Αν ο πόλεμος στο Ιράν δεν οδηγήσει τελικά στη «νέα Μέση Ανατολή» που οραματιζόταν ο Ντόναλντ Τραμπ, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναδιαμορφώνει ήδη τον γεωπολιτικό χάρτηΟι υπουργοί Εξωτερικών (από αριστερά) Αιγύπτου, Τουρκίας, Σαουδικης Αραβίας, και Πακιστάν, στις 19 Μαρτίου 2026, στο Ριάντ
Αυτό εξηγεί γιατί το Πακιστάν επιμένει στον ρόλο του διαμεσολαβητή. Η διπλωματική του κινητικότητα δεν είναι μόνο ζήτημα διεθνούς κύρους, αλλά και προσπάθεια αποτροπής μιας εξέλιξης που θα το παγιδεύσει σε μια σύγκρουση με πολλαπλά μέτωπα — μια προοπτική που θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική για την ίδια τη χώρα. Και όμως, όσο ο πόλεμος συνεχίζεται, τα περιθώρια στενεύουν.
Ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να μην παράγει τη θεαματική γεωπολιτική ανατροπή που κάποιοι προέβλεπαν. Αλλά ήδη επιταχύνει μια πιο αργή και πιο επίμονη διαδικασία: τη μετατροπή των υφιστάμενων συμμαχιών σε πιο σκληρές και δεσμευτικές γραμμές. Ένα «τόξο» που δεν ανακοινώνεται, αλλά διαμορφώνεται — βήμα προς βήμα — μέσα από συμφωνίες, εξαρτήσεις και επιλογές που γίνονται όλο και πιο δύσκολο να ανατραπούν.
