηκε αλαμπρατσέτα με τον Όμιλο Συγγελίδη ο οποίος όμως δεν διαθέτει παραγωγική βάση. Οι Ιταλοί για να πάρουν την δουλειά έπρεπε να συνεργαστούν με κάποια ελληνική βιομηχανία παραγωγής οχημάτων. Επομένως είχε να επιλέξει ανάμεσα στην ακμάζουσα Metlen Energy και την διαλυμένη ΕΛΒΟ. Ως λογική συνέπεια η Leonardo υπέγραψε με την Metlen και όχι με την ΕΛΒΟ που θεωρούσε βέβαιο ότι θα πάρει το δακτυλίδι από το Μαξίμου.
Προχτές η ΕΛΒΟ αυτοαποκαλούμενη «κορυφαίος κατασκευαστής» εξειδικευμένων στρατιωτικών και πολιτικών οχημάτων στην Ελλάδα ανακοίνωσε την έναρξη στρατηγικής συνεργασίας με τον Όμιλο Κοπελούζου με στόχο όπως αναγράφεται την ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και την υποστήριξη των επιχειρησιακών αναγκών των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Γενικά και αόριστα η ανακοίνωση της ΕΛΒΟ αναφέρει ότι «η συνεργασία εστιάζει στην ανάπτυξη και αναβάθμιση στρατιωτικών και προηγμένων αμυντικών κατασκευών, αξιοποιώντας την παραγωγική βάση και την τεχνογνωσία της ΕΛΒΟ, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη εμπειρία του Ομίλου Κοπελούζου σε σύνθετα, απαιτητικά έργα υψηλής τεχνολογίας και υποδομών».
Αξιοπρόσεκτο είναι ότι η ανακοίνωση του γάμου ΕΛΒΟ – Κοπελούζου γίνεται σε μια στιγμή που ο Όμιλος Κοπελούζου επεδίωκε συνεργασία με την Rheinmetall τον κολοσσό της βαριάς γερμανικής αμυντικής βιομηχανίας, όμως οι πληροφορίες λένε ότι η Rheinmetall είναι έτοιμη να ανακοινώσει στην DEFEA συνεργασία με την ελληνική κατασκευαστική εταιρία ΤΕΡΝΑ η οποία έχει ήδη υπογράψει MoU με την αμερικανική Airbus για την διεκδίκηση του δορυφορικού προγράμματος της ΥΠΑ. Με την Airbus επεδίωκε στρατηγική συνεργασία και η Metlen Energy.
Επομένως η ΤΕΡΝΑ που μπαίνει δυναμικά στα νερά (ΕΥΔΑΠ) διεκδικώντας συμμετοχή στα δύο κορυφαία κατασκευαστικά έργα του 21ου Αιώνα, το έργο Εύρυτος για την επαρκή υδροδότηση της Αττικής και την πράσινη ανάπλαση της Ψυτάλλειας, τώρα καλείται με την Airbus να βρεθούν ανταγωνιστικά με το γαλλικό λόμπυ της Thales που επι μισό αιώνα ελέγχει τις προμήθειες στην ΥΠΑ.