Τι ρόλο;

«Φιρμάνι» προς τις πολεμικές βιομηχανίες για επιτάχυνση της παραγωγής όπλων έβγαλε το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ, και αυτές …άλλο που δεν θέλανε. Επικαλούμενο την «παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης», το κράτος – δολοφόνος ζητά από τα μεγαθήρια «Israel Aerospace Industries», «Rafael Advanced Defense Systems», «Elbit Systems» και «Tomer» να βάλουν στο φουλ τις μηχανές, προκειμένου να επιτευχθεί «μεγαλύτερη αυτάρκεια» μπροστά σε «πιθανά πολεμικά σενάρια». Η εντολή αυτή δεν είναι μόνο επιβεβαίωση της προετοιμασίας για κλιμάκωση και γενίκευση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, αλλά και έμμεση ομολογία ότι η πορεία των συγκρούσεων μέχρι σήμερα έχει εξαντλήσει τα πυρομαχικά του Ισραήλ, στην προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα αντίποινα του Ιράν, παρά το γεγονός ότι έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ στην παραγωγή οπλικών συστημάτων τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με το υπουργείο Αμυνας. Οι εύθραυστες «εκεχειρίες» του ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν είναι παρά μια ανάπαυλα ανασύνταξης και προετοιμασίας για τα επόμενα επεισόδια της στρατιωτικής σύγκρουσης, που δυναμώνει με θύματα τους λαούς, στο φόντο ανειρήνευτων ανταγωνισμών. Προκύπτει πάντως ένα σοβαρό ερώτημα: Η ελληνική πολεμική βιομηχανία τι ρόλο παίζει στην αναπλήρωση των πυρομαχικών του Ισραήλ, με δεδομένες τις συμπράξεις με ισραηλινά μονοπώλια και τη στρατηγική σχέση των δύο κρατών;