Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαφήμισε την «τσουχτερή» αγορά αμερικανικών αεροσκαφών 5ης γενιάς, F-35, ως πανάκεια για τις Ενοπλες Δυνάμεις και παράγοντα της ελληνικής απόλυτης αεροπορικής κυριαρχίας έναντι της Τουρκίας, όταν θα παραληφθούν. Ωστόσο, το διαφημιστικό προϊόν από το πραγματικό είναι δύο παντελώς διαφορετικά πράγματα. Η διαφήμιση ωφελεί επικοινωνιακά και μόνον την κυβέρνηση και την κατασκευάστρια, Lockheed Martin, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο … πεζή.Εύστοχη σερβική αφίσα του 1999, όταν κατερρίφθη το … «αόρατο» αεροσκάφος των ΗΠΑ
Δεδομένου ότι η ιρανική αεράμυνα έχει πληγεί καίρια, και οι δύο ΠΑ σταδιακά πέρασαν στη χρήση όπλων μικρότερου βεληνεκούς, όπως οι βόμβες glide, GBU-31, ή οι πύραυλοι, Maverick/Hellfire. Αν και αυτά τα όπλα έχουν ακρίβεια, οι πιλότοι αναγκάζονται να πετούν πιο κοντά στους στόχους τους, πιο χαμηλά, και έτσι να εκτίθενται σε αντιαεροπορικά μικρότερης εμβέλειας .
Ιρανική «ενέδρα εδάφους-αέρος» Τα μαχητικά stealth, ακριβώς λόγω του ελάχιστου στίγματός τους στα ραντάρ του αντιπάλου, προτιμώνται για τέτοιες επιχειρήσεις όπου χρησιμοποιούνται φτηνότερες βόμβες μικρότερης εμβέλειας . Κι’ αυτό, παρά τους αυξημένους κινδύνους.
Επιπλέον, το F-35 διαθέτει ιδιαίτερα ισχυρούς αισθητήρες, γεγονός που το καθιστά εξίσου ελκυστικό ως σύστημα αναγνώρισης βαθιάς διείσδυσης για τον εντοπισμό στόχων, προκειμένου στη συνέχεια να επιτεθούν σε αυτούς μη stealth αεροσκάφη.
Ωστόσο, οι Ιρανοί, επειδή είτε στάθηκαν τυχεροί, είτε έχουν εντοπίσει το μοτίβο που επιχειρούν τα αεροσκάφη από προηγούμενες αποστολές μαχητικών stealth, έστησαν ενέδρα εδάφους-αέρος (ή «Sambush»). Ισως, επίσης, το Ιράν μπορεί να είναι ακόμα σε θέση να κάνει χρήση low-band ή διστατικών ραντάρ (bistatic radars – πομπός και δέκτης χωριστά, σε απόσταση μεταξύ τους, συγκρίσιμη με την αναμενόμενη απόσταση στόχου), προκειμένου να «πιάσει» stealth αεροσκάφη.
Αεράμυνα Ιράν: Κτυπημένη, αλλά όχι ανύπαρκτη Δεν είναι μυστικό ότι η αεράμυνα του Ιράν έχει υποστεί πλήγμα από τις ισραηλινές και αμερικανικές επιδρομές το 2025 και το 2026. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θεωρούνται οι πιο ικανές δυνάμεις στον πλανήτη στην καταστολή της αεράμυνας (SEAD) στον πλανήτη. Εχουν προκαλέσει, λοιπόν, μεγάλα πλήγματα στα ιρανικά ραντάρ και τους εκτοξευτήρες πυραύλων εδάφους-αέρος. Ετσι δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες για να επιχειρούν τα αεροσκάφη τους βαθύτερα στον εναέριο χώρο του Ιράν.
Παρά τις απώλειές του, όμως, το Ιράν δείχνει αντοχή και συνεχίζει να μάχεται. Εξάλλου, οι εκτοξευτές SAM κρύβονται τόσο εύκολα, που ουδείς μπορεί να αναμένει ότι η απειλή αυτή θα εξαλειφθεί. Η απώλειες τουλάχιστον 20 μεγάλων ισραηλινών και αμερικανικών μαχητικών drones (MQ-9 Reapers, Hermes 900s) μέχρι το μέσον Μαρτίου δείχνει ότι οι SAM του Ιράν είναι ακόμη ενεργοί.
Να σημειωθεί πως η Τεχεράνη, έχοντας αποκτήσει μεγάλο αριθμό δυτικών, σοβιετικών, και αργότερα κινεζικών συστημάτων εδάφους-αέρος, ανέπτυξε στη συνέχεια την εγχώρια κατασκευή ισοδύναμων των παλαιών, αλλά και των εισαγόμενων οπλικών συστημάτων. Σε πολλές περιπτώσεις, σε αυτά έχουν ενσωματώσει εκδόσεις οπτικής/υπέρυθρης καθοδήγησης όπλων, τα οποία προηγουμένως καθοδηγούνταν από ραντάρ, βελτιώνοντας τη χρησιμότητά τους έναντι αεροσκαφών stealth.
Τα stealth μαχητικά, λοιπόν, δεν είναι εντελώς άτρωτα. Πόσο μάλλον, όταν έξυπνοι και πειθαρχημένοι διοικητές αεράμυνας μπορούν να δυσκολέψουν την ανεύρεση και καταστροφή των συστοιχιών πυραύλων τους εδάφους-αέρος, αλλάζοντάς τους θέσεις, διασκορπίζοντας αισθητήρες και εκτοξευτές, και αξιοποιώντας το έδαφος για απόκρυψη και ενέδρες.
Κατά συνέπεια, η αεράμυνα του Ιράν μπορεί να συνεχίσει να δημιουργεί κινδύνους για τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη που πετούν στον ιρανικό εναέριο χώρο, παρά τα πλήγματα που έχει δεχτεί από τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις.
