Ολες οι αιτίες που οδήγησαν στην έκρηξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή πριν από 40 μέρες είναι εδώ και προετοιμάζουν τον επόμενο γύρο της σύγκρουσης, ενώ έχει συσσωρευτεί κι άλλη καύσιμη ύλη, όχι μόνο στην περιοχή του Κόλπου.
Σχετικά Άρθρα
Η μεγάλη εικόνα της Μέσης Ανατολής δείχνει σταθερά κλιμάκωση, ειδικά μετά την εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα. Μόλις τον περασμένο Ιούνη, η απαράδεκτη επέμβαση ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν «πάγωσε» προσωρινά με μια εύθραυστη εκεχειρία. Χρειάστηκαν λιγότεροι από 8 μήνες για να αναζωπυρωθεί με πιο μεγάλη σφοδρότητα, παρασύροντας πάνω από 20 κράτη.
Η επιχείρηση εφησυχασμού που εξαπολύει τώρα το ευρωατλαντικό στρατόπεδο, φανερά ανακουφισμένο από την εκεχειρία, θα αποδειχθεί ότι έχει κοντά ποδάρια. Ηδη υπάρχουν εντάσεις για τους όρους και τις συνεχιζόμενες επιθέσεις στον Λίβανο, αλλά και αντιδράσεις στο εσωτερικό του Ισραήλ.
Στην Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στις 10 Μάρτη για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή, καταγράφονταν οι πραγματικές αιτίες πίσω από τα άθλια προσχήματα Αμερικανών και Ισραηλινών για την επίθεση στο Ιράν: Ελεγχος του πετρελαίου και των άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, των ενεργειακών και εμπορικών δρόμων, προώθηση των εγκληματικών σχεδίων για τη «νέα Μέση Ανατολή».
Κοινός παρονομαστής στα ιμπεριαλιστικά μέτωπα, που τείνουν να διασταυρωθούν και να συγχρονιστούν ακόμα περισσότερο, είναι ο ανταγωνισμός ΗΠΑ – Κίνας και των συμμάχων τους για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Επιβεβαιώθηκε από τους ίδιους τους Αμερικανούς ότι οι στρατηγικές σχέσεις της Κίνας με το Ιράν και η συνεργασία τους στον «δρόμο του μεταξιού» είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο της σύγκρουσης που κλιμακώθηκε τον περασμένο Φλεβάρη, με πρόσχημα (ξανά) το πυρηνικό πρόγραμμα και τον «εκδημοκρατισμό» του Ιράν.
Δίπλα στο κύριο μέτωπο, συνεχίζονται στρατιωτικές επιχειρήσεις που κρατούν αναμμένη τη φλόγα του πολέμου: Το Ισραήλ έχει εισβάλει στον Λίβανο, συνεχίζει τη γενοκτονική επιχείρηση στη Γάζα, επεκτείνει την κατοχή και προωθεί σχέδια προσάρτησης της Δυτικής Οχθης, απειλεί τη Συρία. Στην εξίσωση μπαίνει το στρατηγικό πέρασμα του Ορμούζ και ποιος θα το ελέγχει, καθώς ετοιμάζεται ΝΑΤΟική παρουσία στην περιοχή.
Ολα αυτά διαμορφώνουν προϋποθέσεις ανάφλεξης, με ακόμα πιο επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Το ίδιο συνέβη άλλωστε και το διάστημα που μεσολάβησε από την προηγούμενη εκεχειρία, του Ιούνη…
Τα μεγάλης έκτασης αντίποινα του Ιράν σε υποδομές των ΗΠΑ και των πετρελαιομοναρχιών του Κόλπου, αλλά και το βάθεμα των αντιθέσεων στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο, με τις ΗΠΑ να εκβιάζουν ακόμα και με αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, είναι καινούργια ποιοτικά στοιχεία, που δείχνουν σοβαρά ρήγματα και προετοιμασία για ακόμα σφοδρότερη σύγκρουση.
Εξέλιξη είναι και η μεγαλύτερη σύνδεση των δύο βασικών μετώπων του ιμπεριαλιστικού πολέμου, της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής, με κρίκους τον άθλιο ρόλο του καθεστώτος Ζελένσκι, που πουλάει πολεμική τεχνογνωσία στις χώρες του Κόλπου, και την αντιπαράθεση Ευρωπαίων και Αμερικανών για τις προτεραιότητες του ευρωατλαντικού στρατοπέδου απέναντι στο υπό διαμόρφωση ευρασιατικό.
Οι καταιγιστικές εξελίξεις επιβεβαιώνουν το ανεπίστρεπτο της κλιμάκωσης και γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, αλλά και τους μεγάλους κινδύνους από την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν, με ευθύνη της κυβέρνησης και τη συμφωνία των άλλων συστημικών κομμάτων.
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία το κάλεσμα αγωνιστικής συμπόρευσης που απευθύνει το ΚΚΕ. Οπως σημειωνόταν στην Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ: «Η ανησυχία και ο φόβος για το τι μπορεί να φέρει ο πόλεμος και η εμπλοκή της χώρας σε αυτόν, που δικαιολογημένα νιώθει σήμερα κάθε άνθρωπος, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε στάση αναμονής. Ο σημερινός διεθνής αρνητικός συσχετισμός δεν είναι ακίνητος, στατικός.
Ο λαός, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, να σηκώσει τη σημαία της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του και να βάλει πλώρη για έναν αγώνα μέχρι τέλους, μέχρι την οριστική απαλλαγή από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης».