Δεν πρόκειται πλέον για μπλοφάρισμα και ακραίες λεκτικές κορώνες, για την τακτική του chιcken game, ή για ένα διπλωματικό bras de fer με τη χρήση στρατιωτικών μέσων, όπως πολλάκις έκαναν οι ΗΠΑ στην ιστορία τους. Ο Τραμπ έχει ξεφύγει, δικαιώνοντας όσους τον χαρακτηρίζουν εγωπαθή – παρανοϊκό, ο οποίος δεν θα διστάσει, ειδικά τώρα που είναι στριμωγμένος στον πόλεμο κατά του Ιράν, να τα κάνει όλα γης μαδιάμ.Δεν γίνονται δύο πόλεμοι
«Πάντοτε οι εγκληματίες πολέμου δικάζονται και καταδικάζονται όταν είναι οι ηττημένοι του πολέμου. Ο Τραμπ ξέρει δύο πράγματα. Πρώτον ότι, ακόμη κι αν οι Αμερικανοί ηττηθούν από πολιτικής και στρατηγικής πλευράς - πιθανή προοπτική -, δεν θα ηττηθούν στρατιωτικά ώστε οι ηγέτες τους να βρεθούν ενώπιον διεθνούς δικαστηρίου. Δεύτερον, καθώς περιβάλλονται από δύο ωκεανούς και δύο κατά πολύ υποδεέστερες δυνάμεις είναι εύκολο μετά από μια μεγάλη στρατιωτική ήττα να αποσυρθούν στην ήπειρο τους με ασφάλεια αφού ο αντίπαλος δεν μπορεί να απειλήσει με εισβολή.
Η απειλή πάντως που εκτοξεύει ο Τραμπ με το τελεσίγραφο του, γίνεται ήδη πράξη από τους Ισραηλινούς, με επιθέσεις σε τραίνα, γέφυρες, χαλυβουργίες, σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, νοσοκομεία και ερευνητικά κέντρα. Δεν υπάρχουν δύο πόλεμοι, ένας των ΗΠΑ και ένας του Ισραήλ αλλά ένας πόλεμος δύο συμμάχων που συντονίζονται Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Θρησκείας στη Μέση Ανατολή στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Στρατηγικό λάθος
«Ο πόλεμος στο Ιράν είναι ένα στρατηγικό λάθος. Τώρα, το ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό η αλαζονεία του Τραμπ θα βλάψει τα συμφέροντα των ΗΠΑ μακροπρόθεσμα. Ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι μια ελληνική τραγωδία, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχει όλα τα στοιχεία της. Υπάρχει ένας υπερφίαλος πρόεδρος, που ακούει κυρίως το εγώ του και καθοδηγείται από την ανάγκη για μεγαλεία και να αφήσει κληρονομιά. Υπερέβη τα όρια μπαίνοντας σε έναν καταστροφικό πόλεμο, εγκαταλείποντας τις υποσχέσεις του, διασπώντας τους οπαδούς του και φέρνοντας περιττό πόνο και καταστροφή στον κόσμο ».
Foreign Policy
