«Η πολιτική πρέπει να ακολουθεί την κοινωνία», τόνισε η υπουργός Κοινωνικής Προστασίας και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου για το άνοιγμα του προγράμματος «νταντάδες της γειτονιάς» και συμπλήρωσε πως «δεν είναι μια πραγματικότητα ότι η γιαγιά και ο παππούς πολλές φορές προσέχουν το παιδί;». Μιλάνε λες και αυτή η πραγματικότητα έπεσε από τον ουρανό! Ξέρουν καλά πως χιλιάδες οικογένειες μένουν έξω από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς που δεν επαρκούν και πρέπει να χρυσοπληρώσουν ιδιωτικούς σταθμούς. Ξέρουν ότι η κρατική χρηματοδότηση για τη δημιουργία, τον εξοπλισμό και τη μόνιμη στελέχωση δημόσιων δωρεάν βρεφονηπιακών σταθμών είναι πετσοκομμένη από χρόνο σε χρόνο. Τώρα, μάλιστα, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να γενικεύσει την ομηρία των συμβασιούχων σε παιδικούς σταθμούς και ΚΔΑΠ με τις γνωστές συμβάσεις – λάστιχο και τη μισθοδοσία να εξαρτάται αποκλειστικά από τα voucher κ.ά., επιδεινώνοντας την ήδη εκρηκτική κατάσταση. Η πολιτική της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων εχθρεύεται το δικαίωμα των παιδιών στην προσχολική αγωγή και φροντίδα, που θα παρέχεται δωρεάν στο πλαίσιο επιστημονικά οργανωμένης δομής. Στον αντίποδα, ενισχύει την ατομική ευθύνη, με ορισμένη επιδότηση όσων δεν έχουν άλλη επιλογή από την ασφυκτική πραγματικότητα που θεωρεί κόστος τις ανάγκες των παιδιών.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .