Αυτό που συνηθίζω να λέω όμως όταν μιλάμε για την παραπληροφόρηση, τον τοξικό λόγο, είναι ότι «δεν μιλάμε για ένα πρόβλημα, αλλά για μία κρίση». Μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις της εποχής μας και θεωρώ μία από τις μεγαλύτερες μάχες τις οποίες καλούμαστε να δώσουμε.
Κλείσιμο
Οφείλουμε λοιπόν την τεχνολογία, κάθε εργαλείο της, να το χρησιμοποιήσουμε έτσι ώστε εμείς να κερδίσουμε.
Ένα παράδειγμα: Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την τεχνητή νοημοσύνη για fact-checking, μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη για να διαδώσει ένα ψέμα. Εμείς πρέπει να κερδίσουμε σε αυτή τη μάχη.
«Όποιος χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη, είτε για ένα κείμενο, είτε για ένα άρθρο, είτε για οτιδήποτε, να ξέρει ο κόσμος ότι έχει κάνει χρήση αυτού».
Θεωρώ ότι πλατφόρμα η οποία λειτουργεί σε ένα κράτος, χωρίς, πρώτον, να ταυτοποιεί τους χρήστες της και δεύτερον χωρίς υποχρεωτικά να λέει στο χρήστη, όταν ανεβαίνει ένα βίντεο προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, ότι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών.
Το λέω τουλάχιστον ένα χρόνο πριν. Χαίρομαι που το άκουσα και από τον κύριο Παπαστεργίου. Είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας.
Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να ξέρουμε πίσω από κάθε προφίλ, από κάθε ιστοσελίδα, να μπορούμε να μάθουμε αν υπάρξει νομικό θέμα, τέλεση δηλαδή κάποιου ποινικού αδικήματος, ποιος κρύβεται συγκεκριμένα με τα στοιχεία του, όπως ξέρουμε πίσω από το κινητό οποιουδήποτε όταν πάμε να πάρουμε μια κάρτα SIM, έναν αριθμό, ποιος κρύβεται από πίσω. Ένα. Δύο, όπως πολύ σωστά είπε και ο κύριος Ταραντίλης, να ξέρουμε όταν βλέπουμε ένα βίντεο που είναι αποτέλεσμα τεχνητής νοημοσύνης ότι είναι αποτέλεσμα, είτε εν συνόλω είτε εν μέρει της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης. Άρα, μιλάμε για γνώση της πραγματικότητας. Χρησιμοποιώ πολλές φορές ένα απλό παράδειγμα για να καταλάβει ο κόσμος ποιοι ενοχλούνται. Όταν κάνει μια καμπάνια ένα σαφάρι ενημέρωσης ή και ελέγχων η ΑΑΔΕ για το λαθρεμπόριο τσιγάρων, ποιοι θα ενοχληθούν; Οι λαθρέμποροι τσιγάρων. Είναι πάρα πολύ απλό. Η δράση στη ζωή φέρνει αντίδραση. Εδώ καταρχάς μιλάμε για μια πρωτοβουλία που σίγουρα δεν μπορεί να είναι μόνο εθνική. Και στο επιχείρημα «μα, μέχρι πρότινος ποιο πολιτισμένο δημοκρατικό κράτος έχει κάνει μια τέτοια πρόταση;».
Η απάντηση είναι στο age ban. Μέχρι να έρθει η Αυστραλία, δεν υπήρχε ούτε η Αυστραλία. Και στη συνέχεια ήρθε και η Ελλάδα και πολλά άλλα κράτη υιοθετούν αυτήν τη φιλοσοφία.
Και θα πω κάτι. Επειδή μιλάμε πάρα πολύ για τα deepfakes, για την τεχνητή νοημοσύνη, για τα social media, για την τεχνολογία σε σχέση με την παραπληροφόρηση. Είμαι σε έναν ρόλο που έχει πολλά καθημερινά να αντιμετωπίσει κανείς, – του κυβερνητικού εκπροσώπου σχεδόν τρία χρόνια. Και επειδή είμαι και κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης δεύτερης τετραετίας, η βασική μου δουλειά είναι να αποδομώ fake news. Δεν μπορώ να θυμηθώ ένα πολύ μεγάλο από αυτά που προκάλεσε ζήτημα, κρίση, που ήταν αποτέλεσμα της τεχνητής νοημοσύνης. Εννιά στα δέκα ήταν αποτέλεσμα προπαγάνδας άλλων κομμάτων και μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ευτυχώς, όχι των περισσότερων, κάποιων μέσων μαζικής ενημέρωσης που επένδυαν στην παραπληροφόρηση. Πριν από ένα χρόνο και δύο μήνες, το 85% των συμπολιτών μας πίστευαν ότι υπάρχει ένα κίνημα λαθρεμπορίας, με αρχικό «ενορχηστρωτή» αυτού του κινήματος τον πρωθυπουργό της χώρας, όπου «μετακινούσε ένα παράνομο υλικό» και «ευθυνόταν για το θάνατο 57 συνανθρώπων μας», -ένα από τα πιο τραγικά δυστυχήματα στη χώρα. Αυτό όλο το αφήγημα, το αφήγημα του ξυλολίου, των χαμένων βαγονιών, ούτε η τεχνητή νοημοσύνη το έφτιαξε, ούτε προήλθε μέσα από την τεχνολογία, αλλά προήλθε μέσα από τις διαδόσεις, όπως ο αυριανισμός που πολύ σωστά μας θύμισε ο κύριος Χωμενίδης. Επιμένω λοιπόν ότι αυτή η μάχη κρατάει από τα πολύ παλιά, απλά οφείλουμε, όσοι θέλουμε να είμαστε στην άλλη πλευρά της ιστορίας, τα σύγχρονα εργαλεία ένα εκ των οποίων και η τεχνητή νοημοσύνη είναι να τα χρησιμοποιήσουμε εμείς υπέρ μας. Το μαχαίρι, όταν δόθηκε στον άνθρωπο, βοήθησε πάρα πολύ, ούτως ώστε να γίνονται πολλές χειρωνακτικές εργασίες. Κάποιοι το χρησιμοποίησαν όμως για να σκοτώσουν τον συνάνθρωπό τους. Δεν φταίει το μαχαίρι, αλλά ο τρόπος χρήσης του.
«Η μάχη ενάντια στην παραπληροφόρηση είναι ένα βαθύτατα κοινωνικό θέμα»
Είναι βαθύτατα κοινωνικό θέμα. Είναι θέμα υπαρξιακό, είναι ζήτημα επιβίωσης. Είναι πολλές φορές και ζήτημα πολιτικό, ζήτημα δημοκρατίας. Και, κλείνω, είναι, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, και εθνικό. Μην ξεχνάμε τη δήθεν, την υποτιθέμενη, «νεκρή Μαρία» στον Έβρο. Ούτε αυτό ήταν αποτέλεσμα τεχνητής νοημοσύνης. Ήταν αποτέλεσμα διαδόσεων συγκεκριμένων ανθρώπων, οι οποίοι κάνουν αυτή τη δουλειά κατά συρροή. Κατ’ επάγγελμα, κατά συρροή και συνεχώς και αδιαλείπτως. Άρα, είναι μια μάχη που μας αφορά όλους».
