Από την αρχή του πολέμου των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν η κυβέρνηση της ΝΔ έχει σύρει τη χώρα πίσω από τους σχεδιασμούς των αμερικανών ιμπεριαλιστών και των ισραηλινών σιωνιστών. Η πολιτική εμπλοκής στον πόλεμο έχει επιβεβαιωθεί ξανά και ξανά. Πρώτα ήταν η αποστολή της φρεγάτας Κίμων στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και στην Κύπρο, μαζί με την αποστολή των F16 στην Κύπρο. Στη συνέχεια ήταν η χρησιμοποίηση της ελληνικής συστοιχίας patriot στη Σαουδική Αραβία για την κατάρριψη ιρανικών πυραύλων, γεγονός που, όπως ανερυθρίαστα δήλωσε ο Δένδιας, «προστατεύει το επίπεδο ζωής των ελλήνων και ευρωπαίων πολιτών».
Σχετικά Άρθρα
Τελευταία επεισόδια αυτής της πολιτικής αποτελούν οι δηλώσεις Μητσοτάκη για τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στο Λίβανο που ισοπεδώνουν τη χώρα, δολοφονούν χιλιάδες και εκτοπίζουν κοντά ένα εκατομμύριο Λιβανέζους. Με έναν απίστευτο κυνισμό ο πρωθυπουργός δήλωσε στο CNN ότι «η ισραηλινή επίθεση αυτή τη στιγμή είναι εντελώς αντιπαραγωγική». Την ώρα δηλαδή που το Ισραήλ πραγματοποιούσε τη μεγαλύτερη επίθεση από την αρχή του πολέμου με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, διαπράττοντας εγκλήματα πολέμου, ισοπεδώνοντας ολόκληρες κατοικημένες εκτάσεις και θάβοντας κάτω από τα ερείπια αμάχους, αντί ο Μητσοτάκης να καταδικάσει τις σφαγές των σιωνιστών, τις χαρακτήρισε αντιπαραγωγικές. Έσπευσε μάλιστα να συμπληρώσει πως «το μόνο που καταφέρνει το Ισραήλ είναι να δίνει στην Χεζμπολάχ, η οποία έχει ήδη σημαντικά αποδυναμωθεί, νέα πνοή» και πως «αυτό δεν είναι προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον του Ισραήλ». Μπροστά στον όλεθρο και το θάνατο που σπέρνει η φονική πολεμική μηχανή του Ισραήλ ο Μητσοτάκης κοιτά τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του κράτους-τρομοκράτη.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και αν το επικαλείται δημαγωγικά, στην πραγματικότητα αδιαφορεί για το διεθνές δίκαιο. Άλλωστε και στην αρχή του χρόνου, μετά την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της Μαδούρο, ο Μητσοτάκης είχε δηλώσει πως δεν ήταν τότε «η ώρα να μιλήσουμε για το διεθνές δίκαιο». Αυτό είναι το κυβερνητικό αφήγημα της «σωστής πλευράς της ιστορίας» του Μητσοτάκη. Η πλήρης ευθυγράμμιση με τις ιμπεριαλιστικές προσταγές, το κουρέλιασμα κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και η μετατροπή της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο των Αμερικανών.
Άλλωστε αυτά αποτυπώνονται και στις τοποθετήσεις Μητσοτάκη στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών. «Αν πιστεύουμε ότι θα γίνουμε σοβαρός γεωπολιτικός παίκτης με ωραίες δηλώσεις από τις Βρυξέλλες, αυτό δεν θα μας πάει μακριά». Ο πρωθυπουργός εδώ καλεί στην πράξη σε μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο, αφού μόνο οι «ωραίες δηλώσεις» δεν αρκούν. Την ίδια στιγμή, απηχώντας τα συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, μιλώντας για την κατάσταση στα στενά του Ορμούζ απείλησε πως δεν θα δεχτεί τέλη διέλευσης και θυμίζοντας πώς η Ελλάδα συμμετείχε στην επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ» είπε πως η Ελλάδα θα μπορούσε να συμμετέχει σε αποστολή στα στενά του Ορμούζ εάν «υπάρξει ανάγκη για πολυεθνική δύναμη που θα εποπτεύει την κατάπαυση του πυρός». Σαν κανονικό «παπαγαλάκι» των Αμερικανών δεν δίστασε να αναμασήσει ακόμα και τις διατυπώσεις των κειμένων στρατηγικής Εθνικής ασφάλειας την Ηνωμένων Πολιτειών που μιλάνε για την μεγάλη πρόκληση που αποτελεί η Κίνα, λέγοντας πως «αν δείτε τις προκλήσεις από την Ανατολή, πρέπει να βρούμε τρόπο να δουλεύουμε πιο αποτελεσματικά μαζί».
Οι κυβερνητικές τοποθετήσεις όχι μόνο κάνουν ξεκάθαρη την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο αλλά προμηνύουν τη διάθεση για ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή και ευθυγράμμιση με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Άλλωστε η όλο και μεγαλύτερη μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο δίκτυο βάσεων-πολεμικό ορμητήριο για να εξαπολύουν οι ιμπεριαλιστές τους κατακτητικούς τους σκοπούς αυτό ακριβώς το γεγονός αποτυπώνει. Δεν αποτελεί όμως αυτή η πολιτική κάποια δήθεν γεωστρατηγική αναβάθμιση που ευαγγελίζεται ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της ΝΔ. Αντίθετα την καθιστά στόχο και και τη φέρνει πιο κοντά στη φωτιά του πολέμου, εγκυμονώντας τεράστιους κινδύνους για το λαό και τον τόπο. Δεν πρόκειται για αναβάθμιση της χώρας και του ρόλου της όπως λέει η κυβέρνηση και αναπαράγουν αμάσητα κόμματα που αναφέρονται στην Αριστερά, όπως το ΚΚΕ ή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πρόκειται για ακόμα μεγαλύτερο βάθεμα της πολιτικής της εξάρτησης και για ακόμα μεγαλύτερο σφίξιμο της ιμπεριαλιστικής θηλιάς γύρω από το λαιμό του λαού.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος