Μιχάλης Σταυρόπουλος*Η κυκλοφοριακή ασφυξία έχει γίνει θηλιά στον λαιμό των κατοίκων και κάθε μέρα σφίγγει περισσότερο. Τα νότια προάστια ζουν μια παράξενη πραγματικότητα. Από τη μία, το «μεγαλύτερο έργο της χώρας» υπόσχεται ανάπτυξη, επενδύσεις, λάμψη και μια νέα εποχή για την περιοχή. Από την άλλη, όσοι ζούμε σε Ηλιούπολη, Ελληνικό, Αργυρούπολη, Γλυφάδα, Άλιμο, Παλαιό Φάληρο, Καλλιθέα, Νέα Σμύρνη και Μοσχάτο Το μετρό; Καμία επέκταση. Καμία δέσμευση. Καμία μελέτη που να δίνει ελπίδα ότι η περιοχή θα αποκτήσει τις υποδομές που χρειάζεται. Οι δήμοι; Απασχολημένοι με μικροπαρεμβάσεις βιτρίνας, πεζοδρομήσεις χωρίς συνολικό σχέδιο, έργα που φωτογραφίζονται ωραία αλλά δεν λύνουν τίποτα. Η κυκλοφοριακή ασφυξία έχει γίνει θηλιά στον λαιμό των κατοίκων και κάθε μέρα σφίγγει περισσότερο. Δεν γίνεται να μιλάμε για «ανάπτυξη» όταν η καθημερινότητα των ανθρώπων υποβαθμίζεται. Δεν γίνεται να χτίζεται μια νέα πόλη χωρίς να έχει εξασφαλιστεί πώς θα λειτουργήσει. Δεν γίνεται να μιλάμε για πρόοδο όταν το βασικότερο —η μετακίνηση— έχει αφεθεί στην τύχη του. Συνεπώς ήδη έχει “αρνητικές επιπτώσεις” στους κατοίκους στα νότια. Χρειάζεται άμεσα σοβαρός σχεδιασμός: επεκτάσεις μετρό, ενίσχυση ΜΜΜ, νέοι οδικοί άξονες, χώροι στάθμευσης, πραγματικές λύσεις και όχι επικοινωνιακές κινήσεις. Αν δεν ληφθούν μέτρα τώρα, το έργο που παρουσιάζεται ως «εμβληματικό» θα γίνει μόνιμο βάρος για όλους όσοι ζουν και κινούνται στα νότια. Αυτό δεν είναι το μέλλον που μας υποσχέθηκαν. Είναι ένα πρόβλημα που μεγαλώνει — και ήρθε η ώρα να ακουστεί . * Συγγραφέας, κάτοικος Νοτίων Προαστίων
Σχετικά Άρθρα
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .