Εδώ και κάτι μήνες -ίσως και χρόνια- βρισκόμαστε όλοι θεατές ενός καινούργιου (ολόφρεσκου) συστήματος νόμιμου δήθεν μηχανισμού δολοφονίας χαρακτήρων και πολιτικών σταδιοδρομιών, ασκούμενου από ένα παντελώς ανεξέλεγκτο θεσμό, αυτόν της Ευρωπαϊκής ΕισαγγελίαςΔιαβάστε:
Το… έγκλημα Φλωρίδη με την κατάργηση των συμβουλίωνΗ ιδιότητα του κατηγορούμενου ή του υπόδικου δεν σημαίνει βέβαια ενοχή, αλλά επειδή ο νόμος προϋποθέτει τη συνδρομή αποχρωσών ενδείξεων ενοχής, στην κοινή γνώμη η κατηγορία από μόνη της δημιουργεί την εντύπωση ενοχής, τουλάχιστον μέχρι τη δικαστική αθώωση (που στην καλύτερη περίπτωση επέρχεται χρόνια μετά την απαγγελία της κατηγορίας ). Τα δικαστικά λοιπόν συμβούλια ως θεσμός προστάτευαν αυτό ακριβώς . Η λειτουργία τους περιόριζε σημαντικά την πιθανότητα να εκτρέψει εις βάρος κάποιου για μεγάλο διάστημα μια ανυπόστατη κατηγορία και ταυτόχρονα υποχρέωνε τους εισαγγελείς να αποφεύγουν να απαγγέλουν κατηγορίες, αν δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσουν αποχρώσες ενδείξεις ενοχής .
Σχετικά Άρθρα
Τα συμβούλια αυτά καταργήθηκαν από την κυβέρνηση, χωρίς να αντικατασταθούν από μια άλλη διαδικασία προστασίας των βασικών αυτών δικαιωμάτων των ανθρώπων που για όποιον λόγο ελέγχονται από την δικαστική εξουσία. Αποτέλεσμα: Η πολιτική πλέον ασκείται στα εισαγγελικά γραφεία και η Βουλή έχει εξελιχθεί σε ένα πολυμελές ανακριτικό γραφείο .
Διώξεις με άρωμα πολιτικού παιχνιδιούΟ βουλευτής που αντιμετωπίζει τον φάκελο θα ήθελε να αρθεί η ασυλία του και να προσφύγει σε ένα δικαστικό συμβούλιο, ώστε αν πράγματι η κατηγορία εις βάρος του είναι ανυπόστατη, σε πολύ σύντομο χρόνο να αποκαταστήσει την τιμή και την υπόληψη του. Αυτό δεν είναι πλέον δυνατό. Αν ζητήσει να μην αρθεί η ασυλία του, ώστε να μην δημιουργηθεί στους πολίτες που τον ψηφίζουν η εσφαλμένη εντύπωση ενοχής, θα κατηγορηθεί ότι φυγοδικεί και η κυβερνητική πλειοψηφία τον καλύπτει.
Το αποτέλεσμα το ίδιο . Η απλή εμπλοκή του σε ένα φάκελο τον καταστρέφει πολιτικά ότι και να κάνει Ο άνθρωπος αυτός πως προστατεύεται από μια καταχρηστική τακτική ενός κακού εισαγγελέα; Απλά δεν προστατεύεται, όπως πλέον δεν προστατεύεται και ο απλός πολίτης, αν ασκηθούν εις βάρος του καταχρηστικά ανυπόστατες κατηγορίες.
Ενόψει αυτών και αφού η κάθε κυβέρνηση υποχρεούται να νομοθετεί για την αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών, αντί να ζητάει παραιτήσεις από υπουργούς και άρση ασυλίας βουλευτών (σε λίγο το σύνολο των μελών της κυβερνητικής πλειοψηφίας αλλά και ίσως και της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έχει τον τιμητικό τίτλο του κατηγορούμενου), καλό θα ήταν να αποκαταστήσει τον θεσμό των δικαστικών συμβουλίων και να απαλλάξει το κράτος από τον Φλωρίδη, η θητεία του οποίου θα μείνει στην ιστορία ως η πλέον αστεία και επιζήμια στο ρόλο του υπουργού Δικαιοσύνης.
Και ας μην σπεύσουν να μας πουν ότι αυτά έγιναν για να επισπευσθούν οι δίκες, γιατί ούτε αυτό έγινε (τρία χρόνια πήρε για να ξεκινήσει η δίκη των Τεμπών, και έτσι όπως πάει θα πάρει άλλα πέντε για να ολοκληρωθεί) ούτε έπαψε να ισχύει στην κοινωνία η ηθική απαξία τη ιδιότητας του κατηγορουμένου.